Zdjęcie dnia

  • Jacek Grześkowiak

    Jacek Grześkowiak

Newsletter

Cotygodniowa porcja informacji lotniczych

JOOMEXT_TERMS

HOBBY

Pogoda

 


Dołącz do nas !

FB TW google-plus-ikona-2012 YT 

 


7 XI 1918r zorganizowano, na zasadzie dobrowolnego zaciągu, na lotnisku Rakowice koło Krakowa jednostki lotniczej o nazwie III Eskadra Lotnicza Bojowa. W wyniku skromnej ilości środków i nie pełnej obsady personelu latającego, wyposażenie i zorganizowanie eskadry nie było możliwe. Jej pierwszym dowódcą został kpt.obs. Karol Stelmach (właściwie dowodził kpt.pil. Camillo Perini). Sytuacja militarna w Małopolsce Wsch spowodowała przerzucenie jednostki do Lwowa. Eskadra dysponowała w tym czasie: 2 samolotami typu Oeffag 51, Oeffag 52, 3 K.m-ami i 1 lotniczym aparatem fotograficznym.

21 XII 1918r Eskadrę przemianowano na 7 Eskadrę Lotniczą z przydziałem do II Grupy Lotniczej (dowódca: kpt.pil. StefanBastry).

7 Eskadra od 1 I 1919r była dowodzona przez por.pil. Jerzego Borejsza.

W marcu 1919 dowódcą został por.pil. Stefan Stec. W tym czasie załogi Eskadry dzielnie broniły Lwowa, znosząc trudy ciężkich warunków wojennych, jaki i pogodowych.

W lecie 1919r 7 Eskadra otrzymała 12 samolotów myśliwskich Spad VII i Albatros D.III, tworzą pierwszą polską eskadrę myśliwską.

W okresie letnim eskadra była w rezerwie Naczelnego Dowództwa, co umożliwiło pilotom trening na nowym sprzęcie.

W październiku dowództwo objął por.pil. Ludmił Rayski. Do eskadry napływają ochotnicy – lotnicy amerykańscy.

W połowie października 7 lotników amerykańskich z mjr. Cedric Faunt-le-Roy na czele udało się do Lwowa, by przejąć 7 Eskadrę, która odtąd nosiła nazwę 7 Eskadry Bojowej im. Kościuszki

Dowództwo nad eskadrą przejął mjr. Cedric Faunt-le-Roy.

Z nadejściem wiosny 1920 roku Eskadra przeniosła się na lotnisko Połonne, następnie na lotnisko Zwiahel.

Wmaju 1920 Eskadra operowała z lotnisk Berdyczów i Biała Cerkiew. Tu otrzymano samoloty Ansaldo A-1 „Balilla” specjalizujących się w niskich lotach szturmowych, szczególnie w starciach z kawalerią Budionnego. Eskadra dale przenosiła się na lotniska w

Koziatynie, Berdyczowie i Zwiahlu.

W wyniku ciężkich strat w personelu latającym, a także licznych uszkodzeń maszyn bojowych,Eskadra została skierowana jako uzupełnienie do Lwowa. Następnie Eskadra przenosiła się kolejno na lotniska w Hołobach, Uściułgu, Korczowie i Lwowie. Następnym dowódcą (Faunt-le-Roy przejął dowództwo nad III Dyonem) został kpt. Georg Crawford.

W maju 1921r &Eskadra weszła w skład organizującego się ! Pułku Lotniczego w Warszawie. W tym czasie dowódcą był kpt.pil. Jerzy Weber. Okres ten dla Eskadry nie należał do najłatwiejszych. Odpływ części personelu w ramach demobilizacji spowodowały duże zmiany w składzie personelu latającego i naziemnego. Ponadto dawał się odczuć niedostatek samolotów.

W 1922r kolejnym dowódcą został kpt.pil. Teofil Dziamę.

Od sierpnia 1923 r eskadrą dowodził kpt.pil. Bronisław Wąsowski. Nadal piloci eskadry nie uczestniczą w ćwiczeniach z wojskami lądowymi odbywając jedynie loty ćwiczebne w ramach pułku. Z powodów tragicznej śmierci poprzedniego dowódcy, zarządzanie eskadrą należało do kpt.pil. Tadeusza Piotrowicza. Za jego dowodzenia otrzymano pierwsze francuskie samoloty myśliwskie Spad 61. Na wiosne 1925r 7 Eskadra Myśliwska im. T. Kościuszki otrzymała numerację i nazwę 121 Eskadry Myśliwskiej, będącej nadal w składzie III Dywizjonu Myśliwskiego 1 Pułku Lotniczego.