Zdjęcie dnia

  • Jacek Grześkowiak

    Jacek Grześkowiak

Newsletter

Cotygodniowa porcja informacji lotniczych

JOOMEXT_TERMS

Pogoda

 


Dołącz do nas !

FB TW google-plus-ikona-2012 YT 

 


Nikołaj Żukowski  (1847 - 1921) - profesor aerodynamiki i hydrodynamiki, pionier rosyjskiego lotnictwa. Urodził się 5 stycznia 1847 we wsi Orechowo koło Włodzimierza w rodzinie wojskowego inżyniera. W 1864 roku ukończył gimnazjum z wyróżnieniem po czym rozpoczął studia na Uniwersytecie Moskiewskim na wydziale matematyczno fizycznym. Studia ukończył w 1868 roku z doskonałymi wynikami. Następnie ze względu na zły stan zdrowia zalecono mu wyjazd na wieś. w 1870 roku powrócił do Moskwy rozpoczął prace jako wykładowca w gimnazjum, w 1872 roku rozpoczął pracę jako wykładowca matematyki w Wyższej Szkole Technicznej. Z uczelnią związał się na wiele lat, w 1874 roku został docentem katedry mechaniki analitycznej. W 1876 roku obronił prace magisterską pt. Kinetyka ciała płynnego. W latach siedemdziesiątych Żukowski zainteresował się aparatami latającymi cięższymi od powietrza. W 1882 roku obronił prace doktorską z matematyki stosowanej "O stateczności ruchu". Przez lata prac Żukowski położył podwaliny pod obliczenia aerodynamiczne oraz teorii lotu. Od 1894 roku był członkiem korespondentem Akademii Nauk w Petersburgu. W 1902 roku zorganizował przy Uniwersytecie Moskiewskim laboratorium aerodynamiczne w którym zbudowano jeden z pierwszych tuneli aerodynamicznych. W 1904 roku w Kuczynie pod Moskwą powstał pierwszy Instytut Aerodynamiczny. W 1907 roku ukończył prace pt. „Teoria śruby o dużej liczbie łopat”, w opracowaniu znalazły się pierwsze wzory do określania ciągu śmigła. W 1909 roku zorganizował Koło Lotnicze przy Wyższej Szkole Technicznej, w latach 1914 - 1915 wydano trzytomowe dzieło dotyczące teorii śmigieł (a także wirników śmigłowcowych). Był to największy sukces Żukowskiego. Po rewolucji październikowej pozostał w Związku radzieckim. W marcu 1918 roku objął kierownictwo laboratorium lotniczego. W końcu 1918 roku Żukowski wraz z TUPOLEWEM wystąpili do władz centralnych Związku Radzieckiego z prośbą o utworzenie Centralnego Instytutu Aerohydronamicznego CAGI, prośba została rozpatrzona pozytywnie i w grudniu 1918 roku rozpoczęto budowę. 26 września 1920 roku utworzono Instytut Inżynierów Czerwonej Floty Powietrznej a Żukowski został jego pierwszym rektorem. 3 grudnia 1920 roku na wniosek Lenina profesora Żukowskiego uhonorowano wydaniem drukiem wszystkich dzieł, ustalono miesięczną pensje, ufundowano doroczną nagrodę jego imienia. Żukowski zmarł 17 marca 1921 roku.
 
 
W listopadzie 1923 roku Instytut Inżynierów Czerwonej Floty Powietrznej przekształcono w Wojskową Akademie Lotniczą im. Żukowskiego. Na pamiątkę profesora w całym Zwiazku Radzieckim jego imieniem nazwano wiele ulic i placów, utworzono dwa muzea (w Moskwie i Orechowie). Żukowski był twórcą ponad 170 prac naukowych z czego ponad 60 dotyczyło lotnictwa. Wszystkie prace dotyczące lotnictwa zostały zebrane w 9 tomów i wydane drukiem w latach 1935 - 1950.

Oprac. Jacek Waszczuk