airForceOne18 kwietnia przybędzie do Polski Prezydent Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej, Barack Obama wraz z delegacją. Niestety, jego wizyta będzie miała konkretny cel – udział w pogrzebie Lecha Kaczyńskiego, Prezydenta RP, który zginął wraz z osobami towarzyszącymi i załogą rządowego samolotu Tu-154M. Katastrofa miała miejsce 10 kwietnia 2010 w Smoleńsku. To smutna okazja.

 

Czym przyleci do nas Barack Obama? Poniżej przedstawiamy krótko samolot, którym poruszają się po świecie przywódcy Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej.

Popularnie samolot taki nazywa się Air Force One. Nazwa to została ustanowiona w 1953, a oficjalnie weszła w życie w 1962. Lecz należy uściślić: Air Force One nie jest nazwą typu samolotu. Jest to sygnał wywoławczy przeznaczony dla kontroli ruchu lotniczego i dotyczy każdego samolotu, którym przewożony jest Prezydent USA. Tak więc teoretycznie, choć w eskadrze prezydenckiej latają oficjalnie dwa samoloty, to Air Force One, może być każdy statek powietrzny, którym leci głowa tego państwa. Prawdą też jest, że potocznie nazwą tą określa jeden z samolotów prezydenckich, zależnie od tego, na pokładzie którego znajduje się aktualnie prezydent USA.

 

{youtube}jXozuPxhZBg{/youtube}

 

Air Force One jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli prezydencji amerykańskiej na całym świecie. Obecność na kadłubie samolotu napisu "Stany Zjednoczone Ameryki", amerykańskiej flagi i pieczęci (symbolu) Prezydenta Stanów Zjednoczonych, jest niezaprzeczalną oznaką jego osobistej obecność wszędzie tam, gdzie wyląduje ten samolot.

 

A zatem – czym lata Prezydent USA?

Od 1990 są samoloty tego samego typu - Boeing 747-200B. Oczywiście nie są to standardowe odrzutowce. Wyprodukowane zostały tylko dwa egzemplarze. Są specjalnie wyposażone i oznakowane, z nadanymi numerami taktycznymi (kodami): SAM’28000 i SAM’29000’. Skrót SAM oznacza „Special Air Mission” (samolot Specjalnej Misji Powietrznej). Wojskowa nazwa samolotu, nadana mu przez Siły Powietrzne (USAF) to  .

 

Możliwość tankowania w powietrzu daje Boenig’owi 747-200B (VC-25A) teoretycznie nieograniczony zasięg. Oczywiście, jak wspomniano- teoretycznie, bo w praktyce samolot ten musi oczywiście co jakiś czas lądować. Jednak niezawodność silników, które posiada, pozwala mu latać bezawaryjnie przez okres kilkudziesięciu godzin, (pod warunkiem, że może pobrać paliwo). Jest w stanie osiągnąć każdy punkt na kuli ziemskiej, gdzie chce lub musi udać się prezydent - bez międzylądowania. Nawet nie mając możliwości tankowania w powietrzu, samolot bez problemu może dotrzeć do miejsc oddalonych od kraju o ponad 10 000 kilometrów, bowiem jego zasięg maksymalny wynosi aż 13 000 kilometrów.

 

VC-25A, jak przystało na wojskowy samolot Specjalnej Misji Powietrznej SAM, ma odpowiednie wyposażenie z zakresu łączności, gwarantujące mu stały kontakt, i w każdych warunkach, z Białym Domem lub innymi punktami lub stanowiskami dowodzenia. Jego układy elektroniczne są tak skonstruowane i zabezpieczone, aby były odporne na silny impuls elektromagnetyczny. Jest to o tyle istotne, że impuls taki jest generowany np. w czasie eksplozji ładunku nuklearnego, i może on kompletnie zniszczyć wszelkie układy komunikacji czy sterownicze, oparte na elektronice. Dodatkowe wyposażenie samolotu prezydenckiego w zaawansowany system bezpiecznej łączności (kodowanej i zabezpieczonej przed podsłuchem) powoduje, że Air Force One jest doskonałym mobilnym centrum dowodzenia. Dzięki temu prezydent i jego sztab mają możliwość stałej kontroli i zarządzania krajem, nawet w przypadku ataku zbrojnego na Stany Zjednoczone.

Samolot stwarza również odpowiednie warunki podróży dla przebywających na jego pokładzie pasażerów, oraz dość licznej załogi. Prezydent i jego sztabowcy mają do dyspozycji prawie 4000 metrów kwadratowych powierzchni mieszkalnej.

 

Zróbmy krótką wycieczkę po pokładach Air Force One.

 

ARO_przekrj

Opracował Maciej Ługowski

 

1. Kabina pilotów
2. Salon
3. Pokój łączności
4. Pomieszczenie widokowe
5. Drzwi przejściowe
6. Główny pokój konferencyjny
7. Pokój spotkań roboczych
8. Siedzenia w części ogonowej
9. Toaleta
10. Wejście tylne
11. Ładownia na bagaż i wyposażenie
12. Wyjście awaryjne
13. Wejście główne
14. Ambulatorium medyczne
15. Apartament prezydencki
16. Mała galeria
17. Kopiarka
18. Klatka schodowa
19. Schody łączące 2 i 3 poziom
20. Schody łączące 1 i 2 poziom
21. Sala telewizyjna
22. Wejście główne
23. Umeblowanie użytkowe

_______

 

To latające stanowisko dowodzenia posiada trzy pokłady (poziomy). Na poziomie 1, najwyższym, zlokalizowanym w „garbie” Boeing’a”, od przodu znajduje się kabina pilotów. Tuż za nią jest się salon ze stołem i fotelami oraz wolną przestrzenią dla większej ilości osób. Zaraz za nią pokój łączności ze sprzętem łączności i stanowiskami obsługiwanymi przez operatorów. Wyposażenie łącznościowe daje możliwość kontaktu za pośrednictwem telefonów satelitarnych z każdym miejscem na ziemi. Stąd prezydent może kontaktować się również z atomowymi łodziami podwodnymi, pływającymi w oceanach na dowolnej szerokości geograficznej.

Z pomieszczenia łączności, krętymi schodami, dostajemy się na poziom 2. Tu, od przodu, zlokalizowany jest duży apartament prezydencki z łazienką, pokojem wypoczynkowym (sypialnią) i biurem. Przez ścianę apartament prezydencki sąsiaduje z ambulatorium medycznym, wyposażonym na tyle dobrze, ze może też pełnić, w razie potrzeby, rolę sali operacyjnej. Lekarz zawsze jest na miejscu, ponieważ wchodzi w skład załogi samolotu. Z apartamentu lub ambulatorium wychodzimy na korytarz, który prowadzi nas do głównych drzwi samolotu. To właśnie w nich prezydent, sam lub z Pierwszą Damą, najczęściej znika lub pojawia się, wychodząc lub wchodząc na pokład samolotu. Naprzeciwko drzwi znajduje się klatka schodowa, której kręte schody łączą poziom 2 z poziomem 3. Ale my idziemy nadal w głąb pokładu 2. Mijamy kolejne schody, prowadzące tym razem na pokład 1 i wchodzimy do długiego holu. Tu, po prawej stronie, znajdują się wszelkiego rodzaju meble użytkowe, służące pasażerom. Tu również zlokalizowana jest kuchnia, która jest wstanie przygotowywać posiłki dla 100 pasażerów jednocześnie, oraz kwatery mieszkalne. Idąc dalej, wchodzimy do przestronnej głównej sali konferencyjnej, której wyposażenie stanowi długi stół z fotelami oraz ścienny telewizor. To właśnie w tej sali odbywają główne narady prezydenta i jego sztabowców oraz zapadają najważniejsze decyzje. Fotele są wygodne, więc obradować można długo. Od przodu i od tyłu pokój konferencyjny graniczy przez ściany z niewielkimi, acz komfortowymi, salkami telewizyjnymi. Dalej, w kierunku ogona samolotu, trafimy na pokój spotkań roboczych z dwoma stolikami i czterema miękkimi fotelami. Przechodząc przez drzwi pokoju dochodzimy do ostatniej części poziomu 2. Znajdują są tutaj fotele pasażerskie, toaleta oraz schody prowadzące na pokład 3.

 

{youtube}GSwasXqNA04{/youtube}

 

Schodzimy nimi w dół i krótkim korytarzem, załamanym pod kątem prostym, dochodzimy do tylnych drzwi samolotu. Pokład ten jest poziomem typowo bagażowym, ponieważ większą jego część zajmuje powierzchnia na bagaż i wyposażenie niezbędne w podróży. Ładownia jest na tyle pojemna, że mieści z reguły wszystko, co jest niezbędne na czas lotu i pobytu w miejscu docelowym. A trzeba pamiętać, że prezydentem podróżuje jego żona, doradcy, oficerowie Secret Service oraz nierzadko dziennikarze. W przedniej części pokładu 3 jest wyjście awaryjne oraz schody prowadzące na poziom 2.

 

Tu kończy się krótka wycieczka po prezydenckim VC-25A. Trzeba jeszcze dodać, że z reguły samolot ten nie lata sam. Każda podróż prezydenta USA jest dokładnie planowana, a do miejsca (lub miejsc) docelowego odpowiednio wcześniej leci zazwyczaj kilka samolotów transportowych. Ich celem jest zapewnienie niezbędnych warunków do pobytu dla Prezydenta. Czasem też Air Force One eskortowany jest przez myśliwce.

 

Utrzymaniem, serwisowaniem i obsługą tego samolotu zajmuje się Prezydencka GrupaTransportu Lotniczego (Presidential Airlift Group) , będąca częścią Wojskowego Urzędu Białego Domu (White House Military Office). Strukturalnie wchodzi ona w skład Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych. Sama Grupa została założona w 1944 przez Kancelarię Prezydencką na polecenie Prezydenta Franklina D. Roosevelta. Przez pierwszych 20 lat swojego istnienia na jej wyposażeniu były samoloty o napędzie śmigłowym. Zmiana generacyjna nastąpiła w roku 1962, za prezydentury John’a F. Kennedy’ego, kiedy to na wyposażenie wszedł zmodyfikowany, odrzutowy Boeing 707. Pierwszy z obecnie używanych VC-25A wszedł do służby w 1990, za administracji Georg’a HW Bush’a.

 

Poniżej w tabeli zamieszczone są charakterystyki techniczne samolotu. Warto się z nimi zapoznać, bo samolot ten w tej roli nie polata już długo. Wycofany zostanie w roku 2017, a więc za 7 lat. Jaki typ go zastąpi? Pretendentów jest dwóch: Boeing i Airbus. Co wybierze administracja prezydenta? Tradycję czy konstrukcję ze „starego” kontynentu? Zobaczymy.

 

VC-24A_dane_techniczne

 

Maciej Ługowski