Zdjęcie dnia

  • Jacek Grześkowiak

    Jacek Grześkowiak

Newsletter

Cotygodniowa porcja informacji lotniczych

JOOMEXT_TERMS

HOBBY

Pogoda

 


Dołącz do nas !

FB TW google-plus-ikona-2012 YT 

 


Jan Hryniewicz - urodził się na Litwie 22 stycznia 1902 r. Był absolwentem gimnazjum im. Joachima Lelewela w Wilnie. Następnie ukończył Oficerską Szkołę Lotnictwa w Grudziądzu. W stopniu sierżanta podchorążego obserwatora trafił z przydziałem pod Wawel do 2. Pułku Lotniczego. Po awansie do stopnia podporucznika w 1928 r. razem ze swoją eskadrą znalazł się w organizowanym 5. Pułku Lotniczym. Po trzech latach służby na kursie w Centrum Wyszkolenia Oficerów Lotnictwa uzyskał dyplom pilota.

 

Będąc pilotem w stopniu porucznika pilota wrócił do swojej eskadry. Na rok przed wybuchem II wojny światowej Hryniewicz został odkomenderowany do Centrum Wyszkolenia Lotnictwa nr 1. Objął w nim dowodzenie Eskadrą Ćwiczebną Obserwatorów. Z chwilą wybuchu wojny w 1939 r. ewakuował się do Rumunii. W drodze za bronią znalazł się we Francji. Gdy ta skapitulowała schronienie znalazł w Wielkiej Brytanii.

 

Na Wyspie Ostatniej Nadziei był pomysłodawcą sztandaru Polskich Sił Powietrznych (na zdjęciu). Pomysł zrodził się we Francji w 1940 r. w czasie przebywania w bazie lotniczej Lyon – Bron. W realizacji przedsięwzięcia pomagali dwaj podchorążowie piloci. Byli to Kazimierz Karaszewski i Zbigniew Hojda. Wykonali oni rysunki tego co widział na płótnie Hryniewicz.

 

SZTANDAR_PSPPrzy udziale tajnej poczty polowej malunki dotarły samolotem do Sztokholmu a następnie do Wilna. Adresatem przesyłki była dr Wasilewska-Świdowa. To pani doktor stała się organizatorem komitetu wykonania sztandaru w okupowanej Polsce. Nici oraz materiał sprowadzono ze stolicy III Rzeszy, Berlina. Haft wykonały siostry zakonne. Latem 1940 r. sztandar został poświęcony w sanktuarium Matki Boskiej Ostrobramskiej. W bagażu polskiego oficera wywiadu rezydującego w Konsulacie Japonii dotarł do Londynu. Przekazanie sztandaru miało lotnikom z Polskich Sił Powietrznych miało miejsce w rocznicę bitwy pod Grunwaldem. Uroczystość odbyła się na lotnisku Swinderby. Sztandar wędrował po naszych dywizjonach. Swoją wędrówkę zaczął w 300 a zakończył w 318. Po zakończonej wojnie został przekazany Instytutowi Historycznemu im. Gen. Władysława Sikorskiego w Londynie. Po zmianach politycznych w Polsce po 1989 r. lotnicy zrzeszeni w Stowarzyszeniu Lotników Polskich w Wielkiej Brytanii podjęli decyzję o powrocie sztandaru do Polski.

 

Od 1942 do 1943 r. kapitan Jan Hryniewicz latał w 309 Dywizjonie rozpoznawczym Ziemi Czerwieńskiej. Dowodził w nim eskadrą „C”. Następnie do końca wojny pozostawał adiutantem generała Lucjana Żeligowskiego. Po wojnie powrócił do nowej wyzwolonej Polski. Początkowo zamieszkał na Dolnym Śląsku w Środzie Śląskiej. Tu także znalazła swoją życiową przystań jego siostra. W 1979 r. decyzją komendanta Wyższej Szkoły Wojsk Lotniczych i Obrony Powietrznej Kraju majorowi Hryniewiczowi pozwolono na dożywotnie zamieszkanie na terenie Szkoły. Mieszkał w hotelu oficerskim. Był pod opieką dwóch podchorążych. W czasie swojego pobytu w Dęblinie miał liczne kontakty  z lotniczą młodzieżą. Cały czas pozostawał orędownikiem sprowadzenia do Polski sztandaru Polskich Sił Powietrznych. Jan Hryniewicz nazywany przez kolegów i znajomych „Katoczek” tego powrotu nie doczekał. Zmarł w Dęblinie 24 października 1981 r.   

 

 

Tekst: Konrad Rydołowski