Zdjęcie dnia

  • Jacek Grześkowiak

    Jacek Grześkowiak

Newsletter

Cotygodniowa porcja informacji lotniczych

JOOMEXT_TERMS

Pogoda

 


Dołącz do nas !

FB TW google-plus-ikona-2012 YT 

 


Trafford Leigh – Mallory urodził się 14 lipca 1892 r. w Moberley w Wielkiej Brytanii. Po ukończeniu szkoły średniej studiował na uniwersytecie w Cambridge. Skończył te dyplomem z wyróżnieniem. Służbę w wojsku rozpoczął od piechoty. Przygodę z lotnictwem rozpoczął na dwa lata przed końcem I wojny światowej. W 1916 r. otrzymał skierowanie do Królewskiego Korpusu Lotniczego. Zdobywał w nim doświadczenie w specjalności współdziałania lotnictwa z wojskami lądowymi. Przed II wojną światową pełnił obowiązki komendanta School of Army Cooperation.

 

W 1937 r. objął dowodzenie 12 Grupą lotnictwa myśliwskiego Królewskich Sił Powietrznych. W Bitwie o Wielką Brytanię jego dywizjony broniły środkowego odcinka Wysp. Na wiosnę 1940 r. miał nadzieję, że otrzyma przydział do jednej z Grup osłonowych. Liczył na odcinek południowo – wschodni. Ten swoim obszarem działania obejmował stolicę imperium. Sztabowcy postanowili inaczej. Na tym miał dowodzić Keith Park. Park wcześniej odpowiadał za mniej lub bardziej udaną osłonę z powietrza ewakuacji z plaż Dunkierki. Cieszył się poparciem głównodowodzącego lotnictwem myśliwskim. Tego za bardzo nie mógł akceptować Mallory. Bitwa o Wielką Brytanię wymusiła po obu stronach walczących opracowanie nowej taktyki walki powietrznej. Miała ona swoich przeciwników i zwolenników. Wśród tych, którzy byli znajdował się dowódca 242 dywizjonu myśliwskiego RAF. Gdyby się przyjrzeć temu novum było to powtórzenie manewru włoskiego generała Balbo. Poczynania Douglasa Badera spotkały się z uznaniem Trafforda Mallory. Ale stawiały w opozycji do tego co proponował Park. Spowodowało to niezdrową konkurencję między dowodzącymi 11 i 12 Grupą. Ta nie mogła dobrze wpłynąć na działania podległych im dywizjonów.

 

Do nagłośnienia całej sprawy doszło 24 sierpnia 1940 r. Keith Park odbierał atak z południa i poprosił o pomoc z północy. Miała ona polegać na patrolowaniu przestrzeni nad chwilowo pustymi lotniskami 11 Grupy. Tylko, że żaden samolot z 12 Grupy nad nimi się nie znalazł. Skutkiem tego Luftwaffe zbombardowało lotnisko w Debden. Pytany dlaczego nie wysłał patrolu tłumaczył się, że nie został odpowiednio wcześniej poinformowany o przeciwniku. Spotkał się z ripostą. Mimo tego co się stało i wspomnianych przewinieniach obaj nie zostali zdegradowani. Więcej każdy w czasie trwania Bitwy o Wielką Brytanię stosował na polu wali swoją taktykę. Porażka ze strony Luftwaffe siłą rzeczy doprowadziła nie tylko do zmian personalnych po obu stronach Kanału. Była okazją do wprowadzenia nie tylko taktyki, którą stosował w Mallory. Nowym dowódcą lotnictwa myśliwskiego został Wiliam Sholoto – Douglas a na miejscu Parka znalazł się nie kto inny Trafford Leigh – Mallory. Leigh – Mallory nie ograniczył się do dowodzenia za biurkiem. Latał.

 

W sierpniu 1942 r. w czasie desantu na wybrzeżu Francji pod Dieppe osłoną dowodził wicemarszałek Trafford Leigh. Stało się jasne, że Królewskie Siły Powietrzne złapały drugi oddech. Przeszły od obrony do ataku. RAF wywalczył przewagę nad Luftwaffe. Tej już nie odzyskał. W listopadzie 1942 r. mianowany dowódcą brytyjskiego lotnictwa myśliwskiego. Objął również dowodzenie całością sił powietrznych w mającej odbyć się inwazji na Europę. Nie uniknął jednak w czasie operacji „Overlord”. Dowodzenie nie przebiegało bez konfliktowo. Dochodziło do spięć z generałami Harrisem i Spaatzem. Chodziło o wykorzystanie bombowców i myśliwców w czasie lądowania na plażach Normandii. Plan, który opracował Leigh – Mallory zakładał między innymi zniszczenie szlaków komunikacyjnych III Rzeszy. 14 listopada 1944 r. zginął w katastrofie lotniczej. Leciał do południowo – wschodniej Azji. Miał objąć tam dowodzenie nad całością sił powietrznych.

 

Konrad RYDOŁOWSKI