Symphony SA-160

 

 

Symphony_SA-160

 

 

Symphony SA-160- wyewoluował z lekkiego, dwumiejscowego samolotu do samodzielnego montażu Glasair GlaStar. Modyfikacji tej konstrukcji podjęła się niemiecka firma Ostmecklenburische Fluzeug GmbH (OMF Aircraft). Prace konstrukcyjne trwały dwa lata (1998- 2000). Początkowo samolot był sprzedawany jako OMF-100-160 Symphony. W późniejszym okresie produkcja została przekazana do zlokalizowanych w Quebec (Kanada) zakładów Symphony Aircraft Industries. Samoloty wychodzące z linii montażowej tego przedsiębiorstwa otrzywały oznaczanie Symphony SA-160.

 

SA-160 wykorzystuje skrzydła o aluminiowej konstrukcji i profilu GAW-2 Whitcomb. Integralną część pokrycia skrzydeł stanowią turbolizatory, niewielskie powierzchnie które wytwarzając zawirowania powietrza w warstwie przyściennej płata opóźniają oderwanie się tych właśnie strug powietrza. Klapy Flowera zajmują 2/3 rozpiętości krawędzi spływu skrzydła i mogą być wychylane do 40 stopni w dół (do startu wychylonena 20 stopni). Struktura kadłuba została wykonana ze stali (4130), natomiast pokrycie stanowi materiał z włókien szklanych. Konstrukcja ogona to połączanie aluminium i włókien szklanych. Symphony SA-160 napędzany jest 160- konnym silnikiem Lycoming O-320-D2A, z którego moc przekazywana na dwułopatowe drewniane śmigło produkcji MT Propeller. Jeszcze OMF Aircraft rozpoczęło projektowanie wersji która miała być napędzana 135- konnym silnikiem diesla- Thilert Centurion 1.7. Prace te były kontynuowane przez Symphony jednak w 2005r. zostały zarzucone. Standardową awioniką dla lotów według standardów VFR są: urządzenie nawigacyjne Gramin GNC 250XL i transponder GXT 320A. Dla lotów według zasad IFR są to natomiast: urządzania nawigacyjne Gramin 430 i 420 oraz transponder GTX 327. Sterowanie pracą silnika zapewnia zestaw przyrządów VM 1000, dostarczany przez Vision Microsystem. Samolot wyposażony jest w trójpodporowe podwozie z tylnym podwoziem głównym. Koła podwozia zamontowane są na goleniach z tzw. stali sprężynowej (w której większy udział mają związki węgla).

 

 

Firma Symphony Aircraft oferuje również SA-160 z bogatszym wyposażeniem. Standardowy zestaw urządzeń pokładowych można zastąpić zestawem spełniającym standardy „glass cockpit”. Składa się on z wyświetlaczy Entegra EXP 5000 i EX5000 oraz zespół EMax służący do sterowania pracą silnika. SA-160 może zostać wyposażony w spadochron ratowniczy produkowany przez Balistic Recovery Systems. Kolejnym opcjonalnym wyposażeniem jest układ ułatwiający poruszanie się w zatłoczonej przestrzeni powietrznej- TAS 600. Symphony oferowało zastąpienie śmigła MT Propeller, również dwupłatowym śmigłem Sensenish. Od 3 kwietnia 2006r. firma Power Flow System oferuje modyfikacje układu wydechowego SA-160, dzięki czemu polepszeniu ulega prędkość wznoszenia, prędkość przelotowa, a także zmniejsza się zużycie paliwa. Koszt takiej operacji wynosi 1600 USD.

 

 

OMF Aircraft produkowało OMF-100-160 między 2001, a 2003 rokiem. W tym czasie powstało zaledwie 40 maszyn tego typu. Prawa produkcyjne zostały nabyte przez kanadyjską Symphony Aircart. Pierwszy SA-160 wyprodukowany przez tą firmę został dostarczony właścicielowi 13 maja 2005r.. I w tych zakładach produkcja trwała krótko bo jedynie do czerwca 2006r., planowano wznowić montaż po odzyskani płynności finansowej, co nigdy nie nastąpiło. 22 stycznia 2007r. Symphony Aircraft ogłosiła bankructwo. Wcześniej jednak przedsiębiorstwo to rozpoczęło opracowywać SA-180 (odmiana SA-160 z 180- konnym silnikiem), samolot ten nie zdążył powstać przed ogłoszeniem bankructwa. W 2006r. podstawowa wersja SA-160 wyceniona była na 154900 USD, natomiast samoloty z szklanym kokpitem kosztowały 214900 USD. Jednak nie jest to koniec SA-160, ponieważ w połowie 2008r. Lou Simsons, wznowił produkcję w nowych zakładach North American Factory of Technology Advenced Aircraft. Obecnie tępo produkcji wynosi ok. 15 maszyn miesięcznie, jednak do 2012r. ma ono wzrosnąć do ok 50 płatowców rocznie. Najprawdopodobniej samolot otrzyma nowa nazwę i będzie wyposażany w 200- konne silniki Lycoming IO-390. Więc szansa na sukces tej konstrukcji nie została jeszcze całkowicie zaprzepaszczona.

 

 

Dane techniczne: (SA-160 w podstawowej wersji):

 

Długość: 7,03m

 

Rozpiętość: 10,76m

 

Wysokość: 2,82m

 

Powierzchnia nośna: 11,9m2

 

Masa (własna): 657kg

 

Masa (do startu): 973kg

 

Prędkość (maksymalna): 301km/h

 

Prędkość (przelotowa): 238km/h

 

Zasięg: 660km

 

 

Kamil Stasiak

fot. airplanes-for-sale.net