Ze względu na chęć wzmocnienia ochrony państwa, w 1936 roku rozpoczęto budowę umocnień na wschodniej granicy, na odcinku Pińsk-Krzemieniec Podolski. Rozkazem dziennym z dnia 2 XI 1936r dowódcy 1 Pułku Lotniczego odkomendorowano załogę por.obs. A. Nowaka (12 Eskadrę Liniową) i kpr.pil. J. Palaka ( 113 Eskadra Myśliwska) na lądowisko koło miasta Sarny. Wcześniej wysłano brygadę obsługi wraz z niezbędnym sprzętem i paliwem.  W roku 1937 dowódcy 1 Pułku Lotniczego ustalili turnusową pbsadę ( co 3 miesiące ) lotniska Sarny przez pilotów i personel techniczny III/1 i IV/1 Dywizjonów Myśliwskich. Powodem ich decyzji było zwiększenie częstotliwości naruszania granicy państwowej przez nieprzyjacół. Od 1939 roku, dyżury na lotnisku Sarny przejął III/6 Dywizjon Myśliwski. 

 

Wyposażenie:

  • listopad 1936r - Potez XXV
  • wiosna 1937r - PZL P-7 - były oznaczone literami K.O.P.

 

Ostatni klucz samolotów opóścił lotnisko KOP w Sarnach w dniu 9 IX 1939r.