Logowanie

Zdjęcie dnia

  • Jacek Grześkowiak

    Jacek Grześkowiak

Newsletter

Cotygodniowa porcja informacji lotniczych

JOOMEXT_TERMS

HOBBY

Pogoda

 


Dołącz do nas !

FB TW google-plus-ikona-2012 YT 

 


Wiktor_Pelka Wiktor Pełka

 

Wiktor Pełka – urodził się 31 lipca 1913 pod Częstochową. W latach 1932-1939 pilot sportowy, akrobacyjny, instruktor, ppor. rez. lotnictwa, uczestnik Kampanii Wrześniowej. W latach 1945-1973 pilot doświadczalny I kl. Instytutu Lotnictwa, pierwszy w Polsce pilot śmigłowca, kpt. pil. instruktor i egzaminator w PLL LOT.

 

W 1932 roku w Wilnie zapoznał się z lataniem na szybowcu szkolnym Wrona. Poznał tam entuzjastów – pilotów: Włodzimierza Kureca i Tadeusza Górę. Przeszedł następnie przeszkolenie na szybowcu Czajka na szybowisku koło Starego Sącza, gdzie uzyskał kat. C. W 1935 uzyskał przydział do pułku piechoty w Łucku. Zgłasił się tam jako ochotnik i dostał przydział do S.P.L. w Dęblinie.

 

Po ukończeniu SPL przebywał w Lublinie pracując w LWS (pod okiem inż.Jerzego Teisseyre'a i inż. Władysława Fiszdona). Po uzyskaniu uprawnień instruktorskich szkolił młodych adeptów w L.K.L. w Lublinie na Hanriocie H-28. W 1938 r. osiedlił się z powrotem na Śląsku, kończąc kurs PW Lotniczego w Katowicach. Interesował się akrobacją samolotową, którą uprawiał z zamiłowaniem na RWD-10.

 

Rwd10 RWD-10

 

W końcu sierpnia 1939 r. został zmobilizowany jako pilot łącznikowy przy X Dywizjonie Bombowym ppłk. Józefa Werakso. 17 września, podczas lotu na wyszukanie lądowiska jego RWD-8 został k. Buczacza zestrzelony przez wojska sowieckie i lądował przymusowo. Gdy lecący z nim ppor Kramarz poszedł wyjaśnić powód zestrzelenia (nie wiedząc nic o wtargnięciu wojsk sowieckich) Wiktor Pełka naprawił prowizorycznie przewód paliwowy i zdołał wystartować, widząc internowanie swego obserwatora (ppor Kramarz został w 1940 r. zamordowany w Katyniu).

 

Po II wojnie starał się o przyjęcie do personelu PLL LOT i uzyskał skierowanie do 15 Pułku Szkolno-Treningowego w Radomiu. Tam przeszedł przeszkolenie na samolocie UT-2, a następnie w 7. Eskadrze na Okęciu - na samolocie Li-2. Jako wyróżniający się pilot uzyskał nominacje na kpt. statku powietrznego w 1947 roku. Wkrótce po tym został instruktorem, uzyskał też uprawnienia do oblotów samolotów po remontach. W jednym z takich lotów na samolocie Li-2 doszło do zatrzymania obu silników jednocześnie na wysokości ok. 600 m w locie nad okolicami Dworca Zachodniego w Warszawie. Dzięki mistrzostwu i zimnej krwi ląduje szczęśliwie na pasie 21 lotniska Okęcie.

 

Yak-UT-2_a

Jak UT-2

 

W 1948 r. uzyskał uprawnienia kapitańskie na nowo zakupiony przez LOT czterosilnikowy samolot francuski SE 161 Languedoc. Na tym, znanym z awaryjności samolocie w 1948 r. wykonał awaryjne lądowanie w polu we Francji koło Reims, gdy po awarii jednego silnika niebawem umilkły dwa następne. Drugie, tak słynne lądowanie z pasażerami miał na samolocie Viscount V-804, gdzie z powodu burzy śnieżnej (mroźna zima 1962/63) nad Warszawą wylądował na lotnisku wojskowym w Łęczycy.

 

Miał uprawnienia na wszystkie typy statków powietrznych tak do lotu, jak i prób w locie (po nim takie uprawnienia mieli jedynie inż. inż. Andrzej Abłamowicz i Ludwik Natkaniec). W PLL LOT latał do grudnia 1973 r. - do czasu przejścia na emeryturę.

 

Należał do Klubu Seniorów Lotnictwa, był obecny przy przekazaniu odrestaurowanego śmigłowca BŻ-1 GIL do Muzeum Lotnictwa w Krakowie (rok 1989). Zmarł 26 marca 1996 roku w 83 roku życia. Jest pochowany w grobie rodzinnym na cmentarzu parafialnym w Wilanowie.

 

 

Na podst. wikipedia.org