Wpływ temperatury

Zdolność znoszenia przez organizm wysokich temperatur zależy od tego, czy otaczające powietrze jest suche, czy tez nasycone wilgocią. W atmosferze wilgotnej człowiek wykazuje matą odporność na działanie wysokich temperatur, a to w dużej mierze dlatego, ze jest pozbawiony możliwości regulacji temperatury ciała sposobem dla niego typowym - przez odparowywanie potu. Natomiast w suchej atmosferze człowiek wykazuje dużą odporność, może wytrzymać 70°C przez 70 min, a nawet 115° przez 20 min.

Pilot styka się z podwyższeniem temperatury ciała przeważnie wskutek napromieniowania przez słońce. Podwyższona temperatura ciała stwarza dla organizmu niekorzystne warunki pracy. Wskutek pocenia się organizm ulega szybkiemu - odwodnieniu, następuje wzmożenie przemiany materii, a odporność na czynniki lotu, zwłaszcza na przeciążenia, zmniejsza się.

Przegrzanie powoduje obniżenie kondycji, może doprowadzić do omdlenia, a w skrajnych przypadkach do udaru słonecznego.

Udar słoneczny objawia się bólem głowy, zamroczeniem, a nieraz drgawkami. Ciepłota ciała wzrasta, skóra jest gorąca i zaczerwieniona, tętno przyspieszone, a źrenice szerokie. W przypadku zauważenia takich objawów należy umieścić chorego w chłodnym, przewiewnym miejscu, stosować zimną kąpiel połączoną z rozcieraniem ciała, aby zwiększyć ukrwienie skóry i w ten sposób obniżyć jego ciepłotę, a także podawać choremu do picia płyny, by uzupełnić deficyt wody w organizmie.

Jednak znacznie częściej styka się pilot z niskimi temperaturami, zaczynając od pobytu na starcie, a kończąc na lotach wysokościowych. Niskie temperatury często wywołują różne schorzenia przeziębień i owe, a w niektórych przypadkach nawet odmrożenia. Zmarznięty pilot w skostniałych kończynach ma zmniejszone czucie, na czym cierpi precyzja ruchów i kontrola lotu samolotu. Jest on mało spostrzegawczy, bez inicjatywy. Pociąga to za sobą nie tylko uzyskanie gorszych wyników, ale również wybitnie obniża bezpieczeństwo lotów.

Broniąc się przed obniżeniem temperatury wewnętrznych organów, organizm przede wszystkim zmniejsza ukrwienie skóry, ograniczając w ten sposób oddawanie ciepła otoczeniu, a dopiero w drugim etapie zwiększa produkcję ciepła, głównie przez mięśnie, zmuszając je do pracy w miejscu, czyli do dreszczy. Zrozumiałą jest więc rzeczą, że do lotów w ogóle, a zwłaszcza do lotów wysokościowych należy się odpowiednio ubierać.

Ubiór pilota powinien zapewniać dobrą izolację cieplną całego ciała, być wygodny w użyciu, lekki, miękki, nie krępujący ruchów, zapewniający przepuszczalność pary wodnej wydalanej przez skórę.

Rolę tę tradycyjnie spełniają dobrze dobrane i właściwie uszyte futrzane, bawełniane, z włosa naturalnego i puchowe. Ubiory z materiałów syntetycznych mogą niebezpieczne w wypadku zapalenia.

"Higiena lotnicza " instr. pil. mgr Janusz Czubkowski