Adolf Galland

Adolf Galland - 1912 - 1996 generał porucznik, as LUFTWAFFE. Urodził się 19 marca 1912 roku w Westerholt (Westfalia-Niemcy) podczas nauki w gimnazjum przeszedł szkolenie szybowcowe i jesienią 1928 roku wykonał pierwszy samodzielny lot ślizgowy na szybowcu. W 1929 roku podczas I Szybowcowych Zawodów Zachodnich Niemiec osiągnął najdłuższy czas lotu 3 minuty. W 1931 roku otrzymał uprawnienia instruktora szybowcowego, w zamian za to ojciec kupił Adolfowi nowy szybowiec „Grunau Baby”. W 1932 roku zgłosił się do jedynej w Niemczech szkoły pilotów cywilnych w Brunszwiku, został zakwalifikowany jako jeden z 20 szczęśliwców na 4000 zgłoszonych. W styczniu 1934 roku rozpoczął loty jako pilot komunikacyjny, po dwóch miesiącach powołany do wojska i 1 października 1934 roku otrzymał stopień podporucznika piechoty. W marcu 1935 roku oficjalnie odtworzono LUFTWAFFE Adolf Galland otrzymał przydział do Luftwaffe, jesienią tego roku podczas lotu na samolocie akrobacyjnym miał ciężką kraksę po której wylądował w szpitalu. Po rekonwalescencji w 1937 roku otrzymał przydział do jako pilot szturmowy, na He-51 wykonał 300 lotów bojowych. II wojnę rozpoczął nad Polską latając w dalszym ciągu jako pilot szturmowy na MESSERSCHMITT Bf-110. Za kampanię otrzymał awans na kapitana, Żelazny Krzyż II klasy oraz przydział do jednostki myśliwskiej. 12 maja 1940 roku uzyskał pierwsze zwycięstwo powietrzne i do końca maja zapisał na koncie 7 zestrzeleń oraz Żelazny Krzyż I klasy. Kampanię francuską zakończył w stopniu majora z 28 zwycięstwami oraz Krzyżem Rycerskim do Krzyża Żelaznego. Bitwę o Anglię zakończył z 40 zwycięstwami, otrzymał za to Liście Dębu do Krzyża Rycerskiego. 1940 rok zakończył z 58 zwycięstwami dzięki czemu trafił na pierwsze miejsce listy asów LUFTWAFFE. 21 czerwca 1941 roku po zestrzeleniu siedemdziesiątego samolotu przeciwnika sam został ranny trafił do szpitala. W tym czasie jako pierwszy otrzymał nowo ustanowione odznaczenie Liście Dębu z Mieczami do Krzyża Rycerskiego. 5 grudnia 1941 roku (w wieku 29 lat) mając na koncie 94 zwycięstwa otrzymał stopień generała oraz awans na dowódcę lotnictwa myśliwskiego Luftwaffe oraz zakaz wykonywania lotów bojowych. 28 stycznia z rąk Hitlera otrzymał nowo powstałe, najwyższe niemieckie odznaczenie Liście Dębu z Mieczami i Brylantami do Krzyża Żelaznego. Będąc dowódcą myśliwców posiadał olbrzymią estymę wśród pilotów, rzadko się zdarzało by wyższy dowódca traktowany był przez podwładnych jako "swój chłop", równocześnie narastała wzajemna niechęć z dowódcą Luftwaffe GöRINGIEM, który miał inne koncepcję i często blokował decyzję Gallanda. Ostatecznie Galland nie mogąc skutecznie dowodzić myśliwcami, kilkakrotnie składał rezygnację, ostatnia została przyjętą w styczniu 1945 roku. Nie zezwolono generałowi na udział w lotach bojowych jako zwykły pilot myśliwski, utworzył zespół myśliwski Jagdverband 44 (JV-44) w którym znaleźli się także inni zdymisjonowani ze stanowisk dowódczych piloci myśliwców oraz przyjaciele Gallanda. Do końca wojny zestrzelił jeszcze kilka maszyn uzyskując łącznie 104 zwycięstwa (94 miejsce na liście ASÓW LOTNICZYCH LUFTWAFFE), po wojnie trafił do niewoli amerykańskiej. W 1948 roku został zwolniony, przeniósł się do Buenos Aires jako doradca lotnictwa wojskowego Argentyny. Po kilku latach wrócił do Niemiec założył firmę wynajmującą samoloty rolnicze, po krótkiej działalności została zlikwidowana. Napisał książkę "Die Erste und die Letzen" („Pierwsi i ostatni”). W 1967 roku był konsultantem w realizacji filmu "Bitwa o Wielką Brytanię" Do końca życia mieszkał w Niemczech Zachodnich. Nieodłącznie pilotowi towarzyszyły cygara, w hitlerowskich Niemczech trudno było młodzieży przedstawiać idola z cygarem w ustach, w związku z tym nakazano by przynajmniej podczas oficjalnych imprez i wykonywania zdjęć powstrzymał się od palenia. Nałóg był na tyle mocny iż w kabinie myśliwca kazał zainstalować zamykaną popielniczkę i cygarem łagodził nerwy podczas powroty z zadania bojowego. Podczas II wojny w walkach uczestniczyli też dwaj bracia Wilhelm Galland poległ w sierpniu 1943 roku mając 55 zestrzeleń a Paul Galland poległ 31 października 1942 roku z kontem 17 zestrzeleń. Adolf Gallant zmarł 9 lutego 1996 roku.


Oprac. Jacek Waszczuk