PZL

Producent / Kraj:

PZL Okęcie / Polska

Model:

PZL-160 Koliber

 

 

PZL-160 Koliber

 

1. Historia modelu

 PZL-160 "Koliber" - kolejnym powstałym w 1997 roku samolotem wywodzącym się z konstrukcji PZL-110 "Koliber" jest czteromiejscowy PZL-160. Modyfikacja polegała na wyposażeniu samolotu w 4-cylindrowy silnik Textron Lycoming 0-320 D2A o mocy 160 KM, zmieniono również wyposażenie kabiny i awionikę.Udało się certyfikować samolot na masę startową 950 kg, czyli o 100 kg więcej. Przy czym, przy takiej masie pojawiały się pewne ograniczenia eksploatacyjne. Między innymi klapy nie były całkowicie schowane, zapewniając odpowiedna siłę nośną. Zbudowano 12 sztuk. Niemal wszystkie wyeksportowano do USA. PZL-160 jest przeznaczony do lotów dyspozycyjnych, turystycznych oraz do szkolenia pilotów.
 

2. Opis

 

2.1. Konstrukcja

Całkowicie metalowy czteromiejscowy jednosilnikowy dolnopłat wolnonośny. Podwozie stałe.

 

2.2. Wyposażenie


Silnik:
 4-cylindrowy silnik Textron Lycoming 0-320 D2A o mocy 160 KM
 

2.3. Warianty

 
   
3. Schemat  

koliber160 schemat 

Oferta sprzedaży

4. Dane techniczne

 

Typ samolotu  PZL-160 Koliber
Silnik, producent  4-cylindrowy silnik Textron Lycoming 0-320 D2A
Maksymalna moc  160 KM
Płatowiec  dolnopłat
Wymiary
 
Rozpiętość skrzydeł
 9,74 m
Długość  7,37 m
Wysokość  
Masy  
Masa własna
607 kgs
Maksymalna masa startowa 950/770 kgs
Masa użyteczna  
Osiągi samolotu  
Prędkość maksymalna w locie poziomym  199 km/h, TAS, H = 600 m, 75 %
Prędkość podróżna  
Prędkość minimalna  90 km/h, CAS
Wznoszenie maksymalne  4,2 (u) - 3,3 (n) m/s
Rozbieg  
Dobieg  
Zużycie paliwa przy prędkości podróżnej  
Pojemność zbiorników paliwa  
Zasięg  894 km

 

Historia Zakładów Lotniczych 3Xtrim nierozerwalnie związana jest z losami konstrukcji samolotów które w nich powstawały oraz tworzących ich ludzi, i przez taki pryzmat jest tutaj przedstawiona.

Wszytsko zaczęło się w roku 1984, od ultralekkiego, jednomiejscowego samolotu ULM-1 "Moskito" alt, stworzonego przez Adama Kurbiela, ojca wszsystkich konstruckji 3Xtrim. Inicjatorem budowy był P. Grabowski, mieszkający we Frankfurcie nad Menem, biznesmen, właściciel firmy Konsuprod. Wraz z A. Kurbielem grupę twórców samolotu tworzyli: Wiesław Gębala - technolog oraz Jan Fołtyn i Jan Uczniak - specjaliści montażu samolotów. Ludzie ci wywodzili się z SZD Bielsko i stanowili bardzo zgrany zespół.

Zadaj pytanie dotyczące samolotu

Komentarze użytkowników

{jcomments on}

Producent / Kraj:

PZL Okęcie / Polska

Model:

PZL-110 Koliber

 

 

PZL 110 Koliber

                   

PZL-110 Koliber

 

1. Historia modelu

PZL-110 "Koliber" - samolot szkolno-sportowy PZL-110 jest polską odmianą licencyjną francuskiego samolotu Socata "Rallye" powstałego w 1959r., a produkowanego od 1961r. W 1976r. PZL zakupiły licencję odmiany "Rallye 100ST". Samolot został zmodyfikowany przez zamontowanie silnika PZL-Franklin 4A-235B3 oraz dostosowany do możliwości wytwórni. Oznaczenie zmieniono na PZL-110 "Koliber". 18 IV 1978r. pierwszy lot wykonał zakupiony we Francji "Rallye 100S" z zamontowanym silnikiem PZL-Franklin, a 8 V 1979r. oblatany został PZL-110 zbudowany w całości w Polsce. Do końca 1987r. zbudowano serię 36 egzemplarzy, które są używane głównie przez aerokluby.
Samolot posiada 4 miejsca. Wersja z silnikiem Franklin nie jest w stanie zabrać 4. dorosłych osób ze względu na zbyt słaby zespół napędowy. Dopuszczalna masa na tylnym siedzeniu wynosi zaledwie 70 KG.
Napęd stanowi silnik PZL-Franklin 4A-235B31 typu bokser o mocy 85 kW (116 KM). Następne wersje z silnikami Franklin posiadały także moc podwyższoną do 125 KM.

 

2. Opis

 

2.1. Konstrukcja

Metalowa, jednosilnikowy dolnopłat wolnonośny, podwozie trójpodporowe stałe.

 

2.2. Wyposażenie


Silnik:
Silnik rzędowy PZL-Franklin 4A-235B31 o mocy 85 kW (116 KM).

 

2.3. Warianty

Rozwinięciem konstrukcji PZL-110 są samoloty: PZL-110 Koliber 150 (określany także jako PZL-150 Koliber), PZL-110 Koliber 160 (Ostatnia wersja Kolibra) i PZL-111 Koliber 235 (nazywany także Senior). Powstał także dwumiejscowy samolot na podzespołach Kolibra PZL-112 Junior (skrzydła oraz podwozie). Nie wszedł jednak do produkcji seryjnej.

 

 

 
3. Schemat  

koliber schemat 

Oferta sprzedaży

4. Dane techniczne

Typ samolotu  PZL-110 Koliber  PZL-110 Koliber 150
Silnik, producent silnik rzędowy PZL-Franklin 4A-235B31
4-cylindrowy silnik rzędowy Lycoming 0-320-E2A o mocy 150 KM
Maksymalna moc  85 kW (116 KM)
150 KM
Płatowiec  dolnopłat dolnopłat
Wymiary
   
Rozpiętość skrzydeł
 9,70 m 9,74m
Długość  7,20 m 7,30m
Wysokość  2,8 m 2,8m
Masy    
Masa własna
510 kg 548kg
Maksymalna masa startowa 850 kg 850kg
Masa użyteczna 340 kg 302kg
Osiągi samolotu    
Prędkość maksymalna w locie poziomym  195 km/h 200 km/h
Prędkość podróżna  140 km/h 170 km/h
Prędkość minimalna  80 km/h 82 km/h
Wznoszenie maksymalne  2,5 m/s 4,2 m/s
Rozbieg    
Dobieg    
Zużycie paliwa przy prędkości podróżnej    
Pojemność zbiorników paliwa    
Zasięg  730 km 600 km
Oprac. Jacek Waszczuk

Historia Zakładów Lotniczych 3Xtrim nierozerwalnie związana jest z losami konstrukcji samolotów które w nich powstawały oraz tworzących ich ludzi, i przez taki pryzmat jest tutaj przedstawiona.

Wszytsko zaczęło się w roku 1984, od ultralekkiego, jednomiejscowego samolotu ULM-1 "Moskito" alt, stworzonego przez Adama Kurbiela, ojca wszsystkich konstruckji 3Xtrim. Inicjatorem budowy był P. Grabowski, mieszkający we Frankfurcie nad Menem, biznesmen, właściciel firmy Konsuprod. Wraz z A. Kurbielem grupę twórców samolotu tworzyli: Wiesław Gębala - technolog oraz Jan Fołtyn i Jan Uczniak - specjaliści montażu samolotów. Ludzie ci wywodzili się z SZD Bielsko i stanowili bardzo zgrany zespół.

Zadaj pytanie dotyczące samolotu

Komentarze użytkowników

{jcomments on}

Producent / Kraj:

PZL Okęcie / Polska

Model:

PZL-150 Koliber

 

 

PZL-110 Koliber 150  jarek kania 2

PZL-110 Koliber 150 (inaczej PZL-150 Koliber)

fot. Jarosław Kania / aviateam.pl

 

 

1. Historia modelu

PZL-150 Koliber - samolot wielozadaniowy powstał jako modyfikacja produkowanego seryjnie samolotu PZL-110 "Koliber". Najważniejsza zmiana polegała na zamontowaniu silnika Lycoming 0-320-E2A o mocy 150 KM. Liczbę miejsc w kabinie załogi ograniczono do dwóch. Samolot przeznaczony jest do lotów treningowych, turystycznych i dyspozycyjnych, dopuszczony też został do wykonywania akrobacji.

Pomimo permanentnego kryzysu toczącego PRL produkcja samolotów PZL-110 Koliber szła naprzód. Samolot cieszył się dużym uznaniem w Aeroklubach. Również światowe trendy wskazywały, że nadal będzie się rozwijał rynek samolotów małych z niewielkimi, ekonomicznymi silnikami. Pojawiły się także możliwość eksportu samolotów produkowanych w Polsce na rynek zachodni. Dlatego w 1988r. grupa inżynierów z PZL Warszawa-Okęcie podjęła starania nad unowocześnieniem konstrukcji samolotu Koliber. Wnikliwa analiza dała wytyczne dla dokonania szeregu istotnych zmian. Postanowiono wymienić dotychczasowy silnik PZL-Franklin 4A-235-B31 o mocy 85,5 kW, na mocniejszy importowany i sprawniejsze śmigło.

Oficjalnie mówiono o konieczności podniesienia osiągów samolotu Koliber, bo były trochę słabe. W domyśle narzekano na silniki 4A-235. Bywało tak, że po starcie pilot już rozglądał się za miejscem awaryjnego lądowania, gdyby silnik zaczął kaprysić. Fakty jednak tego nie potwierdzały. Faktem jednak było to, że samolot certyfikowany na 4 osoby, na tylnej kanapie dysponował udźwigiem zaledwie 110 kg, więc nie było możliwości zabrania na pokład 4 dorosłych mężczyzn. To był główny powód poszukiwania większej mocy zespołu napędowego.

Udało się pozyskać silnik Lycoming O-320 E2A o mocy 150 KM. Lycoming O-320 to popularna rodzina czterocylindrowych silników lotniczych chłodzonych powietrzem. Pierwszy wariant tego silnika uzyskał certyfikat Federal Aviation Administration w 1952r. (nr E-274). Silnik napędzał wiele znanych samolotów szkolnych i aeroklubowych. Silnik Lycoming O-320 E2A nie był produkowany w Polsce.
Prototyp oznaczony PZL-110 Koliber 150 rejestracja SP-PHA został oblatany w dniu 27.09.1988r. Lotnikiem był pilot doświadczalny Maciej Aksler. Próby i badania w locie zakończono w grudniu 1988r.. Koliber 150 otrzymał Polski certyfikat w styczniu 1989r., według przepisów francuskich, tych samych co certyfikowano PZL-110 Koliber. Wkrótce otrzymał certyfikat w Szwecji i Danii. Oba kraje były już użytkownikami wersji Koliber 110. W marcu 1990r. samolot został przebadany i otrzymał certyfikat w Wielkiej Brytanii, a dokładnie w całym Zjednoczonym Królestwie.
W tym czasie, w prasie specjalistycznej na zachodzie pojawiło się kilka obszernych artykułów. Samolot zyskał pozytywne oceny. Samolot jest łatwy w pilotażu, bezpieczny, ekonomiczny, łatwy w użytkowaniu.
Produkcja samolotu Koliber 150 trwała od 1988r. do 1990r. Zbudowano 25 egzemplarzy. Trzeba pamiętać, iż w oznaczeniu konstrukcji przestano używać liczby 110 i nowa nazwa to PZL Koliber 150.
W 1994r. powstała odmiana PZL Koliber 150A, która była certyfikowana według przepisów jankeskich FAR-23. Tych samolotów zbudowano 19 sztuk i prawie wszystkie wyeksportowano do USA.

W 1997r. powstała odmiana PZL Koliber 160A. Samolot otrzymał nowszą wersje silnika Lycoming, właśnie o mocy 160 KM. Udało się certyfikować samolot na masę startową 950 kg, czyli o 100 kg więcej. Przy czym, przy takiej masie pojawiały się pewne ograniczenia eksploatacyjne. Między innymi klapy nie były całkowicie schowane, zapewniając odpowiedna siłę nośną. Zbudowano 12 sztuk. Niemal wszystkie wyeksportowano do USA.

Samoloty Koliber trafiały na rynek Polski (38 sztuk), USA (17 sztuk), UK (10 sztuk), Dania (5 sztuk) Szwecja (5 sztuk), inne kraje (14 sztuk).

 

 

2. Opis

 

2.1. Konstrukcja

Metalowa, jednosilnikowy, dwumiejscowy dolnopłat wolnonośny, podwozie trójpodporowe stałe.  Samolot PZL-110 Koliber jest zbudowany według francuskich przepisów AIR-2052A. Jest wielozadaniowym , 4-miejscowym, jednosilnikowym, całkowicie metalowym, wolnonośnym dolnopłatem, ze stałym podwoziem. Przeznaczenie samolotu; szkolno-treningowy, sportowy, dyspozycyjny. Samolot jest prosty w obsłudze i łatwy w pilotażu. Odznacza się krótkim startem i lądowaniem, dzięki bogatej mechanizacji płata. Jest zwrotny w powietrzu i bardzo zwrotny na ziemi, co ułatwia manewrowanie na małej PPS lub w hangarze. Konstrukcja zaprojektowana na przeciążenia +4,4 / -1,76 g.

Płat całkowicie metalowy, wolnonośny, jednodźwigarowy, o obrysie prostokątnym. Zastosowano profil NACA 64A416 modyfikowany. Wznos 7,125 stopni. kąt zaklinowania 4 stopnie, wydłużenie 7,44. Konstrukcja łączona zgrzewaniem i nitowaniem. Końcówki skrzydeł wykonano z kompozytu ABS. Na krawędzi natarcia umieszczono dwuczęściowe sloty, na całej rozpiętości. Wychylane są automatycznie. Lotki szczelinowe wyważone masowo i aerodynamicznie. Napęd lotek popychaczowy. Wychylane o 17,5 stopni w górę i 13,5 stopnia w dół. Powierzchnia lotek 0,72 m2. Klapy szczelinowe Fowlera, wychylane elektrycznie. Na końcu lewego płata zamontowano reflektor do lądowania. W kesonie skrzydła lewego i prawego zamontowano zbiorniki paliwa.

 

2.2. Wyposażenie


Silnik:
4-cylindrowy silnik rzędowy Lycoming 0-320-E2A o mocy 150 KM
 

2.3. Warianty

 

 

 
3. Schemat  

 pzl koliber 150 shcemat

Oferta sprzedaży

4. Dane techniczne

 

Typ samolotu  PZL-110 Koliber  PZL-110 Koliber 150
Silnik, producent silnik rzędowy PZL-Franklin 4A-235B31
4-cylindrowy silnik rzędowy Lycoming 0-320-E2A o mocy 150 KM
Maksymalna moc  85 kW (116 KM)
150 KM
Płatowiec  dolnopłat dolnopłat
Wymiary
   
Rozpiętość skrzydeł
 9,70 m 9,74m
Długość  7,20 m 7,30m
Wysokość  2,8 m 2,8m
Masy    
Masa własna
510 kg 548kg
Maksymalna masa startowa 850 kg 850kg
Masa użyteczna 340 kg 302kg
Osiągi samolotu    
Prędkość maksymalna w locie poziomym  195 km/h 200 km/h
Prędkość podróżna  140 km/h 170 km/h
Prędkość minimalna  80 km/h 82 km/h
Wznoszenie maksymalne  2,5 m/s 4,2 m/s
Rozbieg    
Dobieg    
Zużycie paliwa przy prędkości podróżnej    
Pojemność zbiorników paliwa    
Zasięg  730 km 600 km

Oprac. na podst. Paweł Szczepaniec  oraz www.info.polot (Karol Placha Hetman)

Historia Zakładów Lotniczych 3Xtrim nierozerwalnie związana jest z losami konstrukcji samolotów które w nich powstawały oraz tworzących ich ludzi, i przez taki pryzmat jest tutaj przedstawiona.

Wszytsko zaczęło się w roku 1984, od ultralekkiego, jednomiejscowego samolotu ULM-1 "Moskito" alt, stworzonego przez Adama Kurbiela, ojca wszsystkich konstruckji 3Xtrim. Inicjatorem budowy był P. Grabowski, mieszkający we Frankfurcie nad Menem, biznesmen, właściciel firmy Konsuprod. Wraz z A. Kurbielem grupę twórców samolotu tworzyli: Wiesław Gębala - technolog oraz Jan Fołtyn i Jan Uczniak - specjaliści montażu samolotów. Ludzie ci wywodzili się z SZD Bielsko i stanowili bardzo zgrany zespół.

Zadaj pytanie dotyczące samolotu

Komentarze użytkowników

{jcomments on}

PZL-104 Wilga 35 PZL-104 Wilga 35


PZL-104 Wilga - projekt samolotu PZL-104 "Wilga" był przeznaczony dla aeroklubów (do holowania szybowców i szkolenia skoczków spadochronowych). Samolot powstał jako wielozadaniowy samolot przeznaczony przede wszystkim dla lotnictwa sportowego, zwłaszcza do holowania szybowców i wywożenia skoczków spadochronowych. Głównym konstruktorem tej wersji był inż. Ryszard Orłowski. Prototyp wyposażony w silnik w układzie bokser polskiej konstrukcji PZL WN-6RB o mocy 143 kW (195 KM) konstrukcji doc. inż Wiktora Narkiewicza i został oblatany 24 kwietnia 1962. Jednak o 140 kg przekroczona masa własna samolotu w stosunku do projektu spowodowała tak znaczny spadek osiągów, że maszyny nie skierowano do produkcji; prototyp miał też inne niedostatki, przekonstruowania wymagał kadłub. Projektu jednak nie zarzucono, na co wpłynęło zainteresowanie samolotem ze strony Indonezji. Rozwoju następnej wersji podjęło się biuro konstrukcyjne pod kierunkiem inż. Bronisława Żurakowskiego. Kolejny prototyp, Wilga 2, po poprzedniku odziedziczył jedynie ogólny układ i silnik oraz część konstrukcji skrzydła i usterzenia. Nowo opracowany został kadłub, otrzymując kabinę o świetnej widoczności i wzmocnioną, a przy tym lżejszą konstrukcję. Oprócz mgr inż. B. Żurakowskiego Wilgę konstruowali: inż. Andrzej Frydrychewicz, inż. Wojciech Gadomski, inż. Andrzej Kardymowicz (obliczenia). PZL-104 Wilga 2, będący właściwym prototypem późniejszych samolotów Wilga, został oblatany 1 sierpnia 1963 roku. 30 grudnia 1963 oblatano wersję eksportową Wilga C z importowanym silnikiem Continental (w układzie płaskim). Zbudowano niewielką serię Wilg 2, przebudowanych następnie na Wilgi C i Wilgi 3. Nierozwiązane problemy z układem chłodzenia silnika WN-6 (zacieranie się podczas lotu z małą prędkością) sprawiły, że postanowiono dostosować samolot do mocniejszego silnika gwiazdowego AI-14R, produkowanego na licencji radzieckiej, na skutek czego powstała wersja PZL-104 Wilga 3, oblatana 31 grudnia 1965. Istotny był fakt, że silnik AI-14 był silnikiem reduktorowym i był przystosowany do wolnoobrotowego śmigła o wyjątkowo dużej średnicy (265 cm – i o dużym ciągu statycznym) – co spowodowało bardzo dobre właściwości STOL i świetne rezultaty podczas holowania szybowców. Wymuszona instalacja silnika gwiazdowego zmieniła jednak dotychczasową smukłą linię kadłuba, projektowanego pod płaski silnik. Wilga 3 weszła do produkcji seryjnej i pod tym oznaczeniem powstało 13 samolotów (w tym 2 prototypy przebudowane z Wilgi 2). Po wykonaniu krótkiej serii dokonano przeprojektowania podwozia zwiększając rozstaw kół z 2,12 m do 2,83 m i wzmacniając je oraz dokonano dalszych drobnych zmian. Nowy samolot oznaczono PZL-104 Wilga 35 i oblatano 29 czerwca 1967, po czym wszedł on do produkcji seryjnej.

W 2008 roku wyprodukowano ostatni, 997 egzemplarz samolotu, o numerze seryjnym 0060024, w wersji PZL-104MA Wilga 2000 dla Islandzkiego nabywcy, kończąc w ten sposób półwieczną historię samolotów "Wilga".

Pozostałe wersje i odmiany:

  • PZL-104 "Wilga 32" - odmiana "Wilgi 35" z silnikiem Continental, budowana na licencji w Indonezji, zbudowano 20 egzemplarzy pod oznaczeniem "Gelatic", część w wersji rolniczej, jedna otrzymała urządzenie do wywoływania deszczu.

  • PZL-104 "Wilga 35A" - wersja aeroklubowa, przystosowana do holowania szybowców i skoków spadochronowych

  • PZL-104 "Wilga 35H" - wersja pływakowa z 1979r, dwumiejscowa.

  • PZL-104 "Wilga 35P" - wersja dyspozycyjna z 1968r., od "Wilgi 35A" różni się tylko brakiem zaczepu holowniczego, zabiera 3 pasażerów. Samoloty te były wykorzystywane przez lotnictwo wojskowe jako łącznikowe.

  • PZL-104 "Wilga 35R" -wersja rolnicza z 1978r., zabiera 300 kg środków chemicznych

  • PZL-104 "Wilga 35S" - wersja sanitarna z 1968r., wykorzystywana przez polskie lotnictwo wojskowe.

  • PZL-104 "Wilga 40" - zmodyfikowana "Wilga 35" z 1969r., nie weszła do produkcji seryjnej.

  • PZL-104 "Wilga 80" - wersja z 1979r. dostosowana do przepisów amerykańskich (FAR). Wyposażona w 9-cylindrowy silnik gwiazdowy PZL AI-14RA o mocy 194 kW (260 KM).

  • PZL-104 "Wilga 80/1400 - wersja pływakowa z 1982r., przeznaczona dla Kanady. Wyposażona w 9-cylindrowy silnik gwiazdowy PZL AI-14RD o mocy 206 kW (280 KM)

  • PZL-104 "Wilga 88" - unowocześniona wersja PZL-104. Prace rozpoczęto w 1983r., lecz prototyp powstał dopiero w 1987r. Wtedy też oznaczenie zmieniono na PZL-105 "Flaming"

 

Zasadniczym krokiem konstruktorów stało się poprawienie charakterystyk prędkościowych samolotu. Planowano to osiągnąć poprzez skuteczne ograniczenie oporów aerodynamicznych. Zastosowano nowy, lekki płat bez slotu, z lekkim, pojedynczym zastrzałem i gruntownie zmienionym podwoziem. Od poprzednich modeli Wilgi różniła się między innymi zwiększoną do 5 liczbą pasażerów. Z tego też względu zmieniony był kadłub samolotu. Ogólnie była to konstrukcja tak dalece odbiegajaca od samolotu Wilga, że nazwano nową konstrukcję Flaming. Pierwszy prototyp został oblatany 9 listopada 1989 roku, oblotu dokonał pilot doświadczalny I kl. mgr inż. Jerzy Jędrzejewski. Powstały w sumie trzy maszyny: Dwa prototypy z silnikami M-14P i AI-14RDP (jego wersja licencyjna) oraz PZL-105L z silnikiem Textron Lycoming IO-720 o mocy 295 kW (400 KM), który miał dać początek wersji eksportowej. Zakładano również produkcję wersji sportowej, osobowo-pasażerskiej (na 4-5 pasażerów lub 450 kg ładunku), rolniczej (ze zbiornikiem na 500 kg chemikaliów) oraz patrolowej, sanitarnej i geologicznej. Zasadniczym problemem prototypu podczas oblotów były niewłaściwe charakterystyki przeciągnięcia, co nie zezwalało na dopuszczenie samolotu do uzytkowania. Pojawiające się w okrsie transformacji ustrojowej w Polsce problemy finansowe fabryki PZL na Okęciu, oraz priorytetowa produkcja zmówionego przez armię samolotu PZL-130 Orlik sprawiły, że projekt rozwoju Wilgi zawieszono poprzestając na produkcji samolotu Wilga 2000.

  • PZL-104M Wilga 2000 – wersja z silnikiem bokser Lycoming, zmodyfikowanym skrzydłem (m.in. usunięty slot nad kadłubem) i poprawioną aerodynamiką, produkowana od 1998 roku, używana przez aerokluby.
  • PZL-104MF Wilga 2000 – wersja patrolowa dla Straży Granicznej
  • PZL-104MN Wilga 2000 – wersja z 2001
  • PZL-104MW Wilga 2000 Hydro – odmiana pływakowa Wilgi 2000 oblatana 19 września 1999 roku.
  • PZL-104MA Wilga 2000 – wersja powstała w 2005 we współpracy z EADS. Bardziej opływowa maska silnika, wydłużony wał i trójłopatowe śmigło. Uwagę zwracają również płetwa przed statecznikiem pionowym oraz wingletki. Zmieniono również rozkład przyrządów wewnątrz kabiny oraz wzbogacono awionikę. Zmiany te spowodowały poprawę charakterystyk przelotowych (prędkość, zasięg), przy pogorszeniu cech STOL i nieco większym hałasie od zespołu napędowego.

Samolotów Wilga 35 i 80 wyprodukowano 935 sztuk, łącznie wszystkich wersji Wilgi ok. 1000 sztuk. Jest to największa seria samolotu polskiej konstrukcji i produkcji, przed RWD-8 produkowanym w latach 30 XX wieku.

 
Jest to najliczniej produkowany samolotem polskiej konstrukcji. Używany był m.in. w Austrii, Czechosłowacji, Bułgarii, Egipcie, Hiszpanii, Indonezji, NRD, RFN, Rumunii, Szwajcarii, Wenezueli, Wielkiej Brytanii, USA, ZSRR i na Węgrzech. Polscy piloci zdobywali na nim liczne medale na międzynarodowych zawodach lotniczych.

Konstrukcja: półskorupowa konstrukcja z duraluminium w konfiguracji wolnonośnego górnopłata wyposażonego w stały slot, i szczelinowe klapy z podwoziem stałym z kółkiem ogonowym. Zbiorniki paliwa w skrzydłach, w zależności od wersji wyposażony w hak do holowania szybowców, stopień dla spadochroniarzy, zbiornik na ciekłe chemikalia i urządzenia rozpryskujące pod skrzydłami lub podwójne przyrządy do sterowania. Posiada wyposażenie do lotów bez widoczności. Silnik gwiazdowy PZL-AI-14R o mocy 191 kW (260 KM).

 

Dane techniczne:

 
WersjaPZL-104 Wilga 35PZL-105 FlamingPZL-104MA Wilga 2000
Rozpiętość 11,12 m 12,70 m 11,28 m
Długość 8,10 m 8,60 m 8,62 m
Wysokość 2,94 m 2,80 m 2,58 m
Powierzchnia nośna 15,50 m² 16,90 m² 15,50 m²
Masa własna 900 kg 955 kg 968 kg
Masa użyteczna 400 kg 715 kg 400 kg
Masa całkowita 1 300 kg 1 670 kg 1 400 kg
Silnik PZL AI-14RA o mocy 194 kW (260 KM) M-14P o mocy 206 kW (280 KM) Textron Lycoming IO-540-KIB5 o mocy 300 HP
Zapas paliwa 195 l 270 l 400 l
Osiągi
Prędkość maksymalna 200 km/h 250 km/h 243 km/h
Prędkość przelotowa 157 km/h 235 km/h 208 km/h
Prędkość minimalna 68 km/h 95 km/h 93 km/h
Prędkość wznoszenia 5,0 m/s 5,3 m/s 4,7 m/s
Pułap 4 000 m 5 500 m 3 500 m
Zasięg 680 km 1 000 km 1 240 km

 

 


Źródło:
Paweł Szczepaniec, a także Andrzej Glass: "Tysiąc Wilg" w: Skrzydlata Polska nr 6/2004; Ryszard Kaczkowski. Samolot PZL-104 Wilga. WKiŁ.

PZL-102 Kos PZL-102 Kos

PZL-102 Kos - samolot szkolno-sportowy konstrukcji inż. St. Lassoty. Pierwszy prototyp wyposażony w silnik PZL WN-1 o mocy 65 KM oznaczony PZL-102A został oblatany 21 V 1958r. przez Mieczysława Miłosza. Lot ujawnił niedostateczną stateczność samolotu, co poprawiono wydłużając kadłub drugiego prototypu o 0.5 m. Wersja seryjna oznaczona PZL-102B otrzymała silnik o większej mocy, oraz płat częściowo pokryty płótnem. Ze względu na brak seryjnej produkcji w Polsce zastosowanego ostatecznie silnika Continental, zbudowano zaledwie 8 seryjnych "Kosów", z których 7 wyeksportowano do Austrii (gdzie były używane jako jednomiejscowe samoloty rolnicze), Libanu, Finlandii i RPA. Egzemplarz, który pozostał w kraju, obecnie znajduje się w Muzeum Lotnictwa w Balicach.

Konstrukcja: dwumiejscowy dolnopłat, konstrukcja półskorupowa, duralowa, skrzydła częściowo kryte płótnem. Silnik płaski 4-cylindrowy Continental C90-12F o mocy 95 KM

 

Dane techniczne:

Rozpiętość

8.49 m

Długość

6.97 m

Wysokość

1.88 m

Powierzchnia nośna

11.02 m2

Masa własna

418 kg

Masa całkowita

630 m

Prędkość maksymalna

193 km/h

Prędkość przelotowa

174 km/h

Prędkość minimalna

78 km/h

Pułap

3800 m

Zasięg

640 km

 

Opracował: Paweł Szczepaniec

PZL-111 Koliber 235 PZL-111 Koliber 235

 

 

PZL-111 Koliber 235 - powstał w 1991r. poprzez dostosowanie wielozadaniowego samolotu PZL-110 Koliber do silnika Textron Lycoming 0-540-B4B5 o mocy 235 KM. Modyfikacja okazała się udana i szybko rozpoczęto produkcję seryjną. Samolot przeznaczony jest do lotów treningowych, dyspozycyjnych, może także służyć do holowania szybowców.

Gdy pojawił się kolejny samolot będący modyfikacją PZL-110 - PZL-112 Junior, samolot PZL-111 zaczęto żartobliwie nazywać "Senior".

Konstrukcja: metalowa, jednosilnikowy dolnopłat wolnonośny, podwozie trójpodporowe stałe. Samolot zabiera 4 osoby. Napęd stanowi sześciocylindrowy silnik rzędowy Textron Lycoming 0-540-B4B5 o mocy 235 KM.

Dane techniczne:

Rozpiętość

9,74 m

Długość

7,52 m

Wysokość

2,8 m

Powierzchnia nośna

12,68 m2

Masa własna

780 kg

Masa całkowita

1150 kg

Prędkość maksymalna

265 km/h

Pułap

5500 m

Zasięg

1160 km



Opracował: Paweł Szczepaniec

Producent / Kraj:

PZL / Polska

Model:

PZL-101 Gawron

 

 

PZL 101 Gawron Jaroslaw Kania

 PZL-101 Gawron - fot. Jarosław Kania /  aviateam.pl

 

1. Historia modelu

PZL-101 "Gawron" - samolot rolniczy powstał jako rozwinięcie konstrukcji samolotu Jak-12M, produkowanego wcześniej w WSK-Okęcie na licencji radzieckiej. Przeróbki dokonał inż. St. Lassota. Polegała ona na nadaniu skrzydłom niedużego skosu, przesunięciu podwozia, zmniejszeniu ciężaru wyposażenia i dodaniu zbiornika na chemikalia. Pozwoliło to na zwiększenie udźwigu środków chemicznych z 320 do 550 kg. Oblotu prototypu dokonał Mieczysław Miłosz 14 IV 1958r. Produkcję seryjną rozpoczęto w 1960r. Do 1969r. zbudowano 325 samoloty, w tym 78 przeznaczone dla aeroklubów (wersja czteromiejscowa) i 32 sanitarne. 143 "Gawrony" wyeksportowano. Lotnictwo wojskowe używało ich jako łącznikowych. Pod koniec lat 70 zostały zastąpione przez nowocześniejsze samoloty PZL-106 "Kruk".

 Do 1968 wyprodukowano łącznie 325 samolotów, w tym:

  •     215 dwumiejscowych rolniczych
  •     78 czteromiejscowych aeroklubowych
  •     32 sanitarne

134 Gawrony wyeksportowano, głównie do Bułgarii 40 szt i Węgier 67 szt , w mniejszej liczbie do Austrii 5 szt , Finlandii 3 szt, Hiszpanii 4 szt, Indii 6 szt, Turcji 5 szt. Wenezuela 1 szt Wietnam 1 szt ZSRR 2 szt PZL-101 Gawron został wyparty pod koniec lat 70. przez nowocześniejszą konstrukcję rolniczą PZL-106 Kruk. Niektóre samoloty pozostają w użyciu w aeroklubach lub rękach prywatnych po dziś dzień.

 

2. Opis

 

2.1. Konstrukcja

Jednosilnikowy górnopłat zastrzałowy, podwozie klasyczne dwukołowe stałe, konstrukcja mieszana; zabierał 2 osoby w wersji rolniczej, po 4 w wersji łącznikowej i przeznaczonej dla aeroklubów. Podwozie samolotu stałe, klasyczne z kółkiem ogonowym. Istniała możliwość zainstalowania nart zamiast kół.

 

2.2. Wyposażenie


Silnik:
Silnik gwiazdowy 9-cylindrowy PZL-AI-14R o mocy 191 kW (260 KM)

 

2.3. Warianty

 

 

 
3. Schemat  

schemat PZL-101 Gawron

Schemat PZL-101 Gawron - źródło: Aeroklub Częstochowski

Oferta sprzedaży

4. Dane techniczne

Typ samolotu  PZL-101 Gawron
Silnik, producent  silnik gwiazdowy PZL AI-14R
Maksymalna moc  191 kW (260 KM)
Płatowiec  górnopłat
Wymiary
 
Rozpiętość skrzydeł
 12,68m
Długość  9.00m
Wysokość  3,12m
Masy  
Masa własna
 1004kg
Maksymalna masa startowa  1660kg
Masa użyteczna  
Osiągi samolotu  
Prędkość maksymalna w locie poziomym  170 km/h
Prędkość podróżna  130km/h
Prędkość minimalna  50km/h
Wznoszenie maksymalne  2,5 m/s
Rozbieg  100m
Dobieg  100m
Zużycie paliwa przy prędkości podróżnej  
Pojemność zbiorników paliwa  
Zasięg  2,5 m/s

Opracował: Paweł Szczepaniec

Historia Zakładów Lotniczych 3Xtrim nierozerwalnie związana jest z losami konstrukcji samolotów które w nich powstawały oraz tworzących ich ludzi, i przez taki pryzmat jest tutaj przedstawiona.

Wszytsko zaczęło się w roku 1984, od ultralekkiego, jednomiejscowego samolotu ULM-1 "Moskito" alt, stworzonego przez Adama Kurbiela, ojca wszsystkich konstruckji 3Xtrim. Inicjatorem budowy był P. Grabowski, mieszkający we Frankfurcie nad Menem, biznesmen, właściciel firmy Konsuprod. Wraz z A. Kurbielem grupę twórców samolotu tworzyli: Wiesław Gębala - technolog oraz Jan Fołtyn i Jan Uczniak - specjaliści montażu samolotów. Ludzie ci wywodzili się z SZD Bielsko i stanowili bardzo zgrany zespół.

Zadaj pytanie dotyczące samolotu

Komentarze użytkowników

{jcomments on}                             

PZL-102 Kos PZL-102 Kos

PZL-102 Kos - samolot szkolno-sportowy konstrukcji inż. St. Lassoty. Pierwszy prototyp wyposażony w silnik PZL WN-1 o mocy 65 KM oznaczony PZL-102A został oblatany 21 V 1958r. przez Mieczysława Miłosza. Lot ujawnił niedostateczną stateczność samolotu, co poprawiono wydłużając kadłub drugiego prototypu o 0.5 m. Wersja seryjna oznaczona PZL-102B otrzymała silnik o większej mocy, oraz płat częściowo pokryty płótnem. Ze względu na brak seryjnej produkcji w Polsce zastosowanego ostatecznie silnika Continental, zbudowano zaledwie 8 seryjnych "Kosów", z których 7 wyeksportowano do Austrii (gdzie były używane jako jednomiejscowe samoloty rolnicze), Libanu, Finlandii i RPA. Egzemplarz, który pozostał w kraju, obecnie znajduje się w Muzeum Lotnictwa w Balicach.

Konstrukcja: dwumiejscowy dolnopłat, konstrukcja półskorupowa, duralowa, skrzydła częściowo kryte płótnem. Silnik płaski 4-cylindrowy Continental C90-12F o mocy 95 KM

 

Dane techniczne:

Rozpiętość

8.49 m

Długość

6.97 m

Wysokość

1.88 m

Powierzchnia nośna

11.02 m2

Masa własna

418 kg

Masa całkowita

630 m

Prędkość maksymalna

193 km/h

Prędkość przelotowa

174 km/h

Prędkość minimalna

78 km/h

Pułap

3800 m

Zasięg

640 km

 

Opracował: Paweł Szczepaniec

PZL 105 Flaming

PZL-105 "Flaming"
- w 1983r. w PZL-Okęcie rozpoczęto prace nad projektem samolotu wielozadaniowego, który w założeniu miał stać się następcą popularnego PZL-104 "Wilga". Projektowany samolot, oznaczony początkowo ze względów reklamowych PZL-104 "Wilga 88", miał zabierać oprócz pilota 5 pasażerów (w przeznaczonej na rynek kanadyjski wersji pływakowej - 3) i mieć znacznie niższe koszty eksploatacji od swego poprzednika. Inicjatorem i pomysłodawcą prac był inż. Andrzej Frydrychiewicz, głównym konstruktorem został inż. Roman Czerwiński. Pierwszy prototyp przeznaczony do prób statycznych został ukończony w 1988r. Egzemplarz do prób w locie, wyposażony w silnik AI-14RD (licencyjna wersja radzieckiego silnika M-14) o mocy 280 KM został zaprezentowany 9 XI 1989r., jednocześnie zmieniono oznaczenie na PZL-105 "Flaming". Pierwszy lot doszedł do skutku 19 XII 1989r., oblatywaczem był inż. Jerzy Jędrzejewski.

Wersje i odmiany:

  • PZL-105L - oblatany w lipcu 1991r. prototyp wyposażony w amerykański silnik Textron Lycoming IO-720 o mocy 295 kW (400 KM). W założeniu miał dać początek wersji przeznaczonej na rynki zachodnie.

Kłopoty finansowe PZL-Okęcie w połowie lat 90 i priorytet, jaki otrzymała budowa samolotów szkolnych PZL-130 "Orlik" dla wojska spowodowały znaczne opóźnienia w pracach prowadzonych nad PZL-105. Ostatecznie program zawieszono, powracając jednocześnie do pomysłu modyfikacji "Wilgi". Efektem było powstanie w 1998r. samolotu PZL-104 "Wilga 2000".

Konstrukcja: całkowicie metalowy sześciomiejscowy górnopłat zastrzałowy. Podwozie stałe, przewidywano możliwość zamontowania pływaków. Napęd - jw.

Dane techniczne:

Rozpiętość

12,7 m

Długość

8,6 m

Wysokość

2,8 m

Powierzchnia nośna

16,9 m2

Masa własna

955 kg

Masa całkowita

1850 kg

Prędkość maksymalna

262 km/h

Pułap

5500 m

Zasięg

1100 km


Opracował: Paweł Szczepaniec