Państwowe Zakłady Lotnicze (PZL) utworzono w roku 1928 w Warszawie na Mokotowie. Dyrektorem został inż. Witold Rumbowicz (1.12.1927-8.02.1935 r.).

Kierownikiem Biura Konstrukcyjnego został inż. Stefan Malinowski. W 1928 r. została zakupiona licencja na francuski metalowy górnopłat myśliwski Wibault 7 (nazywany potem Wibault 70). Wkrótce rozpoczęto jego produkcję, którą prowadzono w latach 1929-1930. Samolot ten miał nowoczesną metalową konstrukcje ze żłobkowanym pokryciem i nowym rozwiązaniem nitowania żeber. Stał się on szkołą metalowej konstrukcji dla biura konstrukcyjnego i działów produkcyjnych PZL w szczególności, tak że zapadła decyzja przestawienia zakładu na produkcję samolotów metalowych. Po likwidacji w 1930 r. Wielkopolskiej Wytwórni Samolotów S.A. ”Samolot” i przejęciu jej mienia przez PZL na Mokotowie, dokonano przeróbki samolotu Bartel BM-4a na BM-4f przez zmianę silnika na inny typ oraz przeróbki Bartel BM-5 na BM-5d. Przekształcenie warsztatów w wytwórnię płatowców pociągnęło za sobą utworzenie prototypowego biura konstrukcyjnego i ustalenie nowych zadań dla wytwórni. Głównym zadaniem wytwórni była budowa samolotów całkowicie metalowych.

 

Zdecydowano się na budowę prototypów samolotów: myśliwskiego, łącznikowego, bombowego, pasażerskiego i szkolno-sportowego. Powstały zespoły konstrukcyjne opracowujące samoloty: myśliwski PZL P-1 pod kierunkiem inż. Zygmunta Puławskiego, łącznikowy PZL Ł-2 pod kierunkiem inżynierów Jerzego Dąbrowskiego i Franciszka Kotta, bombowy czterosilnikowy PZL-3 pod kierunkiem inż. Władysława Zalewskiego, pasażerski trójsilnikowy PZL-4 pod kierunkiem inżynierów Zygmunta Brunera i Stanisława Praussa oraz szkolno-sportowy PZL-5 pod kierunkiem inż. Stefana Malinowskiego i Władysława Kozłowskiego.