Zdjęcie dnia

  • Jacek Grześkowiak

    Jacek Grześkowiak

Newsletter

Cotygodniowa porcja informacji lotniczych

JOOMEXT_TERMS

HOBBY

Pogoda

 


Dołącz do nas !

FB TW google-plus-ikona-2012 YT 

 


Lotariusz Arct - urodził się w Jarosławiu 14 lipca 1900 r.Gdy wybuchła I wojna światowa był uczniem gimnazjum w Przemyślu. Edukował się również w wyższej szkole realnej na Morawach. Tę ukończył w 1917 r. Dalszą naukę kontynuował w akademii wojskowej w Wiener – Neustadt.

 

 

W 1918 r. przebywał w Polsce. W listopadzie tego samego roku brał udział w rozbrajaniu Niemców na ulicach stolicy. W 1918 r. po odzyskania niepodległości przez Polskę wstąpił do Szkoły Podchorążych. Rok później został przydzielony do piechoty. Razem z 7 Pułkiem Piechoty Legionów wyruszył na front. W czasie jednej z potyczek zostaje ranny. Trafia do szpitala a następne do batalionu zapasowego. W wieku 21 lat rozpoczyna swoją przygodę z lotnictwem. Zostaje przeniesiony do Oficerskiej Szkoły Aeronautycznej w Toruniu. Spotkanie z nią kończy w 1922 r. Żegna miasto Kopernika przydzielony do IV Batalionu Balonowego w Krakowie. Dwa lata później rozpoczyna naukę w Szkole Pilotów w mieście nad Brdą. To właśnie w Bydgoszczy uzyskuje dyplom pilota.

 

 

Lotariusz Arct jako początkowo pełni służbę w 2 Pułku Lotniczym. Z tego stacjonującego w cieniu Wawelu w 1927 r. zostaje skierowany do Dęblina. Następnie wraca do miasta pierników. Przydzielony do 4 Pułku Lotniczego zostaje oficerem taktycznym dowódcy eskadry myśliwskiej, eskadry treningowej aby ostatecznie pełnić obowiązki dowódcy III Dywizjonu. W 1930 r. przechodzi lotniczy staż u południowych sąsiadów Polski. Pogłębia swoją lotniczą wiedzę w Grudziądzu na kursie wyższego pilotażu. Mając zdobytą wiedzę w Lotniczej szkole Strzelania i Bombardowania zostaje przeniesiony do Warszawy., W stolicy trafia do 1 Pułku Lotniczego. Tu obejmuje stanowisko dowódcy eskadry bombowej.

 

 

Trzy lata przed wybuchem II wojny światowej otrzymuje nominację do stopnia kapitana. W 1937 r. obejmuje dowodzenie II Dywizjonu Bombowego. Po awansie w stopniu majora rok później zostaje dowódcą I Dywizjonu.

 

 

W czasie swojej pracy dowódczej nie może narzekać na brak zajęć. Jego Dywizjon przezbraja się na samoloty PZL – 37 Łoś. 13 grudnia 1938 r.siada za sterami bombowca do ćwiczebnego lotu. Jest to jego ostatni lot bojowy. Gnie śmiercią lotnika.

 

 

 

 

Oprac. Konrad Rydołowski