Zdjęcie dnia

  • Jacek Grześkowiak

    Jacek Grześkowiak

Newsletter

Cotygodniowa porcja informacji lotniczych

JOOMEXT_TERMS

HOBBY

Pogoda

 


Dołącz do nas !

FB TW google-plus-ikona-2012 YT 

 


Wieńczysław Barański przyszedł na świat 19 września 1908 r. w Solcu nad Wisłą. Mając maturę w kieszeni rozpoczął swoją przygodę z wojskiem. W 1930 r. wstąpił do Szkoły Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie. Będąc obserwatorem otrzymał przydział do Warszawy. W stolicy stacjonował  wówczas 1 Pułk Lotnictwa. Latając w nim otrzymał skierowanie na kurs pilotażu w Dęblinie. Po jego ukończeniu dalszą lotniczą edukację pobierał w Grudziądzu. Mając za sobą Kurs Wyższego Pilotażu wrócił do Warszawy. Latał w eskadrze myśliwskiej 1 Pułku jako zwykły pilot a następnie jej dowódca.

 

Wybuch wojny zastał go w „Brygadzie Pościgowej”. Ta była przeznaczona do obrony nieba nad stolicą Polski. Podobnie jak w czasie pokoju dowodził eskadrą. 6 września to jest 6 dnia wojny zestrzelił nieprzyjacielskiego bombowca He – 111. Przyczynił się do uszkodzenia innego He – 111 i Ju – 87. Po kapitulacji ewakuował się do Rumunii. Dalszym etapem na jego drodze była Francja. W niej otrzymał przydział do odradzającego się polskiego lotnictwa wojskowego. Był dowódcą klucza. Broniąc nieba nad sojuszniczą Francją zestrzelił jedną wrogą maszynę. Gdy ta się poddała drogą powietrzną znalazł się w północnej Afryce. Z tej przez Gibraltar udał się do Wielkiej Brytanii. Na Wyspie Ostatniej Nadziei znalazł się w Aston Down. Tu w 5 OTU zapoznał się z brytyjskimi samolotami. Po przeszkoleniu już 11 października 1940 r. znalazł się w RAF. Latał w 607 Dywizjonie Myśliwskim. Razem z jego lotnikami wziął udział w Bitwie o Wielką Brytanię.

 

W listopadzie 1940 r. otrzymał przeniesienie do polskiej jednostki bojowej. Był nią 303 Dywizjon Myśliwski. Stacjonował z nim w Leconfield. W lutym rok później przeszedł do 316 Dywizjonu Myśliwskiego. „Warszawiaków” pozostawił nie z własnej woli dla „Krakowiaków” z 308. Nie wytrwał w tym związku. 29 kwietnia 1943 r. związał się z „Poznaniakami”. Był ich dowódcą do 17 października 1943 r. Dowodzenie dywizjonem godził z funkcją oficera łącznikowego 12 Grupy Myśliwskiej.

 

1 kwietnia 1944 r. oddelegowano go do Wyższej Szkoły Lotniczej. Po jej ukończeniu nie wrócił do lotów bojowych. W Wyższej Szkole Lotniczej został wykładowcą taktyki myśliwskiej. Na tym stanowisku zastał koniec wojny.

 

Do wyzwolonej nowej Polski nie wrócił. Został w Wielkiej Brytanii. 20 listopada 1946 r. zwolnił się ze służby w Polskich Siłach Powietrznych. Zmarł z dala od rodzinnego Solca w Maldenhead 8 sierpnia 1970 r.

 

Konrad RYDOŁOWSKI