Higiena lotnicza a przepisy prawne


Na podstawie Dz.U. PRL poz. 199 Nr 41 z dn. 18.11.1986 r. Rozporządzenie Ministra Komunikacji z dn. 10.09.1986 r. Rozdziału 3 "Badania Lotniczo-Lekarskie" regulowane są czynności związane z kontrolą zdrowia pilotów.
 

Najważniejsze z nich.
§ 10

1. Komisje lotniczo-lekarskie przeprowadzają badania wstępne, okresowe i okolicznościowe.

2. Badaniom wstępnym podlegają osoby ubiegające się o dopuszczenie do praktycznego szkolenia w powietrzu (...).

3. Badaniom okresowym podlegają uczniowie - piloci, członkowie personelu lotniczego oraz (...), (...) osoby ubiegające się o wydanie lub przedłużenie okresu ważności licencji.

4. Badaniom okolicznościowym podlegają uczniowie - piloci i członkowie personelu lotniczego:

1) Po wypadku lub wydarzeniu lotniczym (...), (...) na wniosek komisji badającej taki wypadek lub wydarzenie.

2) Po przebytej chorobie lub wypadku innym niż wypadek lotniczy, powodującym co najmniej 20 dni niezdolności do pracy.

3) Na żądanie Inspektoratu Personelu Lotniczego, lub jednostki organizacyjnej, w której osoba podlegająca badaniu jest zatrudniona, albo organizacji, której jest członkiem (...).


§11

1. Badania okresowe przeprowadza się nie rzadziej niż:

1) Co 24 miesiące -- w stosunku do pilotów: samolotowego turystycznego, szybowcowego, śmigłowcowego turystycznego i balonu (...).

2) Co 12 miesięcy w stosunku do ucznia - pilota, do pilota samolotowego zawodowego II klasy i śmigłowcowego zawodowego, pilota samolotowego zawodowego l klasy (...), (...) skoczka spadochronowego zawodowego (...).

3) Co 3 miesiące - w stosunku do pilotów samolotowego zawodowego (...), (...) po ukończeniu 40 lat życia.

2. Jeżeli członek personelu lotniczego określonej w ust. 1 pkt. 1 ukończył 40 lat życia, okres między badaniami nie może być dłuższy niż 12 miesięcy (...).

 

Na podstawie Monitora Polskiego Dz.U. PRL poz. 149 nr 25 z 1974 r" poz. 150 nr 23 z 1975 r. Reguluje się normy czasu w lotnictwie cywilnym.


Normy czasu wykonywania czynności latających przez personel latający poza lotnictwem komunikacyjnym.

§ 7.1. Członek personelu latającego, wykonujący lot (...), (...) nie może przekroczyć następujących norm czasu czynności lotniczych:

1) 10 godzin ogólnego czasu wykonywania czynności lotniczych w ciągu kolejnych 24 godzin,

2) 6 godzin czasu lotu w ciągu kolejnych 24 godzin,

3) 30 godzin czasu lotu w ciągu tygodnia kalendarzowego,

4) 120 godzin czasu lotu w ciągu miesiąca kalendarzowego,

5) 600 godzin czasu lotu w ciągu roku kalendarzowego (...), (...).

3. Za 1 godzinę lotu wykonywanego powyżej 4000 m od powierzchni ziemi na statkach powietrznych nie mających kabiny ciśnieniowej zalicza się do ogólnego czasu wykonywania czynności lotniczych godzinę i 20 minut.

§ 8. Przekroczenie ogólnego czasu wykonywania czynności lotniczych w ciągu 24 godzin (...), (...) może zastąpić za zgodą dowódcy statku powietrznego w razie: (...), (...)

2) wykorzystanie lotu w celach ratowniczych lub poszukiwawczych,

3) wykorzystanie lotu w celach wyczynowych.


Natomiast "Instrukcja wykonywania lotów w lotnictwie sportowym IWL" sporządzonej na podstawie ustawy Prawo Lotnicze oraz na podstawie przepisów lotniczych jest regulatorem następujących kwestii:

§ 124 IWL zabrania wykorzystywania lotów w stanie nietrzeźwości, pod wpływem środków farmakologicznych i odurzających, latania w momentach niedyspozycji fizycznej lub psychicznej. Przepis ten reguluje sposób reakcji w momencie stwierdzenia u kogokolwiek łamania postanowień wynikających z tego przepisu.

§ 125 IWL zabrania latać uczniom - pilotom powyżej trzech godzin jeśli nie zabiorą na poktad posiłków regeneracyjnych.

§ 126 IWL reguluje wykorzystywanie lotów w temperaturze powyżej 28°C. Przepis ten dotyczy zakazu lotów samodzielnych przez uczniów - pilotów w godz. 12.00-17.00, a także opisuje odpowiednie ubranie oraz środki zabezpieczenia przed promieniowaniem słonecznym.

§ 127 IWL określa konieczność posiadania dodatkowych szkieł korekcyjnych jeśli takie w czasie lotu są mu potrzebne.

§ 130 Zabrania palenia w i w pobliżu statków powietrznych.

§ 131 Reguluje czynności w razie zaistnienia wypadku statku powietrznego. Wyglądają one następująco:

1) zorganizować pomoc dla poszkodowanych,

2) zabezpieczyć wrak i jego ładunek,

3) zawiadomić ośrodek macierzysty o wypadku lotniczym,

4) zapewnić straż przy statku do przybycia komisji badającej statek po katastrofie,

§ 132 określa sposoby zabezpieczania statku powietrznego. Generalnie nie wolno poruszać statkiem powietrznym i jego częściami, chyba że statek powietrzny zagraża bezpieczeństwu ludzi lub bezpieczeństwu ogólnemu. Zabezpieczenia powinien dokonać użytkownik statku powietrznego.

„Higiena lotnicza”      instr. pil. mgr Janusz Czubkowski