Zdjęcie dnia

  • Jacek Grześkowiak

    Jacek Grześkowiak

Newsletter

Cotygodniowa porcja informacji lotniczych

JOOMEXT_TERMS

HOBBY

Pogoda

 


Dołącz do nas !

FB TW google-plus-ikona-2012 YT 

 


tadeusz_sawicz001Tadeusz Sawicz (fot. 56thfightergroup.co.uk)

 

Tadeusz Sawicz - urodził się 13 lutego 1914 r. w Warszawie, zm. 19 października 2011 w Toronto. Tutaj także zdał egzaminy maturalne. Mając świadectwo maturalne w kieszeni zdecydował swoje życie związać z wojskiem. Po ukończeniu kursu unitarnego wstąpił do Szkoły Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie. 15 października 1936 r. otrzymał  stopień podporucznika pilota. Został przydzielony do eskadry myśliwskiej, razem z nią ruszył na wojnę. 1 września 1939 r. w walce z niemieckimi myśliwcami zestrzelił jednego z nich. Niestety, nie zaliczono mu tego. Przyznano tylko uszkodzenie Me-109. Czwartego dnia działań został zastępcą dowódcy eskadry. Następnego dnia zestrzelił Do-17. 6 września w trakcie walki powietrznej z bombowcami Luftwaffe zgłosił  zestrzelenie Ju-86 oraz uszkodzenie drugiego Ju-86 i Do-17. Na trzy dni przed wkroczeniem Rosjan w granicę Polski, Sawicz wykonał lot do oblężonej stolicy. Poleciał do niej z rozkazami dla generała Rómmla. Szczęśliwie lądował na lotnisku mokotowskim. Po przekazaniu rozkazów wystartował do powrotnego lotu. Miał ze sobą korespondencję dla marszałka Rydza-Śmigłego. 17 września ewakuował się razem z czterema PZL P.11 do Rumunii.

 

PZL_P.11

PZL P.11

 

Powodowany chęcią kontynuowania walki po kapitulacji Polski, przez Jugosławię i Włochy przedostał się do Francji. Tu zdobywał nowe doświadczenie dla siebie w Centrum Wyszkolenia Lotnictwa. Mieściło się ono w Lyon – Bron. Na początku czerwca 1940 r. wszedł w skład klucza myśliwskiego. Niestety, nie udało się zestrzelić żadnej wrogiej maszyny. Po kapitulacji sojuszniczej Francji, drogą powietrzną udał się do Algieru. Stąd drogą lądową, a bliżej koleją dostał się do Casablanki. Z niej na pokładzie statku popłynął do Wielkiej Brytanii. Na Wyspie Ostatniej Nadziei zapoznał się z samolotami, którymi dysponowali Brytyjscy koledzy z Royal Air Force. W drugiej połowie października 1940 r. został  skierowany do polskiego dywizjonu myśliwskiego. Był nim Dywizjon 303 im. Tadeusza Kościuszki. Latał w nim do 22 lutego 1941 r. Wtedy otrzymał przydział do innej polskiej jednostki. Rozpoczął swoje loty w 316 Dywizjonie „Warszawskim”. Razem z nim brał udział w osłonie konwojów morskich. W czasie jednego z lotów pozbawił Luftwaffe He-111. Na początku  listopada 1941 r. Tadeuszowi powierzono dowodzenie eskadrą „A" u „Warszawiaków”. 6 czerwca 1942 r. został przeniesiony na odpoczynek do 58 OTU.

 

 265px-PSP_Dywizjon_303.svg690px-315th_Polish_Fighter_Squadron.svg   690px-316th_Polish_Fighter_Squadron.svg   250px-56fgwwii-emblem

Symbole dywizjonów (od lewej): 303 "Kościuszkowców", 315 "Dębliński", 316 "Warszawski" i 56 Fighter Group. W nich latał Tadeusz Sawicz

 

Odpoczywając od lotów bojowych w Grangemouth był instruktorem dla „młodszych” kolegów. Do latania bojowego wrócił 25 września 1942 r. Po powrocie powierzono mu dowodzenie polskim dywizjonem myśliwskim. Został  dowódcą w 315 Dywizjonie. Dowodząc „Dębliniakmi” w czasie walk nad Kanałem Angielskim uszkodził hitlerowskiego Fw-190. 16 kwietnia 1943 r.  został  zastępcą dowódcy I Skrzydła Myśliwskiego. Od pierwszych dni lipca 1943 r. był oficerem łącznikowym w 12 Grupie Myśliwskiej. Od 18 października 1943 r. wrócił do pracy jako instruktor w 61 OTU. 3 kwietnia 1944 r. został stażystą w sztabie 9 Armii Powietrznej USAAF. Był oficerem łącznikowym.

 

Nie wytrzymał długo na tym stanowisku, na własną prośbę przeszedł do 61 Fighter Squadron w 56 Fighter Group. 14 czerwca 1944 r. został odwołany, aby przejąć dowodzenie III Skrzydłem Myśliwskim. 10 października 1944 r. został dowódcą 131 Skrzydła Myśliwskiego. Był nim do 16 lipca 1945 r. Tego dnia wrócił na wcześniejsze stanowisko w III Skrzydle Myśliwskim. Dowodził nim do marca 1946 r. Następnie służył w innych jednostkach lotniczych do 1947 r. Po wojnie czas jakiś mieszkał w Wielkiej Brytanii. Następnie  przeprowadził się do Kanady. Cały czas był związany z lotnictwem. Mieszkał w Montrealu, a następnie przeniósł się w okolice Toronto. 3 maja 2006 r. postanowieniem prezydenta Lecha Kaczyńskiego otrzymał stopień generała brygady.

 

326px-Dfc-usa  Distinguished_Flying_Cross_and_bar   162px-Vliegerkruis_en_baton

Distinguished Flying Cross (Stany Zjednoczone), Distinguished Flying Cross (Wielka Brytania) i Vliegerkruis (holandia)

 

Odznaczony Srebrnym Krzyżem Virtuti Militari oraz, jako jedyny Polak: brytyjskim Distinguished Flying Cross, amerykańskim Distinguished Flying Cross i holenderskim Vliegerkruis.

 

Zmarł z dala od Polski i rodzinnej Warszawy 19 października 2011 r. Był ostatnim żyjącym polskim pilotem który wziął udział w Bitwie o Anglię oraz ostatnim żyjącym pilotem warszawskiej Brygady Pościgowej

 

 

Tekst: Konrad Rydołowski

Fot. wikipedia.org, 56thfightergroup.co.uk