Piper Aircraft

Producent / Kraj: Piper USA

 

Model: PA-48 Enforcer

 

 

 

 

 Piper PA48 Enforcer USAF

 

1. Historia modelu

 Piper PA-48 Enforcer jest to turbośmigłowy, lekki, bliskiego wsparcia powietrznego / samolot szturmowy zbudowany przez Piper Aircraft Corp. Lakeland na Florydzie . Był to ostateczny rozwój pierwotnego, z II wojny światowej, North American P-51 Mustang'a . Enforcer koncepcja został stworzony i oblatany jak Cavalier Mustang David Lindsay, właściciela Cavalier Aircraft , w odpowiedzi na program United States Air Force PAVE COIN, ale Cavalier nie miał siły przebicia lub politycznych zdolności do produkcji masowej produkcji Enforcer , więc program został sprzedany Piper Lindsay w 1970 roku.

 

 

 
2. Schemat  

 piper-pa-48-enforcer 06

Oferta sprzedaży

3. Dane techniczne

Typ samolotu  
Silnik, producent  1 × Lycoming YT55-L-9 turbośmigłowy
Maksymalna moc  2455 EHP (1823 kW)
Płatowiec  
Wymiary
 
Rozpiętość skrzydeł
12,60 m
Długość 10,41 m
Wysokość 2,67 m
Masy  
Masa własna
 3266 kg
Maksymalna masa startowa  6350 kg
Masa użyteczna  
Osiągi samolotu  
Prędkość maksymalna w locie poziomym  556 km / h
Prędkość podróżna  408 km / h
Prędkość minimalna  183 km / h)
Wznoszenie maksymalne  26,1 m / s
Rozbieg  
Dobieg  
Zużycie paliwa przy prędkości podróżnej  
Pułap  6100 m
Zasięg  

 

Historia Zakładów Lotniczych 3Xtrim nierozerwalnie związana jest z losami konstrukcji samolotów które w nich powstawały oraz tworzących ich ludzi, i przez taki pryzmat jest tutaj przedstawiona.

Wszytsko zaczęło się w roku 1984, od ultralekkiego, jednomiejscowego samolotu ULM-1 "Moskito" alt, stworzonego przez Adama Kurbiela, ojca wszsystkich konstruckji 3Xtrim. Inicjatorem budowy był P. Grabowski, mieszkający we Frankfurcie nad Menem, biznesmen, właściciel firmy Konsuprod. Wraz z A. Kurbielem grupę twórców samolotu tworzyli: Wiesław Gębala - technolog oraz Jan Fołtyn i Jan Uczniak - specjaliści montażu samolotów. Ludzie ci wywodzili się z SZD Bielsko i stanowili bardzo zgrany zespół.

Zadaj pytanie dotyczące samolotu

Komentarze użytkowników

{jcomments on}

Producent / Kraj: Piper USA

 

Model: PA-60 Aerostar

 

 

 

 AerostarC-FEHK

 

 

1. Historia modelu

 Piper Aerostar (dawniej Ted Smith Aerostar), amerykański dwusilnikowy lekki samolot wykonawczy lub transportowy , zaprojektowany przez Ted R. Smith . Został wybudowany przez Ted Smith Aircraft Company , który po 1978 roku stał się część Piper Aircraft Corporation .

 

2. Opis

 

2.1. Warianty

 

  • 600
  • 600A
  • 600E
  • 601
  • 601B
  • 1980
  • 601P
  • 602P
  • 620
  • 700
  • 700P
  • 702P
  • 800
  • Speedstar 850
  • Speedstar 850

 

 

 

 

4. Dane techniczne

Typ samolotu  
Silnik, producent  2 × AVCO Lycoming TIO-540-U2A
Maksymalna moc  350 KM (261 kW)
Płatowiec  
Wymiary
 
Rozpiętość skrzydeł
 11,18 m
Długość  10,61 m
Wysokość  3,68 m
Masy  
Masa własna
 1939 kg
Maksymalna masa startowa  2864 kg
Masa użyteczna  
Osiągi samolotu  
Prędkość maksymalna w locie poziomym  492 km / h
Prędkość podróżna  390 km / h
Prędkość minimalna  
Wznoszenie maksymalne  9,4 m / s
Rozbieg  
Dobieg  
Zużycie paliwa przy prędkości podróżnej  
Pułap  7620 m
Zasięg  1648 km

 

Historia Zakładów Lotniczych 3Xtrim nierozerwalnie związana jest z losami konstrukcji samolotów które w nich powstawały oraz tworzących ich ludzi, i przez taki pryzmat jest tutaj przedstawiona.

Wszytsko zaczęło się w roku 1984, od ultralekkiego, jednomiejscowego samolotu ULM-1 "Moskito" alt, stworzonego przez Adama Kurbiela, ojca wszsystkich konstruckji 3Xtrim. Inicjatorem budowy był P. Grabowski, mieszkający we Frankfurcie nad Menem, biznesmen, właściciel firmy Konsuprod. Wraz z A. Kurbielem grupę twórców samolotu tworzyli: Wiesław Gębala - technolog oraz Jan Fołtyn i Jan Uczniak - specjaliści montażu samolotów. Ludzie ci wywodzili się z SZD Bielsko i stanowili bardzo zgrany zespół.

Zadaj pytanie dotyczące samolotu

Komentarze użytkowników

{jcomments on}

Producent / Kraj: Piper USA

 

Model: PA-22 Tri-Pacer

 

 

 

TriPacer2

 

 

1. Historia modelu

 PA-20 i PA-Pacer 22 Tri-Pacer to rodzina cztero miejscowych, wysoko skrzydłowych lekkich samolotów, które zostały zbudowane przez Piper Aircraft w post- II wojna światowa okresie.

Pacer był zasadniczo wersją cztero-miejscową, dwu-miejscowego PA-17 Vagabond lekkiego samolotu. Oferuje on kadłub rury ze stali oraz aluminium, rama skrzydła pokryta tkaniną, tak jak najbardziej znanego samolotu Piper, w Cub i Super Cub . Samolot ceniony za wytrzymałość, przestronną kabine, i, jak na swoje czasy, imponującą prędkością, wielu Pacers nadal latać dziś.

Fabrycznie zainstalowane 125 KM (93 kW), 135 KM (100 kW) i 150 KM (112 kW) były dostępne opcje silnika i moc 160 KM (120 kW) oraz 180 KM (135 kW).

 

 

 
2. Schemat  

piper pa22 3v 

Oferta sprzedaży

3. Dane techniczne

Typ samolotu  
Silnik, producent  1 × Lycoming O-320-B czterocylindrowy, czterosuwowy , chłodzony powietrzem
Maksymalna moc  160 KM (120 kW)
Płatowiec  
Wymiary
 
Rozpiętość skrzydeł
 8,92 m
Długość  6,25 m
Wysokość  2,54 m
Masy  
Masa własna
 503 kg
Maksymalna masa startowa  907 kg
Masa użyteczna  
Osiągi samolotu  
Prędkość maksymalna w locie poziomym  227 km / h
Prędkość podróżna  216 km/h
Prędkość minimalna  79km/h
Wznoszenie maksymalne  4,1 m / s
Rozbieg  
Dobieg  
Zużycie paliwa przy prędkości podróżnej  
Pułap  5029 m
Zasięg  805 km

 

Historia Zakładów Lotniczych 3Xtrim nierozerwalnie związana jest z losami konstrukcji samolotów które w nich powstawały oraz tworzących ich ludzi, i przez taki pryzmat jest tutaj przedstawiona.

Wszytsko zaczęło się w roku 1984, od ultralekkiego, jednomiejscowego samolotu ULM-1 "Moskito" alt, stworzonego przez Adama Kurbiela, ojca wszsystkich konstruckji 3Xtrim. Inicjatorem budowy był P. Grabowski, mieszkający we Frankfurcie nad Menem, biznesmen, właściciel firmy Konsuprod. Wraz z A. Kurbielem grupę twórców samolotu tworzyli: Wiesław Gębala - technolog oraz Jan Fołtyn i Jan Uczniak - specjaliści montażu samolotów. Ludzie ci wywodzili się z SZD Bielsko i stanowili bardzo zgrany zespół.

Zadaj pytanie dotyczące samolotu

Komentarze użytkowników

{jcomments on}

Producent / Kraj: Piper USA

 

Model: PA-44 Seminole

 

 

 Piper-pa-44

 

 

 

1. Historia modelu

 Piper PA-44 Seminole - amerykański dwusilnikowy lekki samolot produkowany przez Piper Aircraft.

PA-44 jest rozwojem jedno-silnikowego Piper Cherokeei i jest używany głównie do wielosilnikowych lotów szkoleniowych. Seminole został zbudowany w 1979/82, w latach 1989-90 i ponownie od 1995 roku.

 
2. Schemat  

piper-pa44-seminole-cutaway 

Oferta sprzedaży

3. Dane techniczne

Typ samolotu  
Silnik, producent  1 Lycoming O-360-A1H6 , 1 Lycoming LO-360-A1H6 chłodzony powietrzem, bezpośredni napęd
Maksymalna moc  
Płatowiec  
Wymiary
 
Rozpiętość skrzydeł
 11,77 m
Długość  8,41 m
Wysokość  2,59 m
Masy  
Masa własna
 1070 kg
Maksymalna masa startowa  1723 kg
Masa użyteczna  
Osiągi samolotu  
Prędkość maksymalna w locie poziomym  155 kt
Prędkość podróżna  
Prędkość minimalna  
Wznoszenie maksymalne 366 m / min
Rozbieg  
Dobieg  
Zużycie paliwa przy prędkości podróżnej  
Pułap  5213 m
Zasięg  1630 km

 

Historia Zakładów Lotniczych 3Xtrim nierozerwalnie związana jest z losami konstrukcji samolotów które w nich powstawały oraz tworzących ich ludzi, i przez taki pryzmat jest tutaj przedstawiona.

Wszytsko zaczęło się w roku 1984, od ultralekkiego, jednomiejscowego samolotu ULM-1 "Moskito" alt, stworzonego przez Adama Kurbiela, ojca wszsystkich konstruckji 3Xtrim. Inicjatorem budowy był P. Grabowski, mieszkający we Frankfurcie nad Menem, biznesmen, właściciel firmy Konsuprod. Wraz z A. Kurbielem grupę twórców samolotu tworzyli: Wiesław Gębala - technolog oraz Jan Fołtyn i Jan Uczniak - specjaliści montażu samolotów. Ludzie ci wywodzili się z SZD Bielsko i stanowili bardzo zgrany zespół.

Zadaj pytanie dotyczące samolotu

Komentarze użytkowników

{jcomments on}

Producent / Kraj: Piper USA

 

Model: PA-42 Cheyenne

 

 

 

Lh-cheyenne 

 

 

1. Historia modelu

 Piper PA-42 Cheyenne – dwusilnikowy, lekki samolot pasażerski i samolot transportowy produkowany przez amerykańskie przedsiębiorstwo Piper Aircraft.

 
2. Schemat  

piper-pa-42-cheyenne-lll-02 

Oferta sprzedaży

3. Dane techniczne

Typ samolotu  
Silnik, producent  2 x silniki turbośmigłowe Pratt & Whitney Canada PT6A-41
Maksymalna moc  2 x 730 KM (537 kW)
Płatowiec  
Wymiary
 
Rozpiętość skrzydeł
 14,53 m
Długość  13,23 m
Wysokość  4,50 m
Masy  
Masa własna
 2900 kg
Maksymalna masa startowa  5080 kg
Masa użyteczna  
Osiągi samolotu  
Prędkość maksymalna w locie poziomym  550 km/h
Prędkość podróżna  
Prędkość minimalna  
Wznoszenie maksymalne  
Rozbieg  
Dobieg  
Zużycie paliwa przy prędkości podróżnej  
Pułap  9750 m
Zasięg  4150 km

 

Historia Zakładów Lotniczych 3Xtrim nierozerwalnie związana jest z losami konstrukcji samolotów które w nich powstawały oraz tworzących ich ludzi, i przez taki pryzmat jest tutaj przedstawiona.

Wszytsko zaczęło się w roku 1984, od ultralekkiego, jednomiejscowego samolotu ULM-1 "Moskito" alt, stworzonego przez Adama Kurbiela, ojca wszsystkich konstruckji 3Xtrim. Inicjatorem budowy był P. Grabowski, mieszkający we Frankfurcie nad Menem, biznesmen, właściciel firmy Konsuprod. Wraz z A. Kurbielem grupę twórców samolotu tworzyli: Wiesław Gębala - technolog oraz Jan Fołtyn i Jan Uczniak - specjaliści montażu samolotów. Ludzie ci wywodzili się z SZD Bielsko i stanowili bardzo zgrany zespół.

Zadaj pytanie dotyczące samolotu

Komentarze użytkowników

{jcomments on}

Producent / Kraj: Piper USA

 

Model: PA-25 Pawnee

 

 

 

Remorqueur Pawnee 

 

 

1. Historia modelu

 PA-25 Pawnee był samolotem rolniczym produkowanym przez Piper Aircraft między 1959 i 1981 roku jest nadal powszechnie używanym samolotem do oprysków rolniczych i jest również używany jako samolot holowaniczy lub holownika, na rozpoczęcie szybowców lub banerów holowniczych. W roku 1988 prawa projektowe sprzedano Latino Americana de Aviación Argentyny.

 

2. Opis

 

 2.1. Warianty

 

AG-3


PA-25-150 Pawnee


PA-25-235 Pawnee B

PA-25-235 Pawnee


PA-25-235 Pawnee B

PA-25-235 i PA-25-260 Pawnee C


PA-25-235 i PA-25-260 Pawnee D

 

 

 
3. Schemat  

piper pa-25 

Oferta sprzedaży

4. Dane techniczne

Typ samolotu  
Silnik, producent  1 x Lycoming O-540-B2B5 ,
Maksymalna moc  235 KM (175 kW)
Płatowiec  
Wymiary
 
Rozpiętość skrzydeł
 11.02 m
Długość  7,55 m
Wysokość  2,19 m
Masy  
Masa własna
 
Maksymalna masa startowa  
Masa użyteczna  
Osiągi samolotu  
Prędkość maksymalna w locie poziomym  188 km / h
Prędkość podróżna  
Prędkość minimalna  
Wznoszenie maksymalne  630 m / min
Rozbieg  
Dobieg  
Zużycie paliwa przy prędkości podróżnej  
Pułap  3963 m
Zasięg  500 km

 

Historia Zakładów Lotniczych 3Xtrim nierozerwalnie związana jest z losami konstrukcji samolotów które w nich powstawały oraz tworzących ich ludzi, i przez taki pryzmat jest tutaj przedstawiona.

Wszytsko zaczęło się w roku 1984, od ultralekkiego, jednomiejscowego samolotu ULM-1 "Moskito" alt, stworzonego przez Adama Kurbiela, ojca wszsystkich konstruckji 3Xtrim. Inicjatorem budowy był P. Grabowski, mieszkający we Frankfurcie nad Menem, biznesmen, właściciel firmy Konsuprod. Wraz z A. Kurbielem grupę twórców samolotu tworzyli: Wiesław Gębala - technolog oraz Jan Fołtyn i Jan Uczniak - specjaliści montażu samolotów. Ludzie ci wywodzili się z SZD Bielsko i stanowili bardzo zgrany zespół.

Zadaj pytanie dotyczące samolotu

Komentarze użytkowników

{jcomments on}

Producent / Kraj:

Piper Aircraft Comp. / USA

Model:

Piper PA-30 Twin Comanche

 

 

Piper PA-30 Twin Comanche wikipedia

Piper PA-30 Twin Comanche fot. źródło: wikipedia.en

 

 

1. Historia modelu


Piper PA-30 Twin Comanche to amerykański dwusilnikowy jednopłat zaprojektowany i zbudowany przez firmę Piper Aircraft. Oblaty 03 maja 1963. Twin Comanche został zaprojektowany w celu zastąpienia modelu Piper Apache.  Model został opracowany przez Eda Swearingen. Podstawowa wersja samolotu wyposażona była w dwa 4-cylindrowe silniki Lycoming IO-320 -b1a  160 KM (120 kW) z wtryskiem paliwa.

 

2. Opis

 

2.1. Konstrukcja

 

Metalowy dolnopłat zbudowany w wielu wariantach.

 

2.2. Wyposażenie


Silnik:
2 x AVCO Lycoming IO-320-B1A, przeciwbieżne śmigła - moc 160 KM (119 kW) każdy

 

2.3. Warianty

  • PA-30 Twin Comanche
  • PA-30B Twin Comanche
  • PA-30B Turbo Twin Comanche
  • PA-30C Twin Comanche
  • PA-30-200 Twin Comanche B
  • PA-39 Twin Comanche C / R
  • PA-39 Turbo Twin Comanche C / R
  • Piper PA-40 Arapaho

 

 

 
3. Schemat  

 

Oferta sprzedaży

4. Dane techniczne

Typ samolotu Piper PA-30 (39)
Silnik, producent  2 x AVCO Lycoming IO-320-B1A
Maksymalna moc  160 KM (119 kW) każdy
Płatowiec  
Wymiary
 
Rozpiętość skrzydeł
 11,21 m
Długość  7,67 m
Wysokość  2,51 m
Masy  
Masa własna
 2270kg
Maksymalna masa startowa  3750kg
Masa użyteczna  
Osiągi samolotu  
Prędkość maksymalna w locie poziomym  330 km/h
Prędkość podróżna  
Prędkość minimalna  
Wznoszenie maksymalne  
Rozbieg  
Dobieg  
Zużycie paliwa przy prędkości podróżnej  
Pojemność zbiorników paliwa  
Zasięg  1931 km

 

Historia Zakładów Lotniczych 3Xtrim nierozerwalnie związana jest z losami konstrukcji samolotów które w nich powstawały oraz tworzących ich ludzi, i przez taki pryzmat jest tutaj przedstawiona.

Wszytsko zaczęło się w roku 1984, od ultralekkiego, jednomiejscowego samolotu ULM-1 "Moskito" alt, stworzonego przez Adama Kurbiela, ojca wszsystkich konstruckji 3Xtrim. Inicjatorem budowy był P. Grabowski, mieszkający we Frankfurcie nad Menem, biznesmen, właściciel firmy Konsuprod. Wraz z A. Kurbielem grupę twórców samolotu tworzyli: Wiesław Gębala - technolog oraz Jan Fołtyn i Jan Uczniak - specjaliści montażu samolotów. Ludzie ci wywodzili się z SZD Bielsko i stanowili bardzo zgrany zespół.

Zadaj pytanie dotyczące samolotu

Komentarze użytkowników

{jcomments on}

Producent / Kraj: Piper USA

 

Model: PA-24 Comanche

 

 

 

 PA-24 Comanche

 

 

1. Historia modelu

 Piper PA-24 Comanche jest to cztery-miejscowy, nisko skrzydłowy, w całości z metalu, lekki samolot z pół- samonośnej konstrukcji z trójkołowym chowanym podwoziem . Piper Aircraft zaprojektowany i opracowany w Comanche; po raz pierwszy poleciał w dniu 24 maja 1956 roku wraz z Twin Comanche , to składa się głównego składu Piper Aircraft do 1972 roku, kiedy to linie produkcyjne do obu samolotów zostały wymazane w wyniku powodzi .

 
2. Schemat  


 PA24-260B

Oferta sprzedaży

3. Dane techniczne

Typ samolotu  
Silnik, producent  1 × Lycoming IO-540
Maksymalna moc  260 KM (194 kW)
Płatowiec  
Wymiary
 
Rozpiętość skrzydeł
 10,97 m
Długość  7,62 m
Wysokość  2,29 m
Masy  
Masa własna
804 kg
Maksymalna masa startowa  1451 kilogram
Masa użyteczna  
Osiągi samolotu  
Prędkość maksymalna w locie poziomym  298 km / h
Prędkość podróżna  
Prędkość minimalna  
Wznoszenie maksymalne  6,7 m / s
Rozbieg  
Dobieg  
Zużycie paliwa przy prędkości podróżnej  
Pułap  5945 m
Zasięg  1970 km

 

Historia Zakładów Lotniczych 3Xtrim nierozerwalnie związana jest z losami konstrukcji samolotów które w nich powstawały oraz tworzących ich ludzi, i przez taki pryzmat jest tutaj przedstawiona.

Wszytsko zaczęło się w roku 1984, od ultralekkiego, jednomiejscowego samolotu ULM-1 "Moskito" alt, stworzonego przez Adama Kurbiela, ojca wszsystkich konstruckji 3Xtrim. Inicjatorem budowy był P. Grabowski, mieszkający we Frankfurcie nad Menem, biznesmen, właściciel firmy Konsuprod. Wraz z A. Kurbielem grupę twórców samolotu tworzyli: Wiesław Gębala - technolog oraz Jan Fołtyn i Jan Uczniak - specjaliści montażu samolotów. Ludzie ci wywodzili się z SZD Bielsko i stanowili bardzo zgrany zespół.

Zadaj pytanie dotyczące samolotu

Komentarze użytkowników

{jcomments on}

Producent / Kraj: Piper USA

 

Model: PA-23 Apache

 

 

 

 

 PiperAztecToronto

 

1. Historia modelu

 Piper PA-23, o nazwie Apache, a później Aztec, jest to 4-6 miejscowy, dwusilnikowy, lekki samolot przyjęty na ogólny rynek lotniczy, który również doświadczył służby w Marynarce Wojennej Stanów Zjednoczonych i sił zbrojnych innych krajów w małych ilościach , Pierwotnie zaprojektowany w 1950 roku przez Stinson Aircraft Company , Apache i jego mocniejszy rozwój Aztec był produkowany od 1950 do 1980 roku przez Piper Aircraft w Stanach Zjednoczonych .

 

 

 
2. Schemat  

PA-23 Apache esquema 

Oferta sprzedaży

3. Dane techniczne

Typ samolotu  
Silnik, producent  2 × Lycoming IO-540 -C4B5 wolnossący chłodzone powietrzem
Maksymalna moc  250 KM (187 kW) każdy
Płatowiec  
Wymiary
 
Rozpiętość skrzydeł
 11,34 m
Długość  9,52 m
Wysokość  3.15 m
Masy  
Masa własna
 1442 kg
Maksymalna masa startowa  2360 kg
Masa użyteczna  
Osiągi samolotu  
Prędkość maksymalna w locie poziomym  346 km / h
Prędkość podróżna  278 km / h
Prędkość minimalna 109 km / h
Wznoszenie maksymalne  7,1 m / s
Rozbieg  
Dobieg  
Zużycie paliwa przy prędkości podróżnej  
Pułap  5775 m
Zasięg  2445 km

 

Historia Zakładów Lotniczych 3Xtrim nierozerwalnie związana jest z losami konstrukcji samolotów które w nich powstawały oraz tworzących ich ludzi, i przez taki pryzmat jest tutaj przedstawiona.

Wszytsko zaczęło się w roku 1984, od ultralekkiego, jednomiejscowego samolotu ULM-1 "Moskito" alt, stworzonego przez Adama Kurbiela, ojca wszsystkich konstruckji 3Xtrim. Inicjatorem budowy był P. Grabowski, mieszkający we Frankfurcie nad Menem, biznesmen, właściciel firmy Konsuprod. Wraz z A. Kurbielem grupę twórców samolotu tworzyli: Wiesław Gębala - technolog oraz Jan Fołtyn i Jan Uczniak - specjaliści montażu samolotów. Ludzie ci wywodzili się z SZD Bielsko i stanowili bardzo zgrany zespół.

Zadaj pytanie dotyczące samolotu

Komentarze użytkowników

{jcomments on}

Producent / Kraj: Piper USA

 

Model: PA-18 Super Cub

 

 

 

Piper.cub.750pix 

 

 

1. Historia modelu

 Piper PA-18 Super Cub – dwumiejscowy, jednosilnikowy lekki samolot, produkowany przez amerykańskie przedsiębiorstwo Piper Aircraft. Samolot został zaprezentowany w 1949 roku. Wyprodukowano ponad 9000 jego egzemplarzy.

 

 

 
2. Schemat  

piper-pa-18-super-cub-2 

Oferta sprzedaży

3. Dane techniczne

Typ samolotu  
Silnik, producent  silnik w układzie bokser Lycoming O-320
Maksymalna moc  150 KM (110 kW)
Płatowiec  
Wymiary
 
Rozpiętość skrzydeł
 10,73 m
Długość  6,88 m
Wysokość  2,02 m
Masy  
Masa własna
 429 kg
Maksymalna masa startowa  794 kg
Masa użyteczna  
Osiągi samolotu  
Prędkość maksymalna w locie poziomym  210 km/h
Prędkość podróżna  185 km/h
Prędkość minimalna  170 km/h
Wznoszenie maksymalne  
Rozbieg  
Dobieg  
Zużycie paliwa przy prędkości podróżnej  
Pułap  5790 m
Zasięg  740 km

 

Historia Zakładów Lotniczych 3Xtrim nierozerwalnie związana jest z losami konstrukcji samolotów które w nich powstawały oraz tworzących ich ludzi, i przez taki pryzmat jest tutaj przedstawiona.

Wszytsko zaczęło się w roku 1984, od ultralekkiego, jednomiejscowego samolotu ULM-1 "Moskito" alt, stworzonego przez Adama Kurbiela, ojca wszsystkich konstruckji 3Xtrim. Inicjatorem budowy był P. Grabowski, mieszkający we Frankfurcie nad Menem, biznesmen, właściciel firmy Konsuprod. Wraz z A. Kurbielem grupę twórców samolotu tworzyli: Wiesław Gębala - technolog oraz Jan Fołtyn i Jan Uczniak - specjaliści montażu samolotów. Ludzie ci wywodzili się z SZD Bielsko i stanowili bardzo zgrany zespół.

Zadaj pytanie dotyczące samolotu

Komentarze użytkowników

{jcomments on}

Producent / Kraj:

Piper Aircraft Comp. / USA

Model:

Piper PA-38 Tomahawk

 

 

Piper PA-38-112 Tomahawk Jarosław Kania

Piper PA-38-112 Tomahawk - fot. Jarosław Kania / aviateam.pl

 

 

1. Historia modelu

Piper PA-38 Tomahawk - Budowany w latach 1978-1982. Oblatany w październiku 1977 roku. Łącznie wyprodukowano 2484 sztuki.

 

2. Opis

 

2.1. Konstrukcja

 

Piper PA-38 Tomahawk – jednosilnikowy, dwumiejscowy turystyczny lekki samolot szkolno-treningowy i turystyczny, produkowany przez amerykańskie przedsiębiorstwo Piper Aircraft.

2.2. Wyposażenie


Silnik:
AVCO Lycoming O-235 -L2C chłodzony powietrzem płaskim cztery silnik tłokowy , 112 KM (83,5 kW)

 

2.3. Warianty

 

 

 
3. Schemat  



Oferta sprzedaży

4. Dane techniczne

Typ samolotu Piper Pa-38 Tomahawk
Silnik, producent AVCO Lycoming O-235 -L2C
Maksymalna moc 112 KM (83,5 kW)
Płatowiec  dolnopłat
Wymiary
 
Rozpiętość skrzydeł
 10,36 m
Długość  7,04 m
Wysokość  2,76 m
Masy  
Masa własna
 512 kg
Maksymalna masa startowa  757 kg
Masa użyteczna  
Osiągi samolotu  
Prędkość maksymalna w locie poziomym  203 km/h
Prędkość podróżna  185 km/h
Prędkość minimalna  91 km/h
Wznoszenie maksymalne  3,65 m/s
Rozbieg  
Dobieg  
Zużycie paliwa przy prędkości podróżnej  
Pojemność zbiorników paliwa  
Zasięg  870 km

 

Historia Zakładów Lotniczych 3Xtrim nierozerwalnie związana jest z losami konstrukcji samolotów które w nich powstawały oraz tworzących ich ludzi, i przez taki pryzmat jest tutaj przedstawiona.

Wszytsko zaczęło się w roku 1984, od ultralekkiego, jednomiejscowego samolotu ULM-1 "Moskito" alt, stworzonego przez Adama Kurbiela, ojca wszsystkich konstruckji 3Xtrim. Inicjatorem budowy był P. Grabowski, mieszkający we Frankfurcie nad Menem, biznesmen, właściciel firmy Konsuprod. Wraz z A. Kurbielem grupę twórców samolotu tworzyli: Wiesław Gębala - technolog oraz Jan Fołtyn i Jan Uczniak - specjaliści montażu samolotów. Ludzie ci wywodzili się z SZD Bielsko i stanowili bardzo zgrany zespół.

Zadaj pytanie dotyczące samolotu

Komentarze użytkowników

{jcomments on}

Producent / Kraj:

Piper Aircraft Comp. / USA

Model:

Piper P-34 Seneca

 

 

 

piper_P34

Piper P-34 Seneca - fot. www.southwindav.com

 

 

1. Historia modelu

W połowie lat 60. ubiegłego wieku firma Piper Aircraft opracowała 6-7 miejscowy jednosilnikowy samolot PA-32 Cherokee Six, który był nieco powiększona wersją PA-28. Niedługo potem zrodziła się koncepcja przerobienia PA-32 na samolot wielosilnikowy. Początkowo do zwykłego Cherokee Six zamontowano dodatkowe dwa silniki na skrzydłach. Maszyna ta została oznaczona jako PA-32-3M, jednak szybko zarzucono tą koncepcję na rzecz samolotu dwusilnikowego. 25 kwietnia 1967r. Wzniósł się w powietrze pierwszy PA-34-180 Twin Six (o rejestracji N3401K), wyposażony został w dwa silniki Lycoming O-360 o mocy 180KM. Drugi prototyp został oblatany dopiero 30 sierpnia 1968r., jednak znacznie różnił się on od pierwszej maszyny. Zastosowano te same silniki, jednak samolot został wyposażony w chowane podwozie i powiększone usterzenie pionowe. Najbardziej zbliżony do docelowych płatowców był trzeci prototyp, który wykazywał znaczne podobieństwo do poprzednika, jednak wykorzystywał 200- konne silniki Lycoming IO-360-A1A.

18 lipca 1974r. certyfikowana została nowa odmiana PA-34-200T o nazwie Seneca II. Została ona wprowadzona do produkcji w 1975r.. W wersji -200T zastosowano powiększone lotki z klapkami wywarzającymi. W nowym samolocie zmianie uległa także jednostka napędowa, w wariancie „T” wykorzystano silniki Continental TSIO-360-E lub EB, oba te silniki wyposażone były w turbosprężarki, dzięki czemu Senaca II mogła zachowywać dobre parametry techniczne nawet na dużych wysokościach lotu. Podobnie jak u poprzednika wykorzystano przeciwbieżne śmigła. Powstało 2588 PA-200T.

 

Pod koniec lat 70. pojawiła się na rynku nowa odmiana silnika TSIO-360, mianowicie TSIO-360-KG, który mógł rozwijać do 220KM. Piper postanowił wykorzystać parę tych jednostek napędowych w nowym wariancie Senecy, czyli PA-34-220T Seneca III. Kolejnymi zmianami było zastosowanie jednoczęściowej przedniej szyby i wysuwanych elektronicznie kalp. Powstało ponad 930 samolotów Seneca III, z tym że w 38 ostatnich zastosowano 28 woltową instalacje elektryczną (zamiast poprzedniej 14- wolotwej).

 

W połowie lat 80. Piper (podobnie jak wielu innych producentów lekkich samolotów) popadł w problemy finansowe w związku z czym produkcja została zawieszona. Sytuacja została uratowana z początkiem lat 90., wtedy też powstał tzw. „nowy” Piper Aircaraft. Odnowione przedsiębiorstwo opracowało kolejne dwie wersje samolotu Seneca. Pierwsza z nich zwana Seneca IV została certyfikowana 17 listopada 1993r. i weszła do produkcji w 1994r.. Maszyna ta różniła się od poprzednika jedynie zastosowaniem doskonalszych osłon silnika, co nieznacznie zwiększyło prędkość przelotową. Powstało jedynie 71 samolotów czwartej wersji. Nieco popularniejsza jest produkowana do tej pory Seneca V, w której zastosowano silnik Continental TSIO-360-RB i zmieniona architekturę kabiny.

 

W połowie lat 70., produkcję licencyjną PA-34 podjęły brazylijskie zakłady Embraer, gdzie oznaczano je EMB-810. Samoloty te były produkowane w dwóch wersjach EMB-810C (odpowiednik wariantu -200T) i EMB-810D (odpowiednik odmiany -220T). Brazylijczycy wyprodukowali 680 tych maszyn. W nieco późniejszym okresie licencja na Senece II sprzedano Polsce. Samoloty te produkowały zakłady w Mielcu, gdzie otrzymały one oznaczenie M-20 Mewa. Produkcja Mew była dosyć ograniczona. Seneca w rożnych wersjach były wykorzystywane przez armie i siły specjalne kilku państw Ameryki Łacińskiej, oraz Burkina Faso. Większość egzemplarzy PA-34 jest wykorzystywana jako samoloty dyspozycyjne w różnych przedsiębiorstwach w Stanach Zjednoczonych. Spora ilość tych maszyn wykorzystywana jest również we wstępnym szkoleniu pilotów na samoloty wielosilnikowe. W zeszłym roku cena katalogowa Senecy z podstawowym wyposażeniem wynosiła 799tyś USD.

 

2. Opis

 

2.1. Konstrukcja

Dwusilnikowy lekki samolot pasażerski i transportowy produkowany przez amerykańskie przedsiębiorstwo Piper Aircraft. (4 pasażerów + 2 pilotów)

 

2.2. Wyposażenie


Silnik:
2x  Teledyne Continental LTSIO-360-KB
 

2.3. Warianty

Pierwszym wariantem produkcyjnym był PA-34-200 Seneca I, który uzyskał certyfikat typu 7 maja 1971r. Pozwoliło to na przekazanie pierwszych samolotów użytkownikom już pod koniec tego samego roku. Samolot otrzymał silniki IO-360-C1E2, na lewym skrzydle i LIO-360-C1E2 na prawym skrzydle. Silniki te różniły się tylko kierunkiem obrotów śmigieł. Zastosowanie przeciwbieżnych śmigieł (było to rozwiązanie zastosowane po raz pierwszy na rej wielkości samolocie) pozwoliło na uniknięcie tendencji samolotu do pochyłu w jedną stronę. W trakcie produkcji dopuszczalna masa startowa PA-34-200 zwiększyła się o 100kg. Wyprodukowano łącznie 934 samoloty tej wersji (wliczając w to jeden prototyp).

 

 

 
3. Schemat  
 

Oferta sprzedaży

4. Dane techniczne

Typ samolotu PA-34-200
Silnik, producent  2x  Teledyne Continental LTSIO-360-KB
Maksymalna moc  220 KM (162 kW)
Płatowiec  dolnopłat
Wymiary
 
Rozpiętość skrzydeł
 11,85m
Długość  8,73m
Wysokość  3,02m
Masy  
Masa własna
 1264kg
Maksymalna masa startowa  2073kg
Masa użyteczna  
Osiągi samolotu  
Prędkość maksymalna w locie poziomym  367km/h
Prędkość podróżna  301km/h
Prędkość minimalna  111km/h
Wznoszenie maksymalne  
Rozbieg  
Dobieg  
Zużycie paliwa przy prędkości podróżnej  
Pojemność zbiorników paliwa  
Zasięg 1830 km

Oprac. Kamil Stasiak

Historia Zakładów Lotniczych 3Xtrim nierozerwalnie związana jest z losami konstrukcji samolotów które w nich powstawały oraz tworzących ich ludzi, i przez taki pryzmat jest tutaj przedstawiona.

Wszytsko zaczęło się w roku 1984, od ultralekkiego, jednomiejscowego samolotu ULM-1 "Moskito" alt, stworzonego przez Adama Kurbiela, ojca wszsystkich konstruckji 3Xtrim. Inicjatorem budowy był P. Grabowski, mieszkający we Frankfurcie nad Menem, biznesmen, właściciel firmy Konsuprod. Wraz z A. Kurbielem grupę twórców samolotu tworzyli: Wiesław Gębala - technolog oraz Jan Fołtyn i Jan Uczniak - specjaliści montażu samolotów. Ludzie ci wywodzili się z SZD Bielsko i stanowili bardzo zgrany zespół.

Zadaj pytanie dotyczące samolotu

Komentarze użytkowników

{jcomments on}

Producent / Kraj:

Piper Aircraft Comp. / USA

Model:

Piper PA-32 Cherokee Six

 

 

Piper Pa-32 www nwmangum com

Piper PA-32 - źródło: www.nwmangum.com

 

 

1. Historia modelu

Piper PA-32 – seria sześcio/siedmioosobowych, lekkich samolotów produkowana przez amerykańskie przedsiębiorstwo Piper Aircraft w latach 1965–2007. Produkcję tej serii rozpoczęto od 260-konnego PA-32-260 Cherokee Six, który był sześcioosobową (lub siedmioosobową) wersją Piper PA-28 Cherokee.
Cherokee Six i jego następcy mieli bagażnik umieszczony pomiędzy silnikiem a kabiną pilota, oraz duże, podwójne drzwi ułatwiające wsiadanie pasażerom.
Wielu pilotów sądziło, że silnik generujący 260 KM jest za słaby dla Cherokee Six, dlatego 27 maja 1966 roku Piper uzyskał certyfikat FAA, który pozwolił na zastosowanie nowej, 300-konnej jednostki. Mocniejsza wersja otrzymała oznaczenie PA-32-300. Maszyna oferowana była w sprzedaży jako Model 1967.
W 1975 r. zmieniono podwozie na chowane w locie, a nową wersję nazwano PA-32R (nazwa handlowa Lance). Był to pierwszy model z rodziny Saratoga – luksusowej serii samolotów Piper.
Saratoga, który miał inne, zwężone skrzydła zadebiutował w 1980 roku. Z powodu kryzysu ekonomicznego, który dotknął także przemysł lotniczy, produkcja Saratogi spadała, aż w 1985 całkowicie zaprzestano produkcji tego modelu.
Po General Aviation Revitalization Act w 1994 roku, wznowiono produkcję Saratogi z chowanym podwoziem w 1995 roku. Nowy model PA-32 Saratoga został ponownie wprowadzony w 2003 roku w dwóch wariantach silnikowych – wolnossącym 6X i turbodoładowanym 6XT. Nowy model Pipera nie spotkał się jednak z zainteresowaniem nabywców i produkcję zakończono w drugiej połowie 2007 roku.
Piper stworzył prototyp PA-32-260 z dwoma dodatkowymi silnikami Lycoming IO-360 zamontowanymi w skrzydłach. Trzysilnikowy samolot był protoplastą dwusilnikowej wersji Cherokee Six – PA-34 Seneca. / wikipedia

 

2. Opis

 

2.1. Konstrukcja

 

Jednosilnikowy, metalowy dolnopłat

2.2. Wyposażenie


Silnik:
boxer Lycoming IO-540-K1A5 o mocy 225 kW (300 KM)

2.3. Warianty

PA-32-250 Cherokee Six
    Prototyp z 250-konnym silnikiem Lycoming O-540, powstały dwa samoloty tego typu
PA-32-260 Cherokee Six
    Produkowany seryjnie samolot z silnikiem Lycoming O-540-E o mocy 260 KM
PA-32-260 Cherokee Six B
    Model z 1969 roku z powiększoną kabiną
PA-32-260 Cherokee Six C
    Model z 1970 roku z drobnymi zmianami
PA-32-260 Cherokee Six D
    Model z 1971 roku z drobnymi zmianami
PA-32-260 Cherokee Six E
    Model z 1972 roku z innym wnętrzem i deską rozdzielczą (oznaczenia literowe nie były stosowane po 1972 roku)
PA-32-300 Cherokee Six
    Wersja z 300-konną jednostką Lycoming O-540-K, nazwany Piper Six 300 po 1979 roku
PA-32-300 Cherokee Six B
    Model z 1969 roku z inną deską rozdzielczą
PA-32-300 Cherokee Six C
    Model z 1970 roku
PA-32-300 Cherokee Six D
    Model z 1971 roku
PA-32-300 Cherokee Six E
    Model z 1972 roku (oznaczenia literowe nie były stosowane po 1972 roku)
PA-32-300LD
    Eksperymentalny, bardziej opływowy model, dla zwiększenia zasięgu
PA-32S-300 Seaplane Version
    Wariant z fabrycznie zamontowanymi pływakami zamiast kół, powstał w niewielkich ilościach
PA-32-301 Saratoga
    Wersja z 1980 roku z 300-konnym agregatem Lycoming IO-540-K1G5 i chowanym podwoziem
PA-32-301T Turbo Saratoga
    Saratoga z turbodoładowanym silnikiem Lycoming TIO-540-S1AD i zmienioną osłoną silnika
PA-32-3M
    Prototyp PA-32 z trzema silnikami. Dodatkowe 115-konne silniki Lycoming O-235 zamontowane były w skrzydłach. Maszyna była pierwowzorem dla PA-34 Seneca

 

 

 
3. Schemat  

schemat piper pa-32rt

Oferta sprzedaży

4. Dane techniczne

Typ samolotu Piper PA-32 Cherokee Six
Silnik, producent  Lycoming IO-540-K1A5
Maksymalna moc  225 kW (300 KM)
Płatowiec  metalowy dolnopłat
Wymiary
 
Rozpiętość skrzydeł
 10,00m
Długość  8,40m
Wysokość  2,40m
Masy  
Masa własna
 811kg
Maksymalna masa startowa  1542kg
Masa użyteczna  
Osiągi samolotu  
Prędkość maksymalna w locie poziomym  280 km/h
Prędkość podróżna  272 km/h
Prędkość minimalna  
Wznoszenie maksymalne  5,3 m/s
Rozbieg  
Dobieg  
Zużycie paliwa przy prędkości podróżnej  
Pojemność zbiorników paliwa  
Zasięg  1361 km

 

Historia Zakładów Lotniczych 3Xtrim nierozerwalnie związana jest z losami konstrukcji samolotów które w nich powstawały oraz tworzących ich ludzi, i przez taki pryzmat jest tutaj przedstawiona.

Wszytsko zaczęło się w roku 1984, od ultralekkiego, jednomiejscowego samolotu ULM-1 "Moskito" alt, stworzonego przez Adama Kurbiela, ojca wszsystkich konstruckji 3Xtrim. Inicjatorem budowy był P. Grabowski, mieszkający we Frankfurcie nad Menem, biznesmen, właściciel firmy Konsuprod. Wraz z A. Kurbielem grupę twórców samolotu tworzyli: Wiesław Gębala - technolog oraz Jan Fołtyn i Jan Uczniak - specjaliści montażu samolotów. Ludzie ci wywodzili się z SZD Bielsko i stanowili bardzo zgrany zespół.

Zadaj pytanie dotyczące samolotu

Komentarze użytkowników

{jcomments on}

Producent / Kraj:

Piper Aircraft Company / USA

Model:

Piper L-4 Cub

 

 

IMG_5274 

Piper Cub  - Fot. Kamil Stasiak

 

1. Historia modelu

W drugiej połowie lat 20. lotnictwo zdobyło sobie szeroką popularność wśród ludzi. Wydarzenia takie jak przelot Lindbergha nad Atlantykiem, były szeroko nagłaśniane, jeszcze bardziej popularyzując nowy środek transportu. Jednak brakowało prostej, relatywnie taniej maszyny do szkolenia. W 1928 r. bracia Gilbert i Gordon Tylor założyli wytwórnię Tylor Aircraft Corporation. W zakładach tych powstał projekt samolotu z siedzeniami obok siebie. Jednak podczas jednego z lotów tej maszyny zginął Gordon Tylor, drugi egzemplarz został sprzedany. Firma popadła w problemy finansowe i została przejęta przez Wiliama T. Pipera. Nazwa i główny konstruktor (Gilbert Tylor) pozostawał ten sam. We wrześniu 1930 r. powstał samolot F-2, z silnikiem Continental A-40-3, o mocy 37 KM. Sprzedano ok. 200 samolotów, po czym opracowano nową wersję o symbolu E-2, który osiągnął jeszcze większy sukces (sprzedano ok. 350 szt.). W 1936 r. Gilebert Tylor odszedł by założyć własną wytwórnię Tylorcraft.


W tej sytuacji wytwórnia zmieniła nazwę na Piper Aircraft Company, a nowym szefem biura konstrukcyjnego został Walter C. Jamonueau. Nowy projektant ulepszył samolot E-2 w wyniku czego powstał J-2. Nowa maszyna różniła się od poprzednika zakrytą kabiną, zaokrąglonymi końcówkami skrzydeł i eliptycznym obrysem usterzenia. Piper sprzedał 1200 samolotów J-2. W obliczu sukcesu konstrukcji postanowiono ją w dalszym ciągu rozwijać, poprzez zamontowanie silnika o mocy 40 KM. W trakcie 1937 r. fabrykę opuściło 727 sztuk J-3. Jednak w grudniu tego samego roku w fabryce wybuchł pożar, po tym incydencie wytwórnie przeniesiono do Lock Haven. Stale wzrastająca popularność J-3 przysparzały producentowi kolejnych zamówień. Pod koniec lat 30. Samolot stał się podstawowym cywilnym samolotem szkoleniowym w USA. W tym okresie J-3 produkowany w trzech odmianach: najuboższej Cub Triner, Cub Sport z lepiej wyposażoną kabina, oraz Cub Seaplane z dwoma pływakami. Oprócz silników firmy Continental w Piperach zaczęły pojawiać się (równeż czterocylindrowe) jednostki napędowe Franklin 4AC-150, Lycoming O-145 oraz Menasco M50, wszystkie o mocy 50KM. 30 J-3 otrzymało gwiazdowe, trzycylindrowe silniki Lanape Papoose LM-3 o mocy 49 KM.


Od 1938 r. zaczęto stosować 65- konne silniki Continental A-65 i Franklin 4AC-176. W tym okresie z fabryki Pipera wytaczano jednego J-3 co 1 godzinę 10 minut. Nim pojawiły się pierwsze zamówienia militarne wyprodukowano 8673 maszyny cywilne. Natomiast w obliczu zaangażowania USA w II Wojnę Światową, amerykańskie siły lądowe pozbawione były odpowiedniego samolotu służącego do obserwacji pola walki, zadań łącznikowych i sanitarnych. Jeszcze na początku 1941 r. Departament Wojny ogłosił konkurs na lekki samolot obserwacyjny. Do konkurencji przystąpiły firmy Piper, Aeronca, Tylorcraft, Interstate i Stinson. W trakcie prób okazało się że najbardziej pożądanymi charakterystykami wyróżnia się J-3 Pipera. W połowie 1941 r. zakupiono trzy cywilne samoloty Piper Cub, którym nadano oznaczenie wojskowe YO-59, które trafiły na próby do szkoły dalekosiężnej artylerii przeciwlotniczej. Po udanych testach postanowiono o zamówieniu 3000 samolotów produkcji Pipera. Podczas początkowej eksploatacji piloci doszli do wniosku, że samolot powinien mieć przeprojektowaną osłonę kabiny, by poprawić widoczność do tyłu i do góry. Tak zmienione maszyny otrzymany oznaczenie O-59A.
W kwietniu Piper Cub doczekał się zmiany klasyfikacji zamiast symbolu O-59 (O-Observation, obserwacyjny), na L-4 (L- Liaison- Łącznikowy).

 

W służbie

W połowie 1941 r. amerykańska armia zakupiła 3 cywilne Cub’y, które otrzymały oznaczenie YO-59 i zostały wysłane do szkoły artylerii dalekosiężnej. Przeszły tam szereg prób udowadniając swoje szerokie możliwości. Powodzenie tych testów spowodowały zamówienie na 3000 samolotów, które zostały dostarczone w opisanych wyżej wersjach (łącznie USAAF dostarczono 5548 Cub’ów). Nim dla USA rozpoczęła się II Wojna Światowa, pierwsze O-59 trafiały do szkół lotniczych, oraz uczestniczyły w ćwiczeniach wojskowych. Z chwilą japońskiego ataku na bazę amerykańskiej marynarki w Pearl Harbour samoloty szkolno-obserwacyjne zostały skierowane do patroli powietrznych na zachodnim wybrzeżu. Celem tych patroli było tropienie japońskich okrętów podwodnych, które mogły pojawić u bram zachodu Stanów Zjednoczonych. Nim L-4 trafiły na front amerykańska armia wykorzystywała je podczas klęsk żywiołowych.
Grasshopper’y po raz pierwszy wzięły udział w działaniach wojennych podczas prowadzonej u wybrzeży Północnej Afryki, operacji „Torch”. W trakcie działań tych L-4 startujące z amerykańskich okrętów korygowały ogień z ich artylerii dalekosiężnej. Kolejnymi frontami działań były Sycylia i włoskie wybrzeże. Lekkie samoloty jako jedyne mogły operować z ramp (o długości 67m i szerokości 5m) umieszczonych na pancernikach i krążownikach. Tak wyposażane okręty zwane Landing Ship Tank, zabierały cztery gotowe do lotu i sześć Cab’ów z złożonymi skrzydłami. Początkowo samoloty po starcie z okrętu lądowały na zajętym przez własne wojska terenie, ale później Brodie Gear opracował ramie z dwoma uchwytami, miedzy którymi znajdowała się lina, do której mógł zaczepić się samolot.
Mimo iż L-4 nie był wyposażany w stałe uzbrojenie, to ich załogi dla bezpieczeństwa zabierały na pokład broń osobistą oraz granaty, zrzucane ręcznie na pozycje wroga. Mimo iż metoda była wyjątkowo prymitywna, niejednokrotnie okazywała się skuteczna. Kilka Piperów zostało wyposażone w wyrzutnie przeciwpancerne Bazooka, montowane na zastrzałach skrzydła. Odnotowano 5 czołgów zniszczonych przez tak wyposażone samoloty L-4.
Pierwsze 36 Grasshopper’ów trafiło do Europy 16 września 1942r., gdzie weszły w skład 8 Armii Powietrznej USAAF. Samoloty te sukcesywnie zostały uzupełniane przez kolejne egzemplarze. W tym samym czasie Wielka Brytania otrzymała 131 L-4 wycofanych z armii amerykańskiej. Po inwazji we Francji, Pipery były jednymi z pierwszych samolotów które wylądowały na kontynentalnej części Europy. Dzięki ich krótkiemu dobiegowi, lądowały one na łąkach i polanach. Łącznie do Afryki i Europy trafiło 2788 samolotów L-4, różnych wersji. 15 Maszyn służyło w brazylijskich siłach zbrojnych, walczących we Włoszech, a 146 trafiło do oddziałów Wolnych Francuzów.
Piper L-4 Grasshopper, okazał się jednym z najbardziej uniwersalnych samolotów w historii lotnictwa. W trakcie II Wojny Światowej, operowały one we wszelakich warunkach pogodowych o różnych porach dnia. Spełniały rolę łącznikową, obserwacyjną, dyspozycyjną, sanitarną, dywersyjną, wywiadowczą i treningową. Samoloty z pływakami operowały ze zbiorników wodnych, maszyny wyposażone w wytwornice dymu, osłaniały pola bitwy, L-4 wyposażone w płozy lądowały na śniegu. W czasie II Wojny Światowej utracono ok. 1000 Grasshopper’ów. Większość z tych które przetrwały w Europie zostały sprzedane cywilnym instytucją lotniczym różnych europejskich państw.

Piper L-4 w Polsce

W drugiej połowie 1946 r. Ministerstwo Komunikacji zakupiło z amerykańskiego demobilu 141 samolotów Piper L-4 w wersjach A,B, H, J. Maszyny te trzymane były w różnych rejonach amerykańskiej strefy okupacyjnej w Niemczech. Zamówione maszyny trafiły do Polski drogą kolejową na początku 1947 r. Po przeprowadzeniu kontroli płatowców ponad 100 z nich zostało rozesłanych po polskich aeroklubach. Samoloty służyły do szkolenia podstawowego i nawigacji na samolotach turystycznych. Po zamontowaniu w niektórych egzemplarzach chyłomierzy maszyny używano do szkolenia pilotów szybowców na loty bez widoczności ziemi. Specjalnie w tym celu niektóre Pipery otrzymały zasłony na przednią szybę. 14 Piper L-4 zostało przystosowanych do roli samolotu sanitarnego, podobną ilość maszyn przystosowano do zadań samolotu rolniczego. W późniejszym okresie wprowadzono „standaryzację” sprzętu lotniczego, w wyniku, czego większość samolotów używanych w Polsce których pochodzenie było, według ówczesnych władz „nieprawidłowe ideologicznie” skasowano. Dotyczyło to również dużej ilości Piper Cub-ów. Część samolotów otrzymała silniki Praga D, które były zdecydowanie głośniejsze i bardziej awaryjnie niż te produkcji amerykańskiej. Jeden z egzemplarzy Piper L-4 znajduje się w Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie, kilka sprawnych maszyn ocalało u prywatnych właścicieli w Polsce.
 

2. Opis

 

2.1. Konstrukcja

Wielozadaniowy, jednosilnikowy górnopłat, charakteryzujący się prostą konstrukcją i łatwością pilotażu. Maszyna została opracowana w amerykańskich zakładach Piper Aircraft Company, na podstawie, samolotu J-2. Uniwersalność maszyny zapewniła jej niepodważalną pozycję w historii lotnictwa.
Kadłub - struktura składała się ze spawanych rur stalowych. W przedniej części kadłuba znajdował się silnik, za nim przegroda ogniowa, a następnie zbiornik paliwa. W środkowej części kadłuba umieszczono kabinę w układzie tandem, gdzie każdy członek załogi miał dostęp do przyrządów sterowniczych i kontroli pracy silnika. Wskaźniki pracy poszczególnych podzespołów samolotu umieszczono na tablicy z przodu kabiny. Wejście do kabiny zostało umieszczone z prawej strony kadłuba. Przednie siedzenie składało się z metalowych rurek wyłożonych poduszką lub gąbką. Drugie siedzenia miało postać ławeczki z brezentowym, odpinanym oparciem. U dołu, środkowej części kadłuba umieszczono mocowania goleni podwozia i zastrzałów, natomiast u góry mocowania dla dźwigarów płata. W tylnej części kadłuba znalazł się statecznik pionowy oraz mocowania dla usterzenia poziomego i kółka ogonowego. Pokrycie „silnikowej” części kadłuba wykonano z duraluminium, pozostała z płótna.

Skrzydła - dwudźwigarowe, o obrysie kwadratowym, z zaokrąglonymi końcówkami. Szerokość płata wynosiła 1,6m, a profil miał profil wklęsło-wypukły (typu NACA 23012). Dźwigary zostały wykonane z drewna, umieszczono miedzy nimi rurki rozporowe i ścięgna stalowe. Duralowe żebra mocowane były do dźwigarów za pomocą gwoździków. Między żebrami umieszczono, dwa żeberka, zapewniające odpowiedni kształt i sztywność. Keson pokryty został za pomocą blachą elektronową, reszta skrzydła pokryta było płótnem. Lotki o strukturze duraluminiowej, wyważone masowo, zostały pokryte płótnem. Lotki wychylane były za pomocą linek stalowych o 18 stopni w górę i w dół. Skrzydła podparte były za pomocą zastrzałów.

Usterzenie - pionowe posiada obrys zbliżony do trapezowego, natomiast poziome o obrysie eliptycznym. Statecznik pionowy stanowi integralną część kadłuba. Krawędzie natarcia i struktura usterzenia wykonana była z 25 mm rurek. Ster kierunku z kompensacją rogową. Funkcje trymera pełniło usterzenie poziome, które można było zablokować w położeniach odchylonych po 5 stopni w górę i w dół. Usterzenie posiadało płócienne pokrycie i usztywnione było za pomocą cięgieł. Usterzenie kierowane było za pomocą stalowych linek, wychylało się 37 stopni w górę, 27 stopni w dół, a statecznik pionowy 30 stopni w prawo i lewo.

Podwozie - stałe w układzie klasycznym, z przednim podwoziem głównym i kółkiem ogonowym. Golenie podwozia amortyzowane były za pomocą gumowych sznurów i przymocowane były do kadłuba. Rozstaw podwozia głównego wynosił 1,83m. Zazwyczaj na felgach umieszczano opony balonowe o wymiarach 450x220mm. Kółko ogonowe, montowane na resorze wyposażone było w oponę z twardej gumy o wymiarach 115x60mm. Rozstaw między podwoziem głównym i kółkiem ogonowym wynosiła 5,1m.

Jednostka napędowa - składała się z pojedynczego silnika umieszczonego w przedniej części kadłuba. Na samolotach Piper Cub stosowano cały szereg różnorodnych silników. Najczęściej montowanym był Continental A-65-8, czterocylindrowy, chłodzony powietrzem. Silnik napędzał stałe, drewniane, dwułopatowe śmigło o średnicy 1,85m. Rozruch silnika następował poprzez ręczne pokręcenie i uruchomienie iskrowników. Masa silnika A-65-8 wynosiła 80kg, pojemność skokowa 2,8l, a moc maksymalna 65KM. Zużycie paliwa przy prędkości 120km/h wynosiło 16 l/godzinę.

Instalacja paliwowa i olejowa - Zbiornik paliwa miał pojemność 45 l. W zbiorniku umieszczano pływakowy wskaźnik ilości paliwa, składający się ze zwykłego pręta. Przy w pełni napełnionym zbiorniku ów pręt wystawał na 28cm, by schować się po wyczerpaniu zapasu paliwa. Dodatkowo w skład układu paliwowego wchodził: filtr odstojnik, filtr gaźnika, zawór odcinający, manometr ciśnienia paliwa oraz przewody. Zbiornik oleju, będący częścią silnika miał pojemność 7l. Innymi elementami instalacj olejowej były: filtry oczyszczające, przewody oraz wskaźniki ciśnienia, i temperatury.

Urządzenia radiowe - pierwsze wyposażenie radiowe pojawiło się w wersji L-4B, a składało się ono z wypuszczanej w powietrzu anteny. Po zwolnieniu blokady pęd powietrza występujący w trakcie lotu wyciągał ową antenę z bębna mieszczącego się w kabinie. Antena była zwijana za pomocą korbki, zazwyczaj jeszcze przed lądowaniem. Kolejne samoloty L-4 otrzymały radiostację typu SWCR 610, wyposażony w antenę prętową. Niektóre używane w Polsce samoloty Piper Cub wyposażono w radiostację RS-6101, mającej zasięg 50km, przy locie na wysokości 1km.

 

2.2. Wyposażenie


Silnik:
Continental A-75-9 (w układzie "bokser") o mocy 75 KM przy 2600 obr/min

 

2.3. Warianty


YO-59:
Trzy maszyny cywilne zakupione przez amerykańską armię, które posłużyły do prób przydatności samolotu do celów wojskowych.
O-59:
Pierwsza wersja produkcyjna przeznaczona dla amerykańskiej armii. Dostarczonych zostało 140 samolotów tego typu, służyły one głównie podczas szkoleń i poligonów.
O-59A:
Piloci latający na O-59 dostrzegli potrzebę poprawienia widoczności w górę i do tyłu. W wyniku tych sugestii przeprowadzono modernizację kabiny, zapewniło to świetną pozycję obserwacyjną niemal na wszystkie strony. Zbudowano 671 O-59A, był to pierwszy wariant lekkiego samolotu jaki wziął udział w amerykańskich działaniach militarnych ( w Afryce).
L-4B:
Wersja ta był niemal identyczna z O-59A, jednak została wyposażona w urządzenia radiowe. Na stanowisku obserwatora pozostawiono jedynie uchwyt na drążek sterowy.
L-4 C-D:
Warianty te były identyczne z dwoma poprzednimi, wyjątkiem była zastosowana jednostka napędowa. W wersji C użyto silnika Lycoming O-145 B-1 (powstało 10 takich maszyn), a wersja D posiadała silnik Franklin 4AC-176.
L-4E:
Samoloty w wersji E miały miejsca ustawione obok siebie, tak zmodyfikowane samoloty służyły do szkolenia pilotów szybowców transportowych. L-4E otrzymał silnik Continental A-75-9 o mocy 75KM, powstało 16 takich maszyn.
L-4F:
Wersja trzymiejscowa powstała na bazie cywilnego J-5. Tym samym oznaczeniem obdarzono samoloty zarekwirowane w rejonie Kanału Panamskiego, które początkowo miały symbol UC-83. Łącznie wykorzystywano 45 L-4F.
L-4G:
Trzymiejscowe samoloty powstałe na bazie J-5B. Maszyny wykorzystywały silniki Lycoming GO-145 C-Z o mocy 100KM. Odnotowano 41 L-4G w służbie militarnej.
L-4H:
Najliczniejsza wersja jaka trafiła do służby wojskowej. Wariant ten otrzymał lekko zmieniony układ kabiny, oraz hamulce typu Scott B 711. Powstało 1801 samolotów w wariancie H.
L-4J:
Samolot niemal identyczny z wersja H, różnił się od niej przestawianym w locie śmigłem. Istnieją trzy wersje co do ilości wyprodukowanych egzemplarzy- pierwsza mówi o 1680 maszynach, druga o 1569, trzecia że z chwilą zakończenia II Wojny Światowej zamówienie zostało anulowane przez co dostarczono jedynie 40 samolotów.

Inne wersje wojskowe
Drugim amerykańskim odbiorcą Piperów była US Navy, która zamówiła 230 samolotów J-2C-65 , które zostały oznaczone NE-1. Dwadzieścia samolotów pochodzących z drugiej serii produkcyjnej otrzymało oznaczenie NE-2. Cub’y US Navy były zbliżone konstrukcyjnie do L-4J wykorzystywanych przez armie.
Dwadzieścia samolotów L-4H, zostało przebudowane na samoloty sanitarne ( za kabiną umieszczono miejsce na nosze) i oznaczone HE-1. Samoloty te trafiły do US Navy, z racji że w niedługim czasie wprowadzono śmigłowce sanitarne, którym przyznano oznaczenia HE, symbol sanitarnego Pipera zostało zmienione na AE-1.

Na podstawie Piper Cub’a, został zbudowany szybowiec transportowy TG-8. Maszyna zachowywała kształt kadłuba od ogona do krawędzi natarcia skrzydeł, z klasycznego L-4. Przeprojektowano natomiast całkowicie przednią część kadłuba i kabiny, oraz powodzie.

 

 

 
3. Schemat  

 

Oferta sprzedaży

4. Dane techniczne

Typ samolotu Piper L-4 Cub
Silnik, producent  Continental A-75-9 (w układzie "bokser")
Maksymalna moc  75 KM przy 2600 obr/min
Płatowiec  górnopłat zastrzałowy ze stałym podwoziem
Wymiary
 
Rozpiętość skrzydeł
 10,73m
Długość  6,82m
Wysokość  2,89m
Masy  
Masa własna
 352kg
Maksymalna masa startowa  554kg
Masa użyteczna  230 kg
Osiągi samolotu  
Prędkość maksymalna w locie poziomym  136km/h
Prędkość podróżna  110 km/h
Prędkość minimalna  63 km/h
Wznoszenie maksymalne  czas wznoszenia na 1000m: 9min
Rozbieg  107m
Dobieg  125m
Zużycie paliwa przy prędkości podróżnej  
Pojemność zbiorników paliwa  
Zasięg  350km

 

Historia Zakładów Lotniczych 3Xtrim nierozerwalnie związana jest z losami konstrukcji samolotów które w nich powstawały oraz tworzących ich ludzi, i przez taki pryzmat jest tutaj przedstawiona.

Wszytsko zaczęło się w roku 1984, od ultralekkiego, jednomiejscowego samolotu ULM-1 "Moskito" alt, stworzonego przez Adama Kurbiela, ojca wszsystkich konstruckji 3Xtrim. Inicjatorem budowy był P. Grabowski, mieszkający we Frankfurcie nad Menem, biznesmen, właściciel firmy Konsuprod. Wraz z A. Kurbielem grupę twórców samolotu tworzyli: Wiesław Gębala - technolog oraz Jan Fołtyn i Jan Uczniak - specjaliści montażu samolotów. Ludzie ci wywodzili się z SZD Bielsko i stanowili bardzo zgrany zespół.

Zadaj pytanie dotyczące samolotu

Komentarze użytkowników

{jcomments on}


Bibliografia:
Z.Lurnac, „Skrzydła w miniaturze” 01/91 (Wydawnictwo Avia-pres, Gdańsk 1991)
B. Kempiński, „Samolot wielozadaniowy Piper L-4 Cub” (Wydawnictw Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1989)
A.Adcock, „US Liaison Aircraft In action” (Squadron/Signac publications Inc., Carrollton)

Oprac. Kamil Stasiak

Producent / Kraj:

Piper Aircraft / Stany Zjednoczone

Model:

Piper PA-46 Malibu

 

 

Piper PA 46 Jarosław Kania

Piper PA-46-350P Malibu Mirage - fot. Jarosław Kania / aviateam.pl

 

1. Historia modelu

Piper PA-46 to rodzina lekkich jednosilnikowych samolotów turystycznych i dyspozycyjnych. Kadłub mieści pilota oraz pięciu pasażerów. Wczesne wersje nazywane Malibu napędzane były silnikami tłokowymi, natomiast obecnie produkowana jest również wersja Malibu Meridian napędzana silnikiem turbinowym z rodziny PT6A. Samolot jest jednym z trzech kiedykolwiek produkowanych seryjnie cywilnych jednosilnikowych samolotów tłokowych z kabiną ciśnieniową (razem z Mooney M22 oraz Cessną P210 Centurion). Oblatany 30 października 1979. Produkowany od 1982 roku.

 

2. Opis

 

2.1. Konstrukcja

 

Piper PA-46 to samolot w układzie dolnopłata, metalowy z usterzeniem klasycznym oraz chowanym trójkołowym podwoziem. Większość wersji wyposażono w hermetyzację kabiny oraz integralne zbiorniki paliwa w skrzydłach.

 

2.2. Wyposażenie


Silnik:
  • Continental TSIO-520-BE (PA-46-310P Malibu)
  • Lycoming TIO-540-AE2A (PA-46-350P Mirage i PA-46-350 Matrix)
  • Pratt & Whitney Canada PT6A-42A (PA-46-500 Meridian)

 

2.3. Warianty

PA-46-310P Malibu
Samolot uzyskał certyfikat FAA we wrześniu 1983 roku. Do końca produkcji, w roku 1986, zbudowano 404 egzemplarze. Do napędu zastosowano silnik Continental TSIO-520BE o mocy 310 koni mechanicznych. Dzięki możliwości użytkowania silnika w zakresie ubogiej mieszanki paliwowej, samolot uzyskiwał maksymalny zasięg 1 550 nm (2 881 km).

PA-46-350P Malibu Mirage
Produkcję Malibu Mirage rozpoczęto w listopadzie 1988. Do napędu zastosowano silnik Lycoming TIO-540 o mocy 350 koni mechanicznych. Zmianom konstrukcyjnym poddano również skrzydło samolotu. Wczesne modele wyposażone zostały w klasyczną awionikę, głównie firmy Bendix-King. Obecnie standardowo montuje się awionikę Avidyne Entegra wraz z dwoma systemami nawigacyjnymi Garmin GNS430W, lub opcjonalnie Garmin G1000. Obecnie (2010) cena podstawowego modelu Mirage wynosi 987,500 USD[4]. Opcjonalne wyposażenie zawiera m.in. radar pogodowy, system ostrzegania o ruchu innych statków powietrznych TAS (Traffic Alerting System), system ostrzegania o bliskości terenu TAWS oraz wyposażenie dopuszczające samolot do lotów warunkach znanego oblodzenia.

PA-46-500TP Malibu Meridian
W 1997, firma Piper ogłosiła swój zamiar wprowadzenia na rynek wersji Malibu zasilanej silnikiem turbinowym. W roku następnym oblatano prototyp zapędzany kanadyjskim silnikiem Pratt & Whitney Canada PT6A-42A o mocy 500 koni mechanicznych. Certyfikat typu Meridian uzyskał we wrześniu roku 2000. Obecnie (2010) firma Piper oferuje Meridian'a w cenie 2,021,500 USD z awioniką Avidyne Entegra lub 2,071,500 USD z awioniką Garmin G1000.

PA-46R-350T Matrix
Jesienią roku 2007 rozpoczęto produkcję, najprostszego spośród PA-46, modelu Matrix. Najbardziej charakterystyczną zmianą jest rezygnacja z kabiny ciśnieniowej na korzyść fabrycznej instalacji tlenowej co ma na celu obniżenie kosztów. Do napędu zastosowano silnik Lycoming TIO-540-AE2A o mocy 350 koni mechanicznych. Obecnie (2010) cena podstawowego modelu Matrix wynosi 819,000 USD z awioniką Avidyne Entegra lub 869,000 USD z awioniką Garmin G1000.

 

 

 
3. Schemat  

 

Oferta sprzedaży

4. Dane techniczne

Typ samolotu  
Silnik, producent
  • Continental TSIO-520-BE (PA-46-310P Malibu)
  • Lycoming TIO-540-AE2A (PA-46-350P Mirage i PA-46-350 Matrix)
  • Pratt & Whitney Canada PT6A-42A (PA-46-500 Meridian)
Maksymalna moc
  • 310 hp (PA-46-310P Malibu),
  • 350 hp (PA-46-350P Mirage),
  • 500 hp (PA-46-500 Meridian)
Płatowiec  dolnopłat
Wymiary
 
Rozpiętość skrzydeł
 13,11 m
Długość  8,66 m
Wysokość  3,44 m
Masy  
Masa własna
 1 068 kg
Maksymalna masa startowa  1 976 kg
Masa użyteczna  
Osiągi samolotu  
Prędkość maksymalna w locie poziomym  234 kt
Prędkość podróżna  196 kt (363 km/h) przy 55% mocy
Prędkość minimalna  
Wznoszenie maksymalne 1 143 ft/min (5,8 m/s)
Rozbieg 670 m (2200 ft) (klapy 20st., warunki ISA, 1976 kg., bez wiatru, nad przeszkodę 15m) (PA-46-350P)
Dobieg  610 m (2000 ft) (klapy 35st., warunki ISA, 1870 kg., bez wiatru, znad przeszkody 15m) (PA-46-350P)
Zużycie paliwa przy prędkości podróżnej  
Pojemność zbiorników paliwa  
Zasięg

1550 nm (2 881 km) (PA-46-310P)

1350 nm (2 500 km) ( moc max. zasięgu, 45 minut rezerwy paliwa, PA-46-350P)

 

Historia Zakładów Lotniczych 3Xtrim nierozerwalnie związana jest z losami konstrukcji samolotów które w nich powstawały oraz tworzących ich ludzi, i przez taki pryzmat jest tutaj przedstawiona.

Wszytsko zaczęło się w roku 1984, od ultralekkiego, jednomiejscowego samolotu ULM-1 "Moskito" alt, stworzonego przez Adama Kurbiela, ojca wszsystkich konstruckji 3Xtrim. Inicjatorem budowy był P. Grabowski, mieszkający we Frankfurcie nad Menem, biznesmen, właściciel firmy Konsuprod. Wraz z A. Kurbielem grupę twórców samolotu tworzyli: Wiesław Gębala - technolog oraz Jan Fołtyn i Jan Uczniak - specjaliści montażu samolotów. Ludzie ci wywodzili się z SZD Bielsko i stanowili bardzo zgrany zespół.

Zadaj pytanie dotyczące samolotu

Komentarze użytkowników

{jcomments on}

Producent / Kraj:

Piper Aircraft Comp. / USA

Model:

Piper PA-28 Cherokee
 

 

Piper_Pa_-_28

 

 

1. Historia modelu

Rodzina lekkich samolotów, zaprojektowany do lotów szkoleniowych, powietrznych taksówek i osobistego użytku, wyprodukowany przez Piper Aircraft. Uchodzi za najważniejszy i najbardziej lubiany samolot lotnictwa ogólnego. Model został oblatany 10 lutego 1961.

 

 

 

2. Opis

 

2.1. Konstrukcja

Wszystkie typy modeli PA-28 są metalowe, bezciśnieniowe z czterema siedzeniami oraz pojedynczymi silnikami tłokowymi z napędem. Wolnonośne dolnopłaty z trójkołowym wypuszczonym podwoziem.

 

2.2. Wyposażenie


Silnik:

Lycoming O-320-E2A Sensenich M74DM  (50 hp (113 kW))

Warianty:

  • PA-28-140 Cherokee Cruiser
  • PA-28-150 Cherokee
  • PA-28-151 Cherokee Warrior
  • PA-28-160 Cherokee
  • PA-28-161 Warrior II
  • PA-28-161 Warrior III
  • PA-28-180 Cherokee
  • PA-28-180 Archer
  • PA-28-181 Archer II
  • PA-28-181 Archer III
  • PA-28-201T Turbo Dakota
  • PA-28-235 Cherokee Pathfinder
  • PA-28-235 Cherokee Pathfinder
  • PA-28-236 Dakota
  • PA-28S-160 Cherokee
  • PA-28S-180 Cherokee
  • PA-28R-180 Arrow
  • PA-28R-200 Arrow
  • PA-28R-200 Arrow II
  • PA-28R-201 Arrow III
  • PA-28R-201T Turbo Arrow III
  • PA-28RT-201 Arrow IV
  • PA-28RT-201T Turbo Arrow IV
 
   
3. Schemat  
Piper Cherokee.svg

Oferta sprzedaży

4. Dane techniczne

Typ samolotu Piper PA-28 Cherokee
Silnik, producent

Lycoming 0-320-E3D

Maksymalna moc  150 KM
Płatowiec  dolnopłat
Wymiary
 
Rozpiętość skrzydeł
 9,14 m
Długość  7,16 m
Wysokość  2,25 m
Masy  
Masa własna
 544 kg
Maksymalna masa startowa  975 kg
Masa użyteczna  
Osiągi samolotu  
Prędkość maksymalna w locie poziomym  230 km/h
Prędkość podróżna  200 km/h
Prędkość minimalna  
Wznoszenie maksymalne  3,4 m/s
Rozbieg  
Dobieg  
Zużycie paliwa przy prędkości podróżnej  
Pojemność zbiorników paliwa  
Zasięg  867 km

 

Historia Zakładów Lotniczych 3Xtrim nierozerwalnie związana jest z losami konstrukcji samolotów które w nich powstawały oraz tworzących ich ludzi, i przez taki pryzmat jest tutaj przedstawiona.

Wszytsko zaczęło się w roku 1984, od ultralekkiego, jednomiejscowego samolotu ULM-1 "Moskito" alt, stworzonego przez Adama Kurbiela, ojca wszsystkich konstruckji 3Xtrim. Inicjatorem budowy był P. Grabowski, mieszkający we Frankfurcie nad Menem, biznesmen, właściciel firmy Konsuprod. Wraz z A. Kurbielem grupę twórców samolotu tworzyli: Wiesław Gębala - technolog oraz Jan Fołtyn i Jan Uczniak - specjaliści montażu samolotów. Ludzie ci wywodzili się z SZD Bielsko i stanowili bardzo zgrany zespół.

Zadaj pytanie dotyczące samolotu

Komentarze użytkowników

{jcomments on}

 

Producent / Kraj:

Piper Aircraft Comp. / USA

Model:

Piper PA 31 Navajo

 

 

Piper PA-31-350 Navajo Chieftain - jaroslaw kania fot

Piper PA-31-350 Navajo Chieftain - fot. Jaroslaw Kania / aviateam.pl

 

1. Historia modelu

To seria dwusilnikowych lekkich samolotów pasażerskich i transportowych produkowany przez amerykańskie przedsiębiorstwo Piper Aircraft. Oblatany 30 września 1964 roku. W chwili pojawienia się na rynku byl największym samolotem wytwórni Piper. W 1970 roku model PA 31P wyposażono w kabinę ciśnieniową. Inna wersję PA 31-350 Navajo Chieftain (na zdjęciu powyżej) w roku 1973 wydłużono. Odtąd samolot mogł zabrać na pokład 10 pasażerów. Wyposażona zostala także w mocniejsze silniki

 

2. Opis

 

2.1. Konstrukcja

 

Wolnonośny dolnopłat

2.2. Wyposażenie


Silnik:
2 x Lycoming TIO-540-A o mocy (310 hp (231 kW))

 

2.3. Warianty

  • PA-31 Navajo
  • PA-31-300 Navajo
  • PA-31 Navajo B
  • PA-31 Navajo C
  • PA-31P Pressurized Navajo
  • PA-31-325 Navajo
  • PA-31-350 Chieftain
  • PA-31P-350 Mojave
  • PA-31-350T1020
  • PA-31T3
  • PA-31-353
  • T1050
  • EMB 820C
  • Neiva Carajá
  • Colemill Panther

 

 

 
3. Schemat  

 

Oferta sprzedaży

4. Dane techniczne

Typ samolotu Piper PA 31 Navajo
Silnik, producent  2 x Lycoming TIO-540-A 
Maksymalna moc  310 hp (231 kW)
Płatowiec  wolnonośny dolnopłat
Wymiary
 
Rozpiętość skrzydeł
 12,40 m
Długość  10,55 m
Wysokość  3,96 m
Masy  
Masa własna
 1782 kg
Maksymalna masa startowa  2948 kg
Masa użyteczna  
Osiągi samolotu  
Prędkość maksymalna w locie poziomym  420 km/h
Prędkość podróżna  383 km/h
Prędkość minimalna  
Wznoszenie maksymalne  
Rozbieg  
Dobieg  
Zużycie paliwa przy prędkości podróżnej  
Pojemność zbiorników paliwa  
Zasięg  1875 km

 

Historia Zakładów Lotniczych 3Xtrim nierozerwalnie związana jest z losami konstrukcji samolotów które w nich powstawały oraz tworzących ich ludzi, i przez taki pryzmat jest tutaj przedstawiona.

Wszytsko zaczęło się w roku 1984, od ultralekkiego, jednomiejscowego samolotu ULM-1 "Moskito" alt, stworzonego przez Adama Kurbiela, ojca wszsystkich konstruckji 3Xtrim. Inicjatorem budowy był P. Grabowski, mieszkający we Frankfurcie nad Menem, biznesmen, właściciel firmy Konsuprod. Wraz z A. Kurbielem grupę twórców samolotu tworzyli: Wiesław Gębala - technolog oraz Jan Fołtyn i Jan Uczniak - specjaliści montażu samolotów. Ludzie ci wywodzili się z SZD Bielsko i stanowili bardzo zgrany zespół.

Zadaj pytanie dotyczące samolotu

Komentarze użytkowników

{jcomments on}