Zdjęcie dnia

  • Jacek Grześkowiak

    Jacek Grześkowiak

Newsletter

Cotygodniowa porcja informacji lotniczych

JOOMEXT_TERMS

HOBBY

Pogoda

 


Dołącz do nas !

FB TW google-plus-ikona-2012 YT 

 


Włodzimierz Ostoja - Zagórski przyszedł na świat z daleka od Polski. Urodził się we Francji ( St. Martin Lautosque ) 22 lipca 1892 r. Egzaminy maturalne zdał w Polsce w Krakowie Jesienią 1900 r. zaciągnął się do wojska. Swoją służbę zaczął od Wojskowej Akademii Technicznej w stolicy Austrii. Po jej ukończeniu pogłębiał swoją edukację. W Wiedniu ukończył Akademię Sztabu Generalnego. Będąc jej absolwentem wrócił pod Wawel jako szef sztabu brygady piechoty. Od 1911 r. przeszedł do pracy w wywiadzie wojskowym. Na ziemiach zaboru austro – węgierskiego uczestniczył w tworzeniu Legionów Polskich. Został szefem sztabu Komendy Legionów Polskich.

 

Pozostając w konflikcie z Piłsudskim ustąpił z zajmowanego stanowiska. Przeszedł do pracy u Austriaków. Po proklamowanym przez cesarza akcie 5 listopada 1916 r. wrócił do Legionistów. Dowodził batalionem i pułkiem piechoty. Pełnił również obowiązki szefa Sztabu Komendy Legionów. W wyniku kryzysu przysięgowego przeszedł do artylerii w której to dowodził pułkiem artylerii. Walczył w II Brygadzie Legionów. Internowany wrócił do Polski jesienią 1918 r. W pierwszych dniach listopada tego samego roku wstąpił do Wojska Polskiego. Przez krotko zajmował stanowisko zastępcy szefa Sztabu Wojsk Polskich przy Radzie Regencyjnej. 3 grudnia 1918 r. złożył podanie o przeniesienie w stan spoczynku. Podanie zostało odrzucone. W marcu i w maju przyszłego roku wystąpił z nim ponownie. Przełożeni tym razem nie stwarzali trudności. Zagórski pozostawał w I rezerwie. Już w kwietniu 1920 r. wrócił do służby czynnej. Objął dowodzenie Dywizją Ochotniczą, szefowanie sztabem Frontu Północnego i dowodzie 4 Dywizją Piechoty. Ostatecznie w kwietniu 1921 r. przeszedł do rezerwy w stopniu pułkownika. Nie spędził w cywilu zbyt dużo czasu.

 

Koleiny powrót do służby wojskowej zaliczył w marcu 1923 r. Początkowo został szefem Wydziału Przemysłu Wojennego. 1 lipca 1923 r. awansował do stopnia generała brygady. Aby rok później na początku drugiej połowy lipca zostać szefem Departamentu IV Żeglugi Powietrznej Ministerstwa Spraw Wojskowych. Z tego stanowiska został odwołany w drugiej połowie marca 1926 r. Pozostawał w dyspozycji szefa Administracji Armii.

 

Przeszkolenie lotnicze przeszedł na drodze indywidualnej nauki. W czasie Przewrotu Majowego w 1926 r. opowiedział się za rządem Wojciechowskiego. Powrócił do szefowania IV Departamentem. Szefując był założycielem i członkiem spółki „Francopol”. Był odpowiedzialny za sprowadzenie do Polski nadmiernej ilości niebyt wartościowych samolotów produkcji francuskiej. Generał Zagorski był także autorem planu rozwoju polskiego lotnictwa wojskowego, którego wcielenie w życie pozostawało w sprzeczności z możliwościami kadrowymi armii.

W czasie Wypadków Majowych dowodził lotnikami, którzy na jego rozkaz bombardowali oddziały wierne Piłsudskiemu. Internowany i osadzony początkowo w Warszawie a następnie w Wilnie. Zaginął w niewyjaśnionych okolicznościach 7 sierpnia 1927 r.

 

Konrad RYDOŁOWSKI