Zdjęcie dnia

  • Jacek Grześkowiak

    Jacek Grześkowiak

Newsletter

Cotygodniowa porcja informacji lotniczych

JOOMEXT_TERMS

Pogoda

 


Dołącz do nas !

FB TW google-plus-ikona-2012 YT 

 


Hugo_SperrleHugo Sperrle

 

 

Hugo Sperrle – urodził się 8 lutego 1885 r. w Ludwigsburgu. W rodzinnym mieście uczęszczał do gimnazjum, a po jego ukończeniu wstąpił do wojska. Służbę rozpoczął w piechocie. Na rok przed wybuchem I wojny światowej został odkomenderowany do Akademii Wojennej.

 

Gdy wybucha wojna wstępuje do wojsk lotniczych. Pod koniec listopada 1914 roku został awansowany do stopnia kapitana. Początkowo był obserwatorem w 4 Dywizjonie Lotnictwa Polowego. Następnie został dowódcą eskadry w dywizjonach Lotnictwa Polowego. Był także dowódca szkoły obserwatorów lotniczych w Kolonii. W późniejszym okresie został komendantem pilotów 7 Armii. Po zakończeniu działań wojennych w 1918 r. dowodził eskadrą w Ochotniczym Korpusie Luttwitza. Jako ochotnik zgłosił się do Reichswery. Pełnił w niej służbę w sztabie 5 Dywizji. Z tego stanowiska przeszedł do Ministerstwa Reichswery, gdzie od 1926 r. pracował w konspiracyjnym Sztabie Generalnym, wydziale odpowiedzialnym za lotnictwo.

 

W 1929 r. został przeniesiony do wojsk liniowych, gdzie był dowódcą batalionu w jednym z pułków piechoty. 1 sierpnia 1933 r. awansował do stopnia pułkownika. 1 października objął dowództwo pułku piechoty we Frankfurcie nad Odrą. 1 kwietnia 1934 r. Sperrle wstąpił do utworzonej Luftwaffe. Otrzymał stanowisko dowódcy 1 Dywizji Lotniczej. Jednocześnie pełnił funkcję dowódcy Wojsk Lotniczych. Po nominacji na generała majora objął dowództwo V Okręgu Lotniczego stacjonującego w Monachium. Trafił stamtąd do Hiszpanii ogarniętej Wojną Domową. Powierzono mu dowodzenie Legionem Kondor.

 

Rok 1937 to pasmo ciągłych sukcesów. Został awansowany do stopnia generała porucznika, by niedługo potem być mianowanym na generała lotnictwa. Była to nagroda za dowodzenie Legionem Kondor. Kiedy opromieniony sławą wrócił z Hiszpanii, został mianowany dowódcą korpusu i dowódcą 3 Grupy Lotnictwa. Ta została w najbliższym czasie przemianowana na 3 Flotę Powietrzną.

 

Po wybuchu II wojny światowej 3 Flota Powietrzna zabezpieczała front zachodni wojsk III Rzeszy. Z chwilą wejścia do walki Francji i Wielkiej Brytanii jego flota była przydzielona do Grupy Armii A. Razem z wojskami generała pułkownika von Rundstedta przeszła do działań w Luksemburgu i Belgii. 18 maja 1940 r. otrzymał Krzyż Rycerski Krzyża Żelaznego. Wódz III Rzeszy umiał docenić lotników i ich dowódców - mianował Sperrle`go na stopień feldmarszałka.

 

W 1940 roku Wojska Lądowe, Marynarka Wojenna i Lotnictwo Wojskowe szykowało się do ataku na Wielką Brytanię. Inwazja ma być przeprowadzona przy wsparciu Luftwaffe. Do tego zadania zostają wyznaczone 2, 3 i 5 Flota Powietrzna. Jak wiemy z historii, w Bitwie o Anglię wojska lotnicze Rzeszy przegrywają. Göering widząc zbliżającą się porażkę wzywa dowódców flot do siebie. Jest zdenerwowany, nie oszczędza nikogo. Sperrlemu zarzucał, że posyłał na trudne akcje zbyt wiele bombowców, które nadawały się tylko dla wybranych załóg.

 

Po klęsce w Bitwie o Anglię i odłożeniu planów jej zdobycia na czas „bliżej nieokreślony”, wódz Niemiec zdecydował się na zaatakowanie ZSRR. W związku z tym część swoich wojsk, a w tym wydzielone związki lotnicze, przerzucił na Wschód Europy. 3 Flota Powietrzna pod dowództwem Sperrlego została na Zachodzie. Przy okazji warto odnotować, że Hugo na długo przed wojną był wykładowcą w Lipiecku pod Moskwą. Tu uczył pilotażu nie tylko Rosjan, ale także swoich rodaków. Teraz kiedy pozostał na Zachodzie, środkami jakie miał musiał nie tylko atakować, ale i bronić się. Być może wtedy zaczynał zdawać sobie sprawę, że prowadzenie działań na dwóch frontach wcześniej czy później doprowadzi kraj do kapitulacji. Zdał sobie sprawę, że odwetowe bombardowania miast na Wyspie nie jest w stanie złamać oporu, a spowoduje zwiększoną chęć obrony. Co więcej - wywoła kontratak. Wiedział bardzo dobrze, że straty w sprzęcie można uzupełniać, ale gdy chodzi o ludzi to nie jest to możliwe.

 

Z chwilą lądowania aliantów w 1944 r. pod dowództwem Sperrlego znalazł się: II Korpus Lotnictwa Myśliwskiego, II, IX, X Korpus Lotnictwa oraz 2 Dywizja Lotnictwa. Z podległych mu dywizjonów bojowych wiele było już w opłakanym stanie. Bronić plaż Normandii mogły stosunkowo niewielkie siły. Wszystko zaczynało przebiegać tak jak to przewidywał Hugo, Luftwaffe a także wojska lądowe cofały się pod naporem sprzymierzonych. Hitler i Göering szukali winnych porażki. Za klęskę na Zachodzie Göering obciążył Sztab Generalny Zachodnich Okręgów Lotniczych. Doprowadził do osadzenia generałów i oficerów w areszcie. Sperrle pozostał na wolności, Hitler zrezygnował z jego aresztowania. Miał podstawy do złożenia obciążających go zeznań. Hitler zadowolił się tylko odebraniem mu dowództwa. Miało to miejsce 23 sierpnia 1944 roku. Już dzień później Sperrle przeszedł do rezerwy Naczelnego Dowództwa Luftwaffe. Nie wrócił do służby. W maju 1945 roku Sperrle znalazł się w amerykańskiej niewoli. Stanął przed Trybunałem w Norymberdze w procesie OKW. Został uniewinniony. W 1949 r. również Niemcy wzywają go przed Izbę Orzeczeniową w procesie denazyfikacyjnym. Także zostaje uwolniony od zarzutów. Zmarł 2 kwietnia 1953 r. Spoczął na cmentarzu w Bawarii.

 

 

Oprac. Konrad Rydołowski