Hans-Ulrich Rudel - płk. 1916 - 1982 najbardziej znany pilot szturmowy LUFTWAFFE. Urodził się 2 lipca 1916 roku w niewielkiej wiosce koło Świdnicy (obecnie Dolny Śląsk). W 1936 roku po uzyskaniu świadectwa dojrzałości wstąpił do wojskowej szkoły lotniczej, przed końcem nauki na ochotnika zgłosił się do jednostki bombowców nurkujących. W czerwcu 1938 roku otrzymał przydział do eskadry bombowców nurkujących w stopniu starszego chorążego.


Po kilku miesiącach otrzymał awans na porucznika. W jednostce bojowej słabo przyswajał taktykę działań "Stukasów" w związku z czym oddelegowany został do eskadry rozpoznawczej. Po wybuchu II wojny pierwsze loty bojowe wykonał w roli obserwatora samolotu rozpoznawczego. Kampanie Francuską spędził w szkole lotniczej ucząc rekrutów. W tym okresie wojny przylgnęła do Rudela opinia czarnej owcy. Napaść na Związek Radziecki wymusił na dowódcach decyzję o powrocie do eskadry szturmowej. Wkrótce zmieniło się nastawienie do pilota, 22 września 1941 roku zrzucił celnie bombę na rosyjski pancernik „Marat”, bomba szczęśliwie trafiła komorę amunicyjną, wybuch rozerwał okręt na połowy które błyskawicznie zatonęły. Szybko stał się cenionym pilotem by w końcu wojny otrzymać tytuł najlepszego pilota Stukasów. Latem 1942 roku pilot został skierowany do eskadry eksperymentalnej, celem eskadry było przetestowanie w warunkach bojowych zasobników podwieszanych pod Stukasy z działkiem przeciwpancernym kalibru 37 mm. Podczas lotów bojowych nad Krymem i nad Donem bardzo pozytywnie zaopiniował zasobnik z działkiem. Działko posiadając dużą siłę przebicia nadawało się znakomicie do niszczenia czołgów, pojazdów barek desantowych i niewielkich kutrów. Dzięki czemu Rudel zatopił 70 barek i łodzi desantowych. 1 kwietnia 1943 roku otrzymał awans na kapitana oraz odznaczony Złotymi Liśćmi Dębowymi do Krzyża Rycerskiego, po czym otrzymał przydział do 2 Pułku Bombowców Nurkujących, 18 października objął dowództwo 2 Pułku, w tym czasie wziął udział w operacji w rejonie „Łuku Kurskiego” (operacja ZITADEL). Pierwszego dnia walk w rejonie Kurska zniszczył 12 czołgów, 30 października zniszczył setny czołg za co otrzymał Miecze Do Krzyża Rycerskiego. 26 marca zniszczył w kilku lotach bojowych 17 czołgów. 29 marca 1944 roku za zniszczenie dwóchsetnego czołgu jako pierwszy pilot otrzymał Złotą Odznakę Pilota z Brylantami. 1 września 1944 roku zaliczył zniszczenie 320 czołgu przy czym sam został zestrzelony. Łącznie wojnę zakończył wykonaniem 2530 lotów bojowych, zniszczył 519 czołgów. Poza tym niszczy 800 samochodów, 150 stanowisk artylerii, 4 pociągi pancerne. We wrześniu 1941 roku zatopił pancernik "Marat" następnie krążownik i niszczyciel, zatopił lub uszkodził blisko 100 mniejszych jednostek pływających, zestrzelił 9 samolotów, sam będąc trzydziestokrotnie zestrzelony wyłącznie z ziemi nigdy przez samoloty przeciwnika. Większość sukcesów Rudel odniósł nad frontem wschodnim, szybko sława pilota wyprzedziła go. Za głowę płk Rudla Rosjanie wyznaczyli 100 000 rubli nagrody. Po wojnie przez pewien czas pilot był internowany w 1946 roku zwolniony przeniósł się do Argentyny rozpoczął pracę jako rzeczoznawca lotniczy. Do Niemiec wrócił 1951 roku. Zmarł 18 grudnia 1982 roku w Rosenheimie

Oprac. Jacek Waszczuk