Zdjęcie dnia

  • Jacek Grześkowiak

    Jacek Grześkowiak

Newsletter

Cotygodniowa porcja informacji lotniczych

JOOMEXT_TERMS

HOBBY

Pogoda

 


Dołącz do nas !

FB TW google-plus-ikona-2012 YT 

 


Hans Jeschonnek - urodził się 9 kwietnia 1899 r. w Inowrocławiu. W latach 1905 - 1908 uczęszczał do szkoły podstawowej w Bydgoszczy i przez rok do gimnazjum. W 1909 r. wstąpił do Korpusu Kadetów w Koszalinie na Pomorzu. W kwietniu 1913 r. do podobnego w Gross – Lichterfelde pod Berlinem. Po wybuchu I wojny światowej już jako podchorąży zgłosił się na ochotnika do armii. Jesienią 1914 r. otrzymał nominację na podporucznika.


Podczas działań wałczył na froncie zachodnim. W październiku 1915 r. został ranny. Po rekonwalescencji powrócił na front. W 1916 r. dowodził kompanią karabinów maszynowych. Latem 1917 r. zgłosił się do wojsk lotniczych Na wiosnę 1918 r. został wcielony do eskadry myśliwskiej. Do końca wojny odniósł dwa zwycięstwa powietrzne. Zarobił za to Krzyż Żelazny I klasy. Po zakończeniu wojny był pilotem Straży Granicznej. Służył w dywizjonie lotniczym w Gliwicach przez cztery lata ( 1924 - 1928 ) pracował w Urzędzie Uzbrojenia Wojsk Lądowych. W 1925 r. po awansie do stopnia porucznika był oficerem pomocniczym Oddziału T 3 Urzędu Wojsk przy Ministerstwie Reichswery, Następnie w latach 1928 - 1931 odbył kurs wyszkolenia pomocników dowódców. W stopniu podpułkownika został szefem Oddziału Operacyjnego Sztabu Generalnego Luftwaffe. 1 lutego 1938 r. Jeschonnek objął stanowisko szefa Sztabu Dowodzenia Sztabu Generalnego Luftwaffe i 1 listopada 1938 r. otrzymał awans na pułkownika.


1 lutego 1939 r. Göering mianował go szefem Sztabu Generalnego Wojsk Lotniczych. Nominacja na generała majora nastąpiła 14 sierpnia 1939 r. Po kampanii wrześniowej w Polsce wódz III Rzeszy nadał Jeschonnkowi Krzyż Rycerski Krzyża Żelaznego. Po wygranej z Francją 19 lipca 1940 r. mianował generałem lotnictwa. 1 lutego 1942 r. otrzymał następny awans do stopnia generała pułkownika. 18 sierpnia 1943 r. popełnił samobójstwo. Powodem tej desperackiej śmierci było zrzucenie na niego odpowiedzialności za zbombardowanie przez samoloty alianckie bazy rakietowej w Peenemunde nad Bałtykiem.



Oprac. Konrad Rydołowski