Heinz-Wolfgang Schnaufer - (1922 – 1950) niemiecki pilot myśliwski, AS LOTNICZY II wojny, walcząc jako nocny myśliwiec odniósł 121 zwycięstw, dzięki czemu stał się najskuteczniejszym nocnym myśliwcem wszechczasów. Urodził się 16 lutego 1922 roku w Calw nieopodal Stuttgartu. W 1939 roku ukończył kurs szybowcowy w Potsdamie, 15 listopada 1939 roku wstąpił do LUFTWAFFE i trafił na kurs pilotażu, następnie ukończył kurs pilotażu samolotów wielosilnikowych po czym otrzymał awans do stopnia podporucznika.

Po 47 zwyciestwie - samolot BF-110 na którym latał

Latem 1941 roku ukończył szkolenie w lataniu bez widoczności ziemi, następnie kurs w pilotowaniu niszczycieli MESSERCHMITT BF-110 ostatecznie kurs nocnych myśliwców by w listopadzie 1941 roku trafić do 1 NJG (1 Pułku Nocnych Myśliwców). 15 stycznia 1942 roku wraz z jednostką został przeniesiony do Belgii. Do końca II wojny latał w obronie zachodnich granic Rzeszy. 2 czerwca 1942 roku Schnaufer odniósł pierwsze zwycięstwo powietrzne, o godzinie 1.55 w rejonie Grez zestrzelił bombowiec Halifax. Kwadrans później pilot podczas podchodzenia do kolejnego bombowca został trafiony przez tylnego strzelca, lądował przymusowo na uszkodzonej maszynie po czym ranny trafił do szpitala. Do jednostki wrócił w końcu czerwca 1942 roku. Do końca roku Schnaufer zestrzelił 7 samolotów bombowych zyskując tytuł nocnego asa. Latem 1943 roku mając na koncie siedemnaście zestrzeleń otrzymał awans na porucznika. 13 sierpnia pilota awansowany na dowódcę 12 eskadry IV dywizjonu, do końca 1943 roku lista zwycięstw pilota wzrosła do 42 pozycji za co 31 grudnia 1943 roku Schnaufer został udekorowany Krzyżem Rycerskim. 1 marca 1944 roku kapitana pilota awansowano na dowódcę IV dywizjonu w 1 Nocnym Pułku Myśliwskim, tego samego miesiąca zestrzelił pięćdziesiąty samolot brytyjski. Nocą 25 maja Schnaufer w ciągu 14 minut odniósł pięć zwycięstw powietrznych zestrzeliwując pięć bombowców czterosilnikowych Lancaster. 24 czerwca po zestrzeleniu osiemdziesiątego czwartego samolotu pilota udekorowano Liśćmi Dębowymi do Krzyża Rycerskiego. Po miesiącu jako 84 żołnierz Wehrmachtu otrzymał Miecze do Krzyża Rycerskiego.
Jesienią 1944 roku ze względu na przesuwający się front jednostkę ewakuowano do Niemiec, 9 października Schnaufer odniósł setne zwycięstwo. 16 października został wezwany do Berlina, otrzymał z rąk Hitlera Diamenty do Krzyża Rycerskiego (jako 21 żołnierz Wehrmachtu). 4 listopada pilot otrzymał awans na dowódcę 5 Nocnego Pułku Myśliwskiego, po miesiącu otrzymał awans do stopnia majora. 1944 roku pilot zakończył z kontem 106 zestrzeleń. Lecz najlepszy lot bojowy pod względem liczby zestrzeleń był jeszcze przed nim. 21 lutego 1945 roku, podczas pierwszego lotu bojowego tego dnia (kalendarzowego bo była jeszcze noc), około godziny 2.00 zestrzelił dwa samoloty, podczas kolejnego lotu około godziny 21.00 Ten sam dzień kalendarzowy ale druga noc) zestrzelił kolejne siedem samolotów. Wieczorem 7 marca 1945 roku pilot odniósł swoje ostatnie 121 zwycięstwo. Mimo iż latał jako nocny myśliwiec prawi
e cały czas ze „Schräge Musik” tylko 30 zwycięstw odniósł w ten sposób, pozostałe w klasyczny sposób, czyli strzałem na wprost. Prawie cały czas Schnaufer latał z jedną załogą, operator radaru i nawigator Fritz Rumpelhardt miał udział w 100 zwycięstwach Schnaufera a tylny strzelec Wilhelm Gänsler w 98 zwycięstwach.
W końcu wojny Schnaufer został wzięty do niewoli przez Brytyjczyków, po rocznym pobycie na internowaniu w 1946 roku został zwolniony, zajmował się prowadzeniem rodzinnej winiarni. W związku z dużym eksportem win do Francji Schnaufer kilka razy w ciągu roku jeździł do Francji. 13 lipca 1950 roku podczas kolejnej podróży do Francji zginął tragicznie w wypadku samochodowym.


Oprac. Jacek Waszczuk