Sportcruiser SportCruiser
 
 
CZAW Sportcruiser – Rok 2006. Firma Czech Aircraft Works (obecnie Czech Sports Aircraft, największy producent samolotów ultralekkich w Europie) rozpoczęła produkcję dwumiejscowego dolnopłata z podwoziem z kółkiem przednim o nazwie SportCruiser. Samolot okazał się na tyle udany, że w styczniu 2010 r. amerykańska firma Piper nabyła prawa licencyjne na budowę tej maszyny (nazywając ją PiperSport). Po roku Amerykanie zerwali jednak trwająca współpracę z Czech Sport Aircraft z uwagi na, jak to określili, „odmienne podejście do rynku”.

Ale zacznijmy od początku. Sportcruiser jest wykonany w całości z aluminium. Klienci, który zdecydują się na ten samolot mają do wyboru dwa rodzaje silników, 100-konny Rotax 912LS lub 120-konny Jabiru 3300. Do dyspozycji są również cztery rodzaje śmigieł: dwu- i trzyłopatowe Woodcomp SR3000, trzyłopatowe Woodcomp Classic i trzyłopatowe Sensenich z niklowanymi krawędziami. Opcjonalnie samolot wyposażany jest w spadochron produkcji Ballistic Recovery System, autopilota i zestawy cyfrowych wyświetlaczy oferowanych przez firmy Dynon i TruTrak.

 

 

W kilku państwach Sportcruiser załapał się do kategorii samolotów ultralekkich, jest tak np. w USA, gdzie maszyna certyfikowana została w grupie Light-sport aircraft. Czeski produkt proponowany jest jako samolot do samodzielnego montażu oraz jako gotowy płatowiec. Forma zestawu samodzielnego montażu tej maszyny jest akceptowana w Stanach Zjednoczonych, Holandii, Wielkiej Brytanii i Szwajcarii. We wrześniu 2009 r. dostarczony został 101 egzemplarz Supercruisera, który lata obecnie na niebie USA. W Wielkiej Brytanii wsparcie serwisowe tych maszyn zapewniane jest przez UK Sportcruiser Owner Club. Jak deklaruje producent SportCruiser jest jednym z najłatwiejszych w obsłudze samolotów ultralekkich na rynku.

 

 

 

Momentem przełomowym dla Sportcruisera był 21 stycznia, kiedy to podczas Sport Aviation Expo w Sebring ogłoszono, że jeden z największych amerykańskich producentów w segmencie lotnictwa turystycznego Piper kupił za sumę 30 mln USD licencje i wyłączność na sprzedaż na rynku amerykańskim tych maszyn. Już wcześniej pojawiały się pogłoski jakoby Piper zamierzał kupić 49% udziałów w CZAW, jednak nie potwierdziło się to. Jak stwierdził dyrektor generalny Pipera - Kevin Gould „Piper wkracza na jeden z najciekawszych segmentów rynku lotnictwa ogólnego”. Amerykańska wersja Sportcruisera została nazwana PiperSport. PiperSport różnił się od pierwowzoru mocniejszą przednią przednią golenią podwozia, spadochronem ratunkowym jako standardowym wyposażeniem, skórzanym wykończeniem kabiny i zmienionymi urządzeniami kontroli obrotów silnika. Pierwsza maszyna została przekazana 13 kwietnia 2010r., podczas targów San n Fun w Lakeland na Florydzie. PiperSport oferowany był w trzech wersjach - klasycznej (cena katalogowa 119900 USD), „LT” dla szkół lotniczych (cena katalogowa 129900 USD) i profesjonalnej „LTD” (cena katalogowa 139900 USD). Ten ostatni oferował wyposażenie kabiny - D100 dopasowane do standardu glass cockpit i autopilota. We wszystkich PiperSport montowane były silniki Rotax 912S o mocy 100KM. Era PiperSport zakończyła się jednak w tym roku.

 

 

 

Podczas gdy w zeszłym roku rozpoczynała się produkcja PiperSport, Czech Sports Aircraft opracowała Sporcruisera Version III. Samolot ten otrzymał lekko poszerzony kadłub co pozwoliło na poprawienie komfortu osób znajdujących się w kabinie. Mimo zwiększenia rozmiarów, maszyna utrzymała się w klasie samolotów ultralekkich. Osiągnięto to poprzez zastosowanie w ramie owiewki włókien węglowych, które zmniejszyły jej wagę.

 

 

 

Dane techniczne:

 

 

 

Długość: 6.49m

 

Rozpiętość: 8.78m

 

Powierzchnia nośna: 13.2m2

 

Masa (własna): 340kg

 

Masa (do startu): 600kg

 

Prędkość (maksymalna): 257km/h

 

Prędkość (przelotowa): 222km/h

 

Prędkość (minimalna z wykorzystaniem klap): 48km/h

 

Zasięg: 1120km

 

Rozbieg: 110m

 

Dobieg: 122m

 

 

 

Oprac. Kamil Stasiak

Fot. wikipedia.org