Zdjęcie dnia

  • Jacek Grześkowiak

    Jacek Grześkowiak

Newsletter

Cotygodniowa porcja informacji lotniczych

JOOMEXT_TERMS

Pogoda

 


Dołącz do nas !

FB TW google-plus-ikona-2012 YT 

 


Curtiss Le May

Curtiss Emerson LeMay
- 1906-1990 amerykański generał lotnictwa. Oficer zawodowy, w 1928 roku wstąpił do lotnictwa, rozpoczął służbę w dywizjonie bombowym. W tym czasie większość sztabowców powątpiewała czy lotnictwo bombowe zdolne jest do samodzielnego odnajdywania i zwalczania okrętów przeciwnika. Porucznik Curtis Le May po starcie z lotniska Mitchell pod Nowym Jorkiem odnalazł poszukiwany okręt "Rex" 1240 km od brzegu i wykonał pozorowany atak. Lot ten odbił się szerokim echem w prasie lotniczej całego świata. Przez cały okres służby Le May wierny był teorii Douheta, był zwolennikiem bombardowań strategicznych. Jak sam twierdził "myśliwce to zabawa, wojnę wygrywają bombowce..." W 1943 roku został dowódcą 305 dywizjonu bombowego ze składu 8 Armii Lotniczej bazującej w Anglii, wykonywał loty bojowe nad okupowaną Europą. Latem 1943 roku objął stanowisko dowódcy 4 skrzydła bombowego a następnie 3 dywizji bombowej ze składu 8 armii lotniczej. W 1944 roku został przeniesiony do Waszyngtonu, przez pewien czas pracował nad tworzeniem i reorganizacją lotnictwa strategicznego (późniejsze dywizjony bombowców BOEING B-29). Na początku 1945 roku objął stanowisko dowódcy 21 korpusu bombowego latającego na B-29 na dalekowschodnim teatrze działań wojennych. Gdy przejął dowodzenie 21 Korpusem, efekty bombardowań były słabe, stosunkowo niewielkie efekty użycia drogich i ciężkich bombowców B-29 stawiały pod znakiem zapytania ich użycie bojowe. W marcu 1945 roku Le May zaproponował zmianę taktyki w atakowaniu japońskiej gospodarki. Podsunął pomysł by bombardować japońskie miasta nocą z mniejszej wysokości, niewielkimi bombami burzącymi z dużą ilością bomb zapalających. Niska zabudowa japońskich miast preferująca materiały łatwo palne sama podsuwała rozwiązanie. Efekty pierwszego nalotu na Tokio 10 marca 1945 roku według tego scenariusza były zaskakujące, zniszczenia były znacznie większe w stosunku do poprzednich nalotów. Jeden nalot z użyciem większej liczby B-29 powodował zwykle wypalenie kilku kilometrów kwadratowych zabudowy mieszkalnej oraz znajdujących się na tym terenie zakładów przemysłowych. Oprócz typowych lotów na bombardowanie minowano wejścia do portów morskich, szczelne pokrycie akwenów minami morskimi spowodowało że latem 1945 roku przewozy morskie spadły praktycznie do zera i w wielu kiejscach widmo głodu zaglądneło wielu ludziom w oczach

Do zakończenia II wojny zniszczono całkowicie lub w dużym stopniu zdewastowano 63 japońskie miasta, życie straciło ponad milion osób. W końcowym okresie wojny Le May został dowódcą 20 Floty Powietrznej USA. Mimo szorstkiego sposobu bycia i silnej osobowości i nieodłącznego cygara w ustach uznawany był za znakomitego oficera, cieszącego się szacunkiem podwładnych. W październiku 1948 roku został dowódcą SAC (lotnictwa strategicznego USA), jedynej ofensywnej formacji dysponującej bronią jądrową. Obejmując stanowisko przejmował niewielką formację lotniczą o nie najlepszym wyszkoleniu. Po kilku latach doprowadził do znacznej rozbudowy SAC tworząc z jednostki główną siłę uderzeniową Stanów Zjednoczonych. Prawdziwą atomową pięść, znakomicie wyszkoloną, zapewniając jej priorytet w rozdziale budżetu. Na co niechętnie spoglądali wyżsi oficerowie innych formacji gdy zabiegali o przyznanie większych funduszy. W 1965 roku odszedł na emeryturę, w 1968 roku zajął się wielką polityką kandydując na stanowisko wiceprezydenta, po nieudanej kampanii wycofał się z życia politycznego. Zmarł w 1990 roku w Los Angeles.


Oprac. Jacek Waszczuk