1 1 1 1 1 Rating 0.00 (0 Votes)

Zygmunt Policiewicz  urodził się 3 października 1907 r.  Uczył się w cywilnych gimnazjach Radomska.

Edukację wojskową zdobywał w szkołach wojskowych. Był absolwentem Szkoły Podchorążych Rezerwy Piechoty i Szkoły Podchorążych Piechoty. Wiedzę lotniczą wyniósł ze Szkoły Podchorążych Lotnictwa. Miał ze sobą kurs łączności, który przeszedł w Zegrzu.

 

W roku w którym w Niemczech Hitler doszedł do władzy to jest 1933 r. Zygmunt służył w 1. Pułku Lotniczym. 11 Eskadra Liniowa  i 13 Eskadra Towarzysząca ( obserwator eskadry, oficer techniczny ) i obserwator bombowy 211 Eskadra Bombowa.

 

Na wojnę, która rozpoczęła się 1 września 1939 r. ruszył razem z Brygadą Pościgową. Po przekroczeniu granicy Polski z Rumunią został aresztowany. Zbiegł z więzienia i przedostał się do Francji. Tu w ojczyźnie spadkobierców Napoleona I Bonaparte odradzało się nasze lotnictwo. Zygmunt trafił do lotników na lotnisku Lyon – Bron. Służył w Grupie Szkoleniowej stacjonującej w Rennes. W czerwcu 1940 r. ewakuował się do Wielkiej Brytanii. Na Wyspie Ostatniej Nadziei po odpowiednim przeszkoleniu trafił do polskiego dywizjonu. Był tym  305 Dywizjon Bombowy Ziemi Wielkopolskiej im. Marszałka Józefa Piłsudskiego.

 

Gdy była możliwość powrotu do Polski najkrótszą drogą, nie zawahał się. Zgłosił się do służby. Przeszedł niezbędne przeszkolenie. Zaprzysiężony został 7 kwietnia 1942 r. w Oddziale VI Sztabu Naczelnego Wodza. Wróci do okupowanej ojczyzny w nocy z 3 na 4 września 1942 r. Zygmunt Policiewicz był wysłannikiem  Naczelnego Wodza do komendanta Armii Krajowej. Przywoził zadania niezbędne do funkcjonowania lotnictwa.  W październiku dostał przydział do referatu organizacyjnego Wydziału Lotnictwa Oddziału III Operacyjnego sztabu Komendy Głównej Armii Krajowej. Pracował na stanowisku pomocnika kierownika  a następnie referatu. Z tego został odkomenderowany do referatu lotniczego Oddziału IV Kwatermistrzowskiego Obszaru Lwowskiego AK.

 

W nowej tej powojennej Polsce pod koniec października rozpoczął służbę w Ludowym Wojsku Polskim. Ta dla takich jak on nie była to łatwa służba. Ciążyła na nim wrześniowa i okupacyjna przeszłość. Służył tym z Londynu a nie z Moskwy. Pracował w instytucjach nie związanych z lotnictwem. Zmarł 8 października 1965 r. 

 

Źródło: Konrad RYDOŁOWSKI