Logowanie

Zdjęcie dnia

  • Jacek Grześkowiak

    Jacek Grześkowiak

Newsletter

Cotygodniowa porcja informacji lotniczych

JOOMEXT_TERMS

Pogoda

 


Dołącz do nas !

FB TW google-plus-ikona-2012 YT 

 


1 1 1 1 1 Rating 0.00 (0 Votes)

Stanisław Pawluć przyszedł na świat  21 czerwca 1897 r. na Łotwie. Po skończonej edukacji w szkole dalszą naukę kontynuował jako student na politechnice w Piotrogrodzie. Przerwał  zdobywanie wiedzy aby wstąpić jako ochotnik do wojska. Wybrał  służbę w lotnictwie rosyjskim.

Ukończył kurs lotnictwa zorganizowany przy uczelni. Następnie trafił do szkoły pilotażu w Sewastopolu. Ukończył ją.. Tak wykształcony  otrzymał przydział do 12. korpuśnego oddziału lotniczego. Pozostał w nim do stycznia 1918 r. Z tego wyszedł do 1. polskiego oddziału awiacyjnego bojowego. Lotnicy stacjonowali w znanym z historii Kamieńcu Podolskim. Jego oddział  został włączony do II. Korpusu Polskiego. W połowie marca oddział znalazł się pod Kaniowem. Tu po bitwie został rozbrojony.  Stanisław trafił do niewoli. W niewoli pozostał do listopada. Siedział w Brześciu nad Bugiem. Z tego trafił do Warszawy. Nie zrezygnował z lotnictwa. Został przyjęty do tworzonego polskiego lotnictwa. Był w stopniu podporucznika pilota. Stanisław brał udział w rozbrajaniu Niemców na lotnisku znajdującym się na Polu Mokotowskim. W latach 1919 - 1920 latał w 1. eskadrze wywiadowczej. Na wiosnę 1920 r. tymczasowo znalazł się w dowództwie grupy lotniczej. Odszedł z tego stosunkowo szybko do swojego oddziału. Pełnił funkcje szefa pilotów. W lutym 1921 r. został przeniesiony go do rezerwy. Pracował jako pilot - oblatywacz w Zakładach Mechanicznych E. Plage & T. Laśkiewicz. Uzupełnił swoją cywilną wiedzę Był studentem prawa  na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Od maja do września 1922 r. był dyrektorem technicznym w jednej z warszawskich firm. Po zakończeniu pracy w stolicy wrócił do służby wojskowej. Przez 5 lat służył w swojej 1. eskadrze wywiadowczej. Eskadra  należała do 3. Pułku Lotniczego. Tu w Poznaniu Stanisław był również oficerem kontrolnym przy Cywilnej Szkole Pilotów. Więcej został pilotem - oblatywaczem Wielkopolskiej Wytwórni Samolotów „Samolot”. Brał udział w locie okrężnym 1923 r. Wylatał  w nim drugie miejsce lecąc trasą Warszawa – Lwów – Kraków - Warszawa. Awansował na stopień  porucznika. Trzy lata później a kapitana. Brał udział w powietrznym sprowadzeniu do Polski z Francji do Polski  samolotów. W lipcu 1927 r. pożegnał się z Poznaniem a przywitał się z Centrum Wyszkolenia Podoficerów Lotnictwa w Bydgoszczy. Tu nad Brdą był: kierownikiem warsztatów, komendantem parku i wreszcie komendantem oddziału portowego. Oblatywał wyremontowane samoloty.  W 1930 r. ukończył z pierwszą lokatą kurs dowódców eskadr. W lutym 1932 roku został przeniesiony. Nowym miejscem pobytu była Lida a w niej  5. Pułk Lotniczyw Lidzie został komendantem parku. Jesienią powierzono mu dowodzenie Lotniczym Oddziałem Wydzielonym na lotnisku Porubanek. Wiosną 1933 r. ukończył kurs doskonalący dla kapitanów, latem tego samego kurs dowódców dywizjonów. Po kursie objął 53. eskadry towarzyszącej  5. Pułku Lotniczego. W 1935 r.  awansował na stopień majora. W stopniu majora został dowódcą dywizjonu szkolnego tej jednostki pełniąc jednocześnie obowiązki zastępcy dowódcy pułku. Na rok przed wybuchem II wojny światowej  ukończył kurs Wyższej Szkoły Lotniczej.Pozostał w jej murach. Był  wykładowcą taktyki ogólnej lotnictwa. 24 sierpnia 1939 r. znalazł się w sztabie Armii „Kraków”. Tu był oficerem operacyjnym dowództwa lotnictwa armijnego. W pamiętnym wrześniu 1939 r. pełnił obowiązki dowódcy lotnictwa armii. Latał jako pilot w 26. eskadrze obserwacyjnej. 19 września trafił do niewoli.  Do kwietnia 1945 r. znajdował się w oflagu w Murnau. Nie poddał się. Był rzecz jasna w konspiracji wykładowcą taktyki ogólnej lotnictwa. Słuchaczami byli osadzeni tam nasi oficerowie. Do Polski wrócił w czerwcu 1947 r. Znalazł pracę w Polskich Liniach Lotniczych „LOT”. Od kwietnia 1952 do kwietnia 1968 r. pracował w Wydawnictwach Komunikacji i Łączności. Był we władzach i członkiem komisji historycznej Klubu Seniorów Lotnictwa. W maju 1968 r. przeszedł na emeryturę. Zmarł 20 sierpnia 1984 r. w Warszawie.