Logowanie

Zdjęcie dnia

  • Jacek Grześkowiak

    Jacek Grześkowiak

Newsletter

Cotygodniowa porcja informacji lotniczych

JOOMEXT_TERMS

HOBBY

Pogoda

 


Dołącz do nas !

FB TW google-plus-ikona-2012 YT 

 


Jerzy Osiński - urodził się w Warszawie 15 lutego 1906 r. Lotniczym bakcylem zaraził się w czasie nauki w szkole powszechnej. Będąc uczniem gimnazjum działał w Polskim Lotniczym Związku Młodzieży. Pozostał wierny lotnictwu w czasie studiów prawniczych na Uniwersytecie Warszawskim. W październiku 1924 r. rozpoczął redagowanie i wydawanie „Młodego Lotnika”.


To za sprawą właśnie tego miesięcznika uczynił pierwszy krok w propagowaniu idei lotnictwa sportowego wśród braci studenckiej. Następstwem było utworzenie pierwszego na ziemiach polskich Aeroklubu Akademickiego. Na prezesa został wybrany nie kto inny a właśnie Jerzy Osiński. Godząc pracę w redakcji z prezesurą przeszedł do prezesury Zarządu Głównego Aeroklubów Akademickich w Polsce. Aeroklub Akademicki pod jego rządami zmienił nazwę na Aeroklub Warszawski. W tak powstałym pełnił funkcję wiceprezesa i sekretarza. Od lipca 1930 r. redagował miesięcznik „Skrzydlata Polska”. Pracował w nim dziewięć lat. Miesięcznik powstał z połączenia „Młodego Lotnika” z „Pilotem”.

W pamiętnym z historii 1939 r. nim przemówiły działa Osiński został zastępcą sekretarza generalnego Aeroklubu Rzeczypospolitej Polskiej. Studenci nie zapomnieli o Jerzym. Otrzymał od nich tytuł honorowego członka Aeroklubu Warszawskiego.


Nie wzbraniał się od działalności sportowej. Brał udział w imprezach lotniczych. Na początku 1931 r. wziął udział jako nawigator w I Lubelsko – Podlaskich Zimowych Zawodach Lotniczych. Dwa lata później w tej samej imprezie poleciał w podobnym charakterze. Tak samo jak za pierwszym razem, wylatał IV miejsce. Zaznaczył swoją obecność w II Locie Północno – Wschodniej Polski. Nieobce dla Jerzego były loty balonem. W zawodach tych statków powietrznych mógł się poszczycić zwycięstwami.


Po wybuchu II wojny światowej jak większość rodaków związanych z lotnictwem ewakuował się do Rumunii. Następnym etapem jego wojennej podróży nie była Francja czy też Wielka Brytania. Razem z grupą konstruktorów znalazł się w Turcji. Przebywał w niej od 1941 do 1946 r.


W wyzwolonej nowej Polsce znalazł się w 1946 r. Znalazł zatrudnienie w PLL LOT w Wydziale Studiów i Planowania. Żywo włączył się do reaktywowania działalności Aeroklubu Warszawskiego. Przez dwa lata ( 1947 – 1949 ) pełnił w nim funkcję prezesa. Na rok został wybrany prezesem Okręgu Stołecznego Ligi Lotniczej. Był autorem podręcznika „Transport Lotniczy”.


Od stycznia 1952 r. objął kierownicze stanowisko w Ministerstwie Transportu Drogowego i Lotniczego. Podlegał mu Dział Planowania w Departamencie Lotnictwa Cywilnego. Następnie od 1954 do 1957 r. był kierownikiem Działu Ekonomicznego w Krajowym Związku Transportu. Z dniem 1 kwietnia 1957 r. wrócił do pracy w Ministerstwie Transportu Drogowego i Lotniczego. Z tym właśnie ministerstwem a właściwie Departamentem Lotnictwa Cywilnego z późniejszymi zmianami związał się do końca swoich dni. W 1964 r. z jego inicjatywy powstał Biuletyn Informacyjny Lotnictwa Cywilnego. Niezależnie od pracy zawodowej podobnie jak przed wojną znajdował czas na działalność społeczną. W 1972 r. przeszedł na zasłużoną emeryturę. Zmarł w rodzinnym mieście 1 października 1982 r.


 

Oprac. Konrad Rydołowski