Zdjęcie dnia

  • Jacek Grześkowiak

    Jacek Grześkowiak

Newsletter

Cotygodniowa porcja informacji lotniczych

JOOMEXT_TERMS

HOBBY

Pogoda

 


Dołącz do nas !

FB TW google-plus-ikona-2012 YT 

 


Article Index



20.07.1952r.

 

W dniu 20.07.1952r. na warszawskim lotnisku Okęcie zorganizowano pokazy lotnicze z udziałem samolotów tłokowych i odrzutowych. W pokazach tych po raz kolejny wziął udział 1 PLM z Bemowa, który zademonstrował w powietrzu myśliwce MiG-15 już z Polskimi załogami.

Pokazano także przelot samolotów Zlin-26 w szyku tworzącym litery ZMP ( komunistyczna organizacja – Związek Młodzieży Polskiej ). Prowadzący; Michał Goszczyński, Henryk Kozłowski, Edward Kowalczyk. Pokaz akrobacji zespołowej na dziesięciu szybowcach typu Mucha. Masowy desant skoczków spadochronowych.

Bezpieczeństwo lotów
Szybkie tempo przeszkalania nowych-młodych pilotów na nowoczesne samoloty MiG-15 / Lim-1, przy jednocześnie znikomej liczbie wersji dwumiejscowych doprowadziło do pogorszenia stanu bezpieczeństwa lotów. W kwietniu i maju 1952r. doszło do dwóch katastrof lotniczych samolotów MiG-15, a w drugim półroczu doszło w innych jednostkach lotniczych do kolejnych dwóch katastrof na samolotach Jak-23. Szkolenie w 1 PLM będącym pułkiem bojowym było niewystarczające.

Dlatego już od 1951r. w Radomiu, obok szkoły w Dęblinie Nr 4, powołano OSL ( Oficerska Szkołę Lotniczą ) Nr 5 z bogatszym programem nauczania i 3-letnim okresem nauki. Jej pierwsi absolwenci zostali promowani w 1953r.

Jednak chyba ważniejszą sprawą było utworzenie na terenie lotniska Poznań-Krzesiny 62 PLM-Szk, gdzie zgromadzono większość samolotów UTI MiG-15. Teraz każdy nowo promowany pilot myśliwski, zanim trafił do jednostki bojowej przechodził  cykl szkolenia w Krzesinach. Jednym słowem do 1 PLM nie trafiali już tzw. „żółtodzioby”, ale piloci z konkretnym, około 30 godzinnym nalotem na samolotach typu MiG-15 / UTI.

Instytut Lotniczy 1953r.

Wprowadzenie na uzbrojenie Polski nowoczesnych samolotów myśliwskich z napęd turboodrzutowym wymagało od całego państwa Polskiego nie lada wysiłku. Sztab generalny Wojska Polskiego widział potrzebę stworzenia Lotniczej Stacji Badawczej, która zajęłaby się rozwiązywaniem problemów związanych z eksploatacją nowego sprzętu latającego. Podjecie produkcji seryjnej myśliwców Lim-1 problemy te co najmniej podwoiły.  W tych warunkach utworzenie Lotniczej Stacji Badawczej okazało się inicjatywą zbyt skromną. Po długich dyskusjach prowadzonych w VIII Oddziale Sztabu Generalnego WP zapadła decyzja o utworzeniu Instytutu Naukowo-Badawczego Wojsk Lotniczych ( INBWL ). Podstawą prawna stał się rozkaz organizacyjny nr 042/org. Ministra Obrony Narodowej z dnia 17.06.1953r.

Siedzibą Instytutu  stał się tymczasowo hangar Nr 6 na terenie lotniska Bemowo.

Zasadniczym tematem prac Instytutu stało się podnoszenie gotowości bojowej i bezpieczeństwa lotów. Powstały stanowiska hamowni silników. Prawdziwym poligonem dla Instytutu stały się problemy związane z wprowadzeniem do służby myśliwców Lim-1. Należało wówczas wyjaśnić wiele nowych zjawisk towarzyszących lotom z prędkościami okołodźwiekowymi. Wyniki tych prac zawarto w broszurze pt. – „Niektóre osobliwości w locie samolotu Lim-1”, co niezwykle pomogło pilotom i służbom technicznym.

W 1953r. przeprowadzono pierwsze próby polskiego ogumienia oraz klocków hamulcowych do samolotów Lim-1.

Latem 1953r. rozpoczęto w Instytucie prowadzić  próby w locie, jako Państwowe Próby Kontrolne seryjnych samolotów Lim-1. Stały się one praktycznym sprawdzianem opracowanych metod oraz aparatury pomiarowej, pokładowej i naziemnej.

Już w dniu 18.03.1954r. poprzez zarządzenie  Ministra Obrony Narodowej Instytut ( INBWL ) otrzymuje status placówki naukowej. Jednocześnie przenosi się do nowych obiektów przy ulicy Księcia Janusza na warszawskim Kole.

Piszę o tym dlatego, że na Bemowie zaczyna robić się ciasno, co nie sprzyja prawidłowemu wykonywaniu zadań przez 1 PLM.

28.12.1953r.

W dniu 28.12.1953r. na mocy Rozkazu MON 1 PLM uzyskuje zaszczytną nazwę „Warszawa”. Ten fakt jest jeszcze istotniejszy gdy spojrzymy, że jeszcze tylko 4 PLSz z Bydgoszczy otrzymały nazwę własną „Kraków”.

2.06.1954r.

W dniu 2.06.1954r. Rozkazem MON wprowadzono w lotnictwie tytuł i odznakę Załogi Wyborowej. Było to efektem wprowadzenia w lotnictwie zdrowego współzawodnictwa. Pierwsze takie tytuły i odznaki zdobyli piloci z 1 PLM Warszawa. Widocznym wyróżnikiem zdobytego tytułu była namalowana na kadłubie samolotu czerwona błyskawica.

1954r.

Także w 1954r. 1 PLM Warszawa brał udział w pokazach i defiladach lotniczych. W dniu 22.07.1954r. zorganizowano defiladę w Lublinie z udziałem lotnictwa wojskowego i oddziałów desantowych z okazji 10-Lecia PRL. 1 PLM Warszawa pokazał samoloty MiG-15. Natomiast w dniu 29.08.1954r. w Łodzi zorganizowano pokazy w wykonaniu pilotów sportowych i wojskowych. Również w tym pokazie brały udział samoloty z 1 PLM Warszawa. Pokaz ten oglądało 200 000 osób.

Z końcem 1954r. do 1 PLM przybywają pierwsze myśliwce Lim-2. Następne tego typu samoloty trafiają do jednostki w maju i czerwcu 1955r., a do końca 1955r. Pułk nie ma już na stanie samolotów typu MiG-15 i Lim-1.


MiG-17 PF i 21 Samodzielna Eskadra Myśliwska 1955r.

Ledwo zażegnano wojnę w Korei, a już w 1955r. na nowo zaogniła się sytuacja w świecie. Do NATO przystąpiła RFN. Odpowiedzą Moskwy było powołanie do istnienia Układu Warszawskiego. W ślad za tym Moskwa postanowiła jeszcze bardziej unowocześnić sojusznicze armie. W drugiej połowie 1955r. do Polski dostarczono pierwszą partię 12 myśliwców MiG-17 PF. Samoloty te posiadały pokładowe celowniki radiolokacyjne, które zapewniały przechwycenie celów w każdych warunkach atmosferycznych.

Jeszcze w 1955r.  do ZSRS udała się grupa wybranych pilotów celem przeszkolenia się na nowe samoloty MiG-17 PF. W gronie tym byli między innymi piloci; kpt. Czajka, por. R Operacz, por. S Radziejowski, por S Nyc. Szkolenie odbywało się w Lipiecki i Taganrogu. Po powrocie do kraju na lotnisku Bemowo utworzono z tych pilotów i z samolotami MiG-17 PF, 21 Samodzielną Eskadrę Myśliwską w ramach Układu Warszawskiego. Jednostka przechwytująca działała przy 1 PLM Warszawa. Na dowódcę wyznaczono kpt. Czajkę.

Tymczasem druga grupa kilkunastu pilotów rozpoczęła przeszkalanie w Lipiecku na rocznym kursie. Byli to; S Wdowczyk, H Michałowski, S Kowal, M Polech, Czesław Tanana, Garczyński, Graczyk, Kozik, Skibicki, Lewiński, Padlewski, Czajkowski, Zieleziński. W roku następnym ( 1956r. ) trzecia grupa 9 pilotów przeszła szkolenie w ZSRS. Byli tam; W Hermaszewski, A Dobrzeniecki, T Matras, S Zaniewski.

21 Samodzielna Eskadra Myśliwska w 1957r. została wcielona w struktury 1 PLM.