Amy Johnson - 1903-1941 angielska pilotka sportowa i rajdowa, jedna z najbardziej znanych pilotek lat trzydziestych. Urodziła się 1 lipca 1903 roku w Kingston Upon Hill. Po ukończeniu szkoły średniej rozpoczęła prace w kancelarii adwokackiej na stanowisku maszynistki i sekretarki. Największym pragnieniem Amy było uzyskanie dyplomu pilota oraz wykonywanie przelotów daleko dystansowych. Za odłożone pieniądze opłaciła kurs pilotażu (dyplom uzyskała w 1929 roku w Aeroklubie Londyńskim) w tym samym roku zakupiła używany samolot sportowy DE HAVILLAND DH-60 Gipsy Moth. Jako ciekawostkę możan dodać iż Amy ukończyła także kurs mechanika lotniczego. Zaplanowała wieloetapowy przelot na trasie Wielka Brytania-Australia. Do lotu samolot został nieco przebudowany zamontowano między innymi dodatkowy zbiornik paliwa zwiększający zasięg do 1600 km. 5 maja 1930 roku Amy wystartowała z lotniska Croydon w kierunku Australii, przelot był szeroko opisywany przez prasę lotniczą. 23 maja podróż zakończyła się w Port Darwin (Australia) wśród rozentuzjazmowanych Australijczyków (przeleciała 14 800 km). Była pierwszą kobietą która przeleciała tą trasę. Za przelot otrzymała nagrodę Hormon Trophy a samolot na którym przeleciała, czyli DH-60 o znakach G-AAAH i przydomku „Jason” stoi dziś w Muzeum nauki i Techniki w Londynie. W następnym roku poprawiła rekordowy czas przelotu z Anglii do Japonii. Tym razem lecąc na Pusy Moth z drugim pilotem Jackiem Humpreysem.


foto. Archiwum

W 1932 roku na tym samym samolocie ale lecąc solo pokonała trasę z Anglii do Capetown w Afryce Południowej. W 1933 roku poślubiła znanego pilota rajdowego MOLISSONA A. JAMESA. A Mollison poprosił ją o rękę po ośmiu godzinach znajomości W lipcu 1933 roku razem przelecieli na samolocie De Havilland Dragon nad Atlantykiem w kierunku zachodnim. Kolejnym wielkim przelotem Amy był przelot w dniach 4 – 7 maja 1936 roku z Anglii do Capetown (Afryka Południowa). Ostatnim wspólnym przelotem był lot z Anglii do Indii na samolocie rajdowym De Havilland Commet, przy okazji ustanowiono rekord czasu przelotu. W 1936 roku pilotka solo ponownie przeleciała z Anglii do Kapsztadu na Percival Gull w rekordowym czasie. W 1938 roku drogi małżonków się rozeszły, nastapił rozwód. Poza lotami rajdowymi pilotka znalazła czas na ukończenie studiów, otrzymała dyplom inżyniera mechanika lotniczego jako pierwsza kobieta w Wielkiej Brytanii. Po wybuchu II wojny zgłosiła się do Pomocniczej Służby Kobiet WAAF i dzięki temu że posiadała dyplom pilota została zatrudniona jako pilotka ferry. Czyli dostarczała samoloty z wytwórni do jednostek bojowych. 5 stycznia 1941 roku zasiadła za sterami samolotu Airspeed Oxford by dostarczyć go na lotnisko Kidlington nieopodal Oxford, więcej jej już nikt nie widział. Nie do końca jasne są okoliczności śmierci, prawdopodobnie pilotka zagubiła się we mgle i krążąc skończyło się jej paliwo. W tym momencie nie zdecydowała się na lądowanie bez widoczności ziemi spowitej mgłą tylko skoczyła na spadochronie. Pech chciał że pusty samolot rozbił się na brzegu Tamizy bez pilotki a ciała Amy Johnson nigdy nie odnaleziono, prawdopodobnie utopiła się w nurcie Tamizy.


Oprac. Jacek Waszczuk