Stefan Stec

Stefan Stec
- 1889-1921 polski pilot myśliwski. Urodził się 25 listopada 1889 roku we Lwowie, tutaj ukończył szkołę powszechną, uzyskał maturę i rozpoczął studia na Politechnice Lwowskiej. Po otrzymaniu tytułu inżyniera 1 sierpnia 1914 roku powołany został do armii Austro-Węgierskiej. Początkowo służył w oddziałach saperskich, na ochotnika zgłosił się do Oficerskiej Szkoły Lotniczej w Wiener Neustadt. 1 listopada 1915 roku rozpoczął naukę. W szkole uzyskał specjalność obserwatora po czym trafił do eskadry wywiadowczej w 3 Kompanii lotniczej jako podporucznik obserwator. Podczas wykonywania lotów bojowych dał poznać się jako doskonały obserwator przywożąc z lotów znakomite zdjęci i doskonałe meldunki. Równocześnie koledzy nauczyli porucznika Steca pilotażu samolotów. Podczas lotów bojowych w roli obserwatora zestrzelił jeden samolot nieprzyjaciela i jeden uszkodził. Osiągnięcia zapisane zostały na konto pilota. W nagrodę za dzielność podczas lotów bojowych porucznik Stec został skierowany na kurs myśliwski. 30 kwietnia 1918 roku po miesięcznym szkoleniu ukończył szkołę z bardzo dobrym wynikiem a sam egzamin zdał z wyróżnieniem. Ponownie trafił do 3 kompanii lotniczej tym razem do eskadry myśliwskiej. Pierwszy lot bojowy w roli myśliwca wykonał 4 maja 1918 roku. Na początku czerwca 1918 roku kilkudniową przepustkę spędził we Lwowie w tym czasie wstąpił do POW (Polska Organizacja Wojskowa). 28 czerwca zestrzelił pierwszy samolot przeciwnika w roli pilota myśliwskiego. 18 sierpnia 1918 roku zestrzelił piąty samolot przeciwnika stając się pierwszym Polakiem z tytułem ASA LOTNICZEGO. W połowie października wezwany został przez POW do Lwowa, nie powrócił już do swojej jednostki w armii austro-węgierskiej. 5 listopada przystąpił do walk z Ukraińcami w obronie Lwowa. W ciągu miesiąca wykonał ponad 20 lotów w 6 Eskadrze Wywiadowczej oraz loty z rozkazami do Krakowa i Warszawy. 1 stycznia 1919 roku wysłany do Wiednia jako doradca w celu zakupu samolotów dla Lotnictwa Polskiego. 1 kwietnia 1919 roku został mianowany dowódcą 7 Eskadry Lotniczej. 29 kwietnia podczas lotu bojowego napotkał trzy samoloty ukraińskie zaatakował je, jeden samolot udało się zestrzelić. Było to pierwsze zwycięstwo powietrzne odniesione w niepodległej Polsce. W październiku 1919 roku został wysłany do Ecole Superieure d'Aeronauticue w Paryżu gdzie uzyskał dyplom inżyniera w specjalności lotnictwo. W końcu 1920 roku objął stanowisko w III Departamencie Żeglugi Powietrznej Ministerstwa Spraw Wojskowych. 11 maja 1921 roku zginął śmiercią tragiczną na lotnisku Mokotowskim w Warszawie.

W tym czasie był jednym z najbardziej zasłużonych pilotów LOTNICTWA POLSKIEGO. Podczas I wojny światowej wykonał 264 loty bojowe stoczył 40 walk powietrznych zestrzelił 7 samolotów i balonów obserwacyjnych. W niepodległej Polsce wykonał 112 lotów bojowych zestrzelił jeden samolot i jeden balon. Łącznie legitymował się 11 zestrzeleniami sam będąc trzykrotnie zestrzelony. Za zasługi otrzymał Krzyż Orderu Virtuti Militari, Krzyż Walecznych nadany trzykrotnie, Polową Odznakę Pilota z wieńcem. Godło osobiste pilota biało czerwona szachownica malowana na własnym samolocie przejęta została jako oficjalne oznaczenie Polskiego LOTNICTWA WOJSKOWEGO


Oprac. Jacek Waszczuk