Bohdan Kleczyński przyszedł na świat w Kijowie 4 grudnia 1900 r. Początkowo był związany z piechotą i artylerią.

Był słuchaczem Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie. Po ukończeniu w niej dwuletniego w październiku 1933 r. został oficerem dyplomowanym. Trafił do pracy w Ministerstwie Spraw Wojskowych. W tym był pracownikiem Departamentu Aeronautyki.  Był wykładowcą lotnictwa Wyższej Szkoły Wojennej. 5 marca 1934 r. awansował na stopień kapitana  w korpusie oficerów aeronautyki. Od listopada 1935 r. do sierpnia 1936 roku dowodził  plutonem w jednej z eskadr lotniczych stacjonujących na lotnisku w Wilnie.

 

W  pamiętnym wrześniu 1939 r. znalazł się w Dowództwie Lotnictwa i Obrony Przeciwlotniczej armii „Modlin”.  Po kapitulacji przez Rumunię i Francję przedostał się do Wielkiej Brytanii. Tu na Wyspie Ostatniej Nadziei dowodził kwietnia polskim dywizjonem bombowym Był nim 305 Dywizjon Bombowy Ziemi Wielkopolskiej im. Marszałka Józefa Piłsudskiego. Z tego został przeniesiony do Inspektoratu Lotnictwa. Wchodził w skład delegacji która towarzyszyła generałowi Władysławowi Sikorskiemu w podróży do USA. Odszedł ( zwolniony ) z lotnictwa w lutym 1942 r. Był attaché lotniczym przy polskiej ambasadzie w Stanach Zjednoczonych. Odwołany z tego stanowiska ponownie znalazł się w Wielkiej Brytanii.  Tu został dyrektorem nauk w Wyższej Szkole Lotniczej. Zmarł 20 marca 1944 r.  w szpitalu w Edynburgu.

 

Źródło: Konrad RYDOŁOWSKI