Logowanie

Zdjęcie dnia

  • Jacek Grześkowiak

    Jacek Grześkowiak

Newsletter

Cotygodniowa porcja informacji lotniczych

JOOMEXT_TERMS

HOBBY

Pogoda

 


Dołącz do nas !

FB TW google-plus-ikona-2012 YT 

 


 

Eugeniusz Prusiecki - urodził się 11 grudnia 1904 r. w Warszawie. 1 września 1925 r. wstąpił do wojska. Jako kapral podchorąży został skierowany do pułku lotniczego w Poznaniu. We wrześniu 1926 r. wstąpił do Oficerskiej Szkoły Lotniczej w Dęblinie. Ukończył ją w sierpniu 1928 r. Po promocji otrzymał przydział do Warszawy. W marcu 1933 r. został oddelegowany do szkolnego plutonu foto. Miał współpracować z Wojskowym Instytutem Geograficznym. Po powrocie do eskadry był zastępcą dowódcy i oficerem taktycznym. 19 marca 1937 r. awansował do stopnia kapitana. Objął stanowisko adiutanta pułku lotniczego w Warszawie. W lecie 1939 r. przeszedł szkolenie się w lotach na PZL 37. 31 sierpnia 1939 r. odleciał na lotnisko w Podlodowie.

Do pierwszego lotu bojowego w kampanii wrześniowej wystartował 4 września. Do końca działań wojennych w Polsce wykonał 9 lotów bojowych. 17 września na wykonał rozkaz gen. Ujejskiego. Poprowadził rzut kołowy eskadry. Dotarł z nim do granicy z Rumunią 18 września. Po przekroczeniu granicy został internowany. Udało mu się uciec. Przez Morze Czarne popłynął na Maltę. Następnie na pokładzie statku znalazł się w Marsylii. Z niej trafił do Lyon-Bron. Tu prowadził kurs dla obserwatorów. 20 maja skierowany został do grupy polskich lotników bombowych. Po kapitulacji Francji Prusiecki wraz ze swoją załogą odleciał z Tuluzy w pobliże granicy z Hiszpanią. Miał zamiar lądować w Oranie. Nad Morzem Śródziemnym trafił na burzę. W samolocie uszkodzeniu uległ jeden z silników. Pilot podjął decyzję o lądowaniu.

Polacy zostali internowani. Nie siedzieli długo. Wrócili do Francji. Po ponad miesięcznym pobycie w Tuluzie trafił do Marsylii. W obozie wojskowym objął dowództwo grupy polskich lotników. Po nieudanych próbach ewakuowania szczęście się uśmiechnęło. 20 stycznia 1941 r. zaokrętował swą grupę. Niestety szczęście nie trwało długo. Francuzi odkryli uciekinierów. Począwszy od 25 stycznia 1941 r. Prusiecki przebywał kolejno w więzieniu i koszarach Legii Cudzoziemskiej w Oranie. W obozie Carnot był starszym grupy. Z tego trafił do następnego obozu. Aby z niego znaleźć się w Masarze. Tam w obozie grupa się powiększyła. Nie siedział bezczynnie. Zorganizował ucieczkę (planował dotarcie do brzegów Morza Śródziemnego). Ta została udaremniona. Po schwytaniu przebywał w kilku dalszych obozach i więzieniach. Ostatecznie uwolniony został 19 listopada 1942 r. przez wojska amerykańskie. Skierowany został do Casablanki. Z niej na pokładzie statku wyruszył do Gibraltaru.

Stamtąd również drogą morską odpłynął do Anglii. 6 grudnia 1942 r. wpisany został na listę żołnierzy Polskich Sił Powietrznych. W lutym 1943 r. wysłany został na szkolenie w Hucknall. Dalej szkolił się w Torquay. Kursy nawigatorów odbył w Shawbury i Jurby. Pod koniec sierpnia 1944 r. skierowany został na kurs zgrywania załóg do 18 OTU. Tu skompletował swoją załogę. Razem z nią został przydzielony został do 300 Dywizjonu Bombowego„Ziemi Mazowieckiej". Do końca wojny wykonał 6 lotów bojowych. Ostatnim było bombardowanie siedziby Hitlera w Alpach. Po zakończeniu wojny pozostał w dywizjonie do jego rozwiązania. W lipcu 1947 r. wrócił do Polski. Zamieszkał w Opolu. Od lipca 1956 r. mieszkał w Warszawie. Znalazł pracę w Centralnej Składnicy Farmaceutycznej. 1 czerwca 1960 r. wrócił do pracy w lotnictwie. Trafił do Zarządu Ruchu Lotniczego i Lotnisk Komunikacyjnych. Pracował na Okęciu. Działał społecznie w Klubie Seniorów Lotnictwa Aeroklubu PRL. Zmarł 4 marca 1986 r. w Warszawie. Pochowany został na Cmentarzu Powązkowskim.

 

 

Oprac. Konrad Rydołowski