304 Dywizjon Bombowy "ZIEMI ŚLĄSKIEJ"


Dywizjon sformowano 23 sierpnia 1940 roku na lotnisku Bramcote. Większośćskładu dywizjonu wywodziła się z byłego 2 Pułku Lotniczego. Rozpoczęło szkolenie na samolotach Fairey Battle. Przed osiągnięciem gotowości bojowej zapadła decyzja o przezbrojeniu dywizjonu na znacznie nowocześniejsze samoloty VICKERS WELLINGTON. Pierwszego grudnia 1940 roku Dywizjon przebazowano na nowe lotnisko, na miejscu oczekiwały już nowe samoloty. W związku z czym praktycznie wyszkolony dywizjon rozpoczął przeszkalanie od nowa na większych samolotach. 24 kwietnia 1941 roku dywizjon zakończył szkolenie, wszedł w skład 1 Grupy Bombowej. Nocą 24/25 kwietnia wykonano pierwsze loty bojowe na bombardowanie Rotterdamu. Nocą 18/19 czerwca podczas lotu bojowego zestrzelony został Wellington, poległa pierwsza załoga 304 Dywizjonu. 1941 roku dywizjon zamknął wykonaniem 214 lotów bojowych w czasie 1202 godzin w tym czasie poległo 47 lotników. 25 kwietnia 1942 roku dywizjon wizytowany był przez naczelnego wodza gen. Broni Władysława Sikorskiego w towarzystwie wyższych oficerów, pierwsi piloci dywizjonu udekorowani zostali Krzyżami Virtuti Militari. Dywizjon przez ponad rok istnienia poniósł duże straty, ponieważ niemożliwy był szybki napływ nowych lotników należało pogodzić się z rychłym rozwiązaniem dywizjonu lub przenieść 304 do zadań przynoszących mniejsze straty w ludziach. Na początku maja 1942 roku dywizjon przeniesiono do lotnictwa obrony wybrzeża (19 Grupa Coastal Command). Rozpoczęły się nużące loty patrolowe nad Atlantykiem w poszukiwaniu niemieckich okrętów podwodnych (U-bootów). 26 maja zaatakowano U-boota uzyskując prawdopodobne uszkodzenie. W następnych miesiącach wielokrotnie atakowano zanurzające się okręty bez wyraźnych efektów. 13 sierpnia 1941 roku załoga por. Naw. Adolfa Nowickiego zatopiła pierwszego U-boota. 4 września 1942 roku podczas lotu patrolowego samolot został zaatakowany przez dwa myśliwce dalekodystansowe JUNKERS Ju-88, atak został odparty, uszkodzone myśliwce odleciały. 11 września ciężko uszkodzono kolejnego U-boota. 16 września jeden z Wellingtonów został zaatakowany przez 6 myśliwców Ju-88, podczas walki zestrzelono jednego napastnika, dwóch zostało zaliczonych jako zestrzelenia prawdopodobne. W 1942 roku dywizjon wykonał łącznie 1110 lotów bojowych w czasie 3274 godzin, straty wyniosły 60 lotników. 23 marca 1943 roku dwa samoloty zaatakowały U-booty, oba okręty zostały ciężko uszkodzone. Setki wykonanych lotów patrolowych przyniosły efekt 18 czerwca 1944 roku zatopiono U-441. 4 maja 1945 roku podczas ataku na U-boota załoga okrętu poddała się, okręt został wzięty do niewoli, wezwany na pomoc brytyjski okręt przypłynął we wskazany rejon i dokonał przejęcia okrętu. W czerwcu 1945 roku dywizjon wycofano z Coastal Command i po wyposażeniu w samoloty Warwick przeniesiono do lotnictwa transportowego (46 Grupa Transport Command), z tym przydziałem dywizjon dotrwał do rozwiązania 18 grudnia 1946 roku.


Łącznie lotnicy dywizjonu w Bomber Command wykonali 430 lotów bojowych w

czasie 2481 godzin, zrzucono 800 ton bomb w tym czasie poległo lub zaginęło 102 lotników oraz 35 dostało się do niewoli. W Coastal Command wykonano 2452 loty bojowe w czasie 21 331 godzin, poległo lub zaginęło 75 lotników, 31 poległo w wypadkach lotniczych. Zaatakowano 34 U-booty, 5 uznano za uszkodzone a dwa zatopiono (U-321 i U-441) zrzucono 20,5 t. bomb oraz 43,3 ton bomb głębinowych. Przy odpieraniu ataków niemieckich myśliwców daleko dystansowych (JUNKERS Ju-88 i MESSERSCHMITT Me-110) samoloty uczestniczyły w 170 walkach powietrznych, zestrzelono 3 samoloty, 3 zaliczono jako zwycięstwa prawdopodobne oraz 4 uszkodzono

Ważne daty

23.08.1940 sformowano dywizjon

24 04.1941 Dywizjon osiągnął gotowość bojową.

25 04. Obchodzono święto dywizjonu na pamiątkę pierwszych lotów bojowych.

18.12.1946 rozwiązano dywizjon

NZ oznaczenie kodowe malowane na samolotach do lipca 1944 roku

QD oznaczenie kodowe malowane na samolotach do rozwiązania dywizjonu

ODZNAKA srebrna bomba lotnicza z parą skrzydeł dźwigająca połówki kolorowych znaków rozpoznawczych <RAF> i PSP z nałożonym symbolem V od Victory - zwycięstwo oraz liczbę 304 (numer dywizjonu). Zatwierdzona Dz. Rozk. NW Nr 5 z 4.11.1943 poz. 54 Anglia nadawana 25.04



KOLEJNI DOWÓDCY

Brytyjczyk

S/Sdr W. Graham

Polacy

ppłk pil. Jan Biały 23.08.1940 - 23.12.1940
ppłk pil. Piotr Dudziński 23.12.1940 - 14.11.1941
mjr naw. Stanisław Poziomek 14.11.1941 - 16.08.1942
mjr pil. Kazimierz Czetowicz 16.08.1942 - 29.01.1943
kpt. pil Mieczysław Pronaszko 29.01.1943 - 19.11.1943
kpt. maw. Czesław Korbut 19.11.1943 - 11.04.1944
mjr pil. Jerzy Kranc 11.04.1944 - 3.01.1945
kpt. Stanisław Żurek 3.01.1945 - 14.06.1945
ppłk pil. Jacek Piotrowski 14.06.1945 - 18.12.1946

KOLEJNE LOTNISKA BAZOWANIA

Bramcote Anglia 23.08.1940 - 1.12.1940
Syerston Anglia 1.12.1940 - 20.07.1941
Lindholme Anglia 20.07.1941 - 14.05.1942
Tirre Anglia 14.05.1942 - 13.06.1942
Dale Anglia 13.06.1942 - 30.03.1943
Docking Anglia 30.03.1943 - 10.06.1943
Davisistow Moor Anglia 10.06.1943 - 20.12.1943
Predannack Anglia 20.12.1943 - 19.03.1944
Chivenor Anglia 19.03.1944 - 19.09.1944
Benbecula Anglia 19.09.1944 - 5.03.1945
St. Eval Anglia 5.03.1945 - 10.06.1945
North Weald Anglia 10.06.1945 - 1.09.1945
Chedburgh Anglia 1.09.1945 - 18.12.1946

UŻYWANE SAMOLOTY

Fairey Battle Mk-I 08.1940 - 11.1940
VICKERS WELLINGTON Mk-I 12.1940 - 06.1943
VICKERS WELLINGTON Mk-X 04.1943 - 06.1943
VICKERS WELLINGTON Mk-XIII 06.1943 - 04.1944
VICKERS WELLINGTON Mk-XIV 11.1943 - 08.1945
Vickers Warwick Mk-I i Mk-III 08.1945 - 12.1946

Oprac. Jacek Waszczuk