1 1 1 1 1 Rating 0.00 (0 Votes)

Zygmunt Pistl  urodził się w Przemyślu 17 maja 1897r. Był uczniem szkół w Łobzowie i w Jarosławiu. Zdobywał wiedzę w Szkołach Kadetów we Lwowie i w Brnie.

Po ukończeniu nauki w tej ostatniej w stopniu chorążego otrzymał przydział do pułku piechoty. Dowodził plutonem i kompanią. W czasie walk został ranny. Po powrocie ze szpitala znów dowodził kompanią. Wiedzę wojskową uzupełnił w szkole karabinów maszynowych. Tam zdobytą wiedzę wykorzystywał w czasie walk na froncie. W wojsku odrodzonej Polski znalazł się w październiku 1919 r. Pod koniec maja 1921 r. został skierowany do Oficerskiej Szkoły Obserwatorów Lotnictwa. Szkołę ukończył jako obserwator. Został przydzielony do 2. Pułku Lotniczego stacjonującego pod Wawelem. Był w nim między innymi adiutantem pułku. 3 maja 1922 r. został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 r. w korpusie oficerów aeronautycznych. Następnie awansował na stopień kapitana (starszeństwo z dniem 1 lipca 1923 r. ). Od sierpnia 1923 r. do października 1925 r. był dowódcą 6 Eskadry Wywiadowczej pułku. W maju 1926 r. rozpoczął kurs pilotażu w Szkole Pilotów w Bydgoszczy. Do Krakowa wrócił w listopadzie 1926 r. W 1928 r. był oficerem Centralnej Szkoły Podoficerów Pilotów Lotnictwa. Wykładał również w Centrum Wyszkolenia Podoficerów Lotnictwa. 7 listopada 1930 r. został dyrektorem nauk we wspomnianym Centrum. Odszedł z niego do 22 grudnia 1931 r. Tego dnia został przeniesiony do Lwowa. Tu w 6. Pułku Lotniczym objął dowodzenie I Dywizjonem. Awansował na stopień majora. Dywizjonem dowodził do listopada 1935 r. W międzyczasie został mianowany na stopień podpułkownika. W pamiętnym 1939 r. był zastępcą dowódcy 4. Pułku Lotniczego w Toruniu. Po wrześniowej klęsce przebywał w Rumunii. Tu w Bukareszcie do marca 1940 r.  był szefem Wydziału Informacji Polskiej Ewakuacyjnej Placówki Lotniczej. Po zakończeniu ewakuacji naszych spadkobierców Ikara w służbie marsa wyruszył do Francji. Tu otrzymał przydział do Centrum Wyszkolenia Lotniczego w Lyon – Bron. Po przegranej Francji ewakuował się do Wielkiej Brytanii. Na Wyspie Ostatniej Nadziei był oficerem polskiego lotnictwa. Na początku 1940 r. objął dowodzenie polskim dywizjonem. Dowodził 309 Dywizjonem Ziemi Czerwińskiej. W 1943 roku pełnił służbę w Inspektoracie Polskich Sił Powietrznych. Brał udział  w pracach komisji badającej katastrofę w Gibraltarze. Do nowej powojennej Polski nie wrócił. Zdecydował się na emigrację. Zamieszkał w Wielkiej Brytanii. Zmarł 20 listopada 1981r. w Londynie.

 

Źródło: Konrad RYDOŁOWSKI