Article Index

 

 

Zapraszamy do składania propozycji odnośnie Flight Simulatora. Czego by Państwo oczekiwali, czego według Państwa brakuje, itp. (proszę pamiętać, że program FSX ma pewne ograniczenia i nie da się pewnych czynności wykonać).

 

Piszcie do mnie bezpośrednio na adres: idolek12@gmail.com. Odpowiem na wszystkie pytania.

 

Propozycje:
1. Czy jesteście zainteresowani Państwo lotami nocnymi?
2. Czy interesują Was konkretne trasy, konkretny typ samolotu czy też wolicie żeby było to losowo ustalane?
3. Przed lotem robi się tzw. pre flight, czyli ustala trasę, przegląda komunikaty pogodowe, liczy paliwo, ustala się punkty drogi na mapie lotniczej. Czy chcecie Państwo żeby coś takiego było opisane?
4. Czy chcecie żeby przeloty na danych trasach były wykonywane np. Boeingami konkretnej lini, czy wolicie żeby były to np. samoloty biznesowe?
5. Czy chcecie mieć możliwość wydrukowania własnego planu lotu + opisu do niego (co należy gdzie wpisywać)?
6. Czy maja być pokazane w jakieś części mapy lotnicze na której będzie odbywał się nasz lot (plik pdf)?

 

Czekam na odpowiedzi.

Jakub Markowski

 

 

Dziś przedstawię Państwu poradnik jak stworzyć lot swobodny w grze Microsoft Flight Simulator X. Lot wykonamy samolotem Boeing 737-800 w barwach Easyjet na trasie Warszawa (EPWA) –Malmo (ESMS).

 

Nasz poradnik rozpoczniemy od wyboru samolotu. Wyboru dokonujemy w menu Free Flight i dalej Current Aircraft. Nasz Easyjet pochodzi ze sklepu dla wirtualnych pilotów simmarket.com.

 

1

 

2

 

Po powrocie do głównego menu Free flight, wchodzimy w zakładkę flight planner, aby stworzyć plan lotu. Jako lotnisko wyjściowe (departure) ustawiamy Warszawa Okęcie (EPWA). Możemy wybrać czy chcemy, żeby nasz samolot od razu był gotowy do lotu. Wtedy wybieramy tzw. pas aktywny, czyli ten z którego będziemy odlatywać czy też wybraną przez nas bramkę. Dla zwiększenia realizmu, proponuję wybrać dowolną bramkę. Następnie wybieramy lotnisko na którym chcemy wylądować czyli Malmo (ESMS). Nasz lot będzie przebiegał według procedur IFR (Instrument Flight Rules). Oznacza on lot wykonywany zgodnie z przepisami dla lotów wg wskazań przyrządów. Następnie zaznaczamy, że nasz lot będzie przebiegał na dużych wysokościach. Po ustawieniu tych wszystkich danych, klikamy na zakładkę Find route, a program wyznaczy nam trasę. Nasza trasa będzie składać się łącznie z 7 punktów (4 vor i 3 intersections), będziemy się posługiwać systemem GPS. Niestety samoloty w FSX nie są wyposażone w Flight Management Computer, który kierowałby naszym samolotem samodzielnie na całej trasie, dlatego w lotach IFR GPS to duża pomoc. Zgodnie z tym, że nasz lot będzie przebiegać na dużych wysokościach, ustawiamy w Flight planner 32 000 stóp. W NavLog możemy się zapoznać z szczegółami naszej trasy. Według planu trasa do Malmo ma długość 336 mil, więc paliwo które będziemy potrzebować na przelot to 716 galonów, a przewidywany czas, który spędzimy w powietrzu to 40 minut. Nasz Navilog możemy sobie wydrukować, będzie to pamiątka naszego lotu.

 

3

 

4

 

Plan lotu, który stworzyliśmy będzie przebiegał drogą lotniczą UL621 od punktu Vor GRU do VOR ROE, dlatego kasujemy punkty pośrednie. Chcąc choć trochę zbliżyć się do prawdziwego latania, dodajemy do naszej trasy punkt wylotowy z TMA EPWA, czyli punkt IDAKO (z tym punktem jest związana procedura SID – Standart Instrument Departure, czyli procedura odlotowa z lotniska. Niestety, tak jak w przypadku FCM Flight Simulator nie oferuje obsługi SID). Tak będzie wyglądał nasz plan lotu po modyfikacjach, które wprowadziliśmy.

 

Przejdzmy teraz do ustawień pogody. Żeby zwiększyć realizm naszego lotu, ustawiamy Real-World Weather (takie ustawienia wymagają połączenia z internetem).

 

5

 

Następnie datę lotu i porę roku ustalamy sobie wedle uznania. Dla osób, które pierwszy raz będą leciały, proponuje ustawić dzień. Loty nocne wymagają od nas większej wprawy. Gdy już ustawimy pogodę, przejdźmy do sekcji paliwa. Musimy tam ustawić ile to będziemy potrzebowali na nasz pierwszy lot. Flota FSX potrzebuje dużo paliwa niż wynika to ze specyfikacji samolotu, dlatego żeby nam nie zabrakło paliwa, tankujemy po 85 % do prawego i lewego zbiornika, a centralny pozostawiamy pusty.

 

6

 

Mamy w ten sposób stworzony nasz pierwszy plan lotu. Teraz klikamy na zakładkę FLY Now i zostajemy przeniesieni na Lotnisko Okęcie, na stanowisko, które sobie wybraliśmy w Flight Planner. Samoloty w FSX są od razu gotowe do lotu, czyli mają uruchomione silniki.

 

7

 

Do zmiany widoku używamy klawiszy A, S. Monitory w Boeingu 737-800 są wielofunkcyjne, zastępując tradycyjne wskaźniki analogowe (zegary), a to dzięki zastosowaniu technologii Glass Cockpit czyli szklany kokpit.

 

Po lewej stronie znajduje się monitor, który będzie nam pokazywał główne parametry lotu, czyli prędkość, pułap, tzw. sztuczny horyzont, kurs, ustawione ciśnienie, prędkość pionową. Przejdźmy teraz do środkowego monitora, który działa w trzech trybach, które możemy zmienić pokrętłem CTR. Mamy tu radio, GPS, panel przepustnic. Można rownież wyświetlić trasę lotu MAP lub wskaźnik VOR Natomiast prawy pokazuje parametry silników oraz paliwa.

 

8

 

Nasza pierwsza czynność, którą wykonujemy, gdy „zasiądziemy” w kokpicie naszego B737-800 jest włączenie świateł nawigacyjnych NAV. Przełączniki do wszystkich świateł znajdują się na górnym panelu. Następnie naciskamy klawisz ~ (tylda) i otwiera nam się okno do komunikacji z wieżą kontrolną ATC. Odsłuchujemy informacje pogodowe w skrocie ATIS, gdzie również mamy informacje o aktywnym pasie.

 

9

Po ustawieniu odpowiedniego ciśnienia (u nas będzie to 30.09, łączymy się z Okęcie Clearance, prosząc o zgodę na lot IFR.

Zgodę taka otrzymujemy. Po starcie mamy lecieć z kursem wybranego Pasa, wznieść się na kod transpondera (ustawia się nam automatycznie na panelu radia). Wybieramy Read Back czyli potwierdzamy usłyszaną zgodę na nasz lot. Mamy się skontaktować z Okęcie Ground (ziemia), gdy będziemy gotowi do procedury kołowania czyli TAXI.

 


 

Do procedury TAXI musimy włączyć światła kołowania. Ustawiamy kurs na autopilocie okienko Course Heading na Altitiude na prędkość na klapy na 5. Gdy już poustawialiśmy wstępne informacje, które uzyskaliśmy z wieży, łączymy się ponownie z Okecie Ground, które nas informuje, że mamy kołować do pasa i zatrzymania się przed nim. Jak w realnym świecie, samoloty nie posiadają biegu wstecznego, więc muszą zostać wypchane (pushback). Wykonujemy to klikając razem klawisz shift + p. Wycofujemy samolot i zatrzymujemy wypychanie ponownie klikając na klawisz shift + p.

No tak, ale skąd mamy wiedzieć, gdzie znajdują się te drogi kołowania? Jeżeli nie chcemy szukać map lotniska, możemy poprosić o Progressive Taxi, czyli linię kołowania, po której wystarczy tylko jechać do celu.

 

10

 

Szczególnie na dużych lotniskach, gdzie ruch lotniczy jest spory, wieża może nam zgłosić coś takiego jak Hold short, czyli komendę, że musimy czekać, bo inny samolot będzie przecinał naszą drogę kołowania. Tą samą informację możemy usłyszeć, jak dojedziemy do naszego pasa, że dany samolot będzie lądował. Pozwolenia na kontynuację kołowania lub startu dostaniemy z wieży. Po dojechaniu przed pas, wyłączamy światła kołowania, a włączamy światła lądowania oraz tzw strobe lights. Włączamy na pulpicie f/d czyli flight director oraz A/t czyli automatyczna regulacja przepustnic. Musimy pamiętać również o probe Heat (ogrzewanie rurki Pitota oraz anti ice - bez ogrzewania może dojść do zamarzniecia). Przyciski te znajdują się na górnym pulpicie.

 

Również możemy włączyć znak żeby pasażerowie nie palili i zapieli pasy bezpieczeństwa. Na autopilocie mamy ustawiony już kurs podany przez wieżę. Ustawiamy jeszcze dozwoloną prędkość, czyli 250 wezłów. Jest to prędkość maksymalna dla samolotu, który znajduje się poniżej pułapu 10 000 J, mimo że program nie zwraca na to uwagi, można to stosować jako regułę. Łączymy się z Okęcie Tower i gdy otrzymamy pozwolenie na start, (wspomniany czasem hold short), zajmujemy wyznaczony pas. Do startu otwieramy całkowicie przepustnice.

 

11

 

12

 

13

 

Kiedy osiągniemy prędkość 145 kts, unosimy dziób samolotu i po chwili znajdujemy się już w powietrzu. Chowamy klapy i podwozie, włączamy autopilota przyciskiem CMD, przy okazji aktywując wybrane funkcje czyli HDG, prędkość SPD oraz wysokość ALT, a pokrętłem Vert speed ustawiamy + 1800.

Po chwili łączymy się z kontrolą odlotów w Warszawie, która nakazuje nam skręt na nowy kurs (kurs wprowadzamy korzystając z pokrętła HDG). Jeżeli chcemy by samolot był prowadzony automatycznie przez system GPS, to musimy przełączyć przycisk NAV/GPS pozycja GPS.

 

Kiedy już zbliżymy się do pułapu, kontrola poda nam nowy pułap. Ustawiamy to w panelu wysokości i wznosimy się dalej. Po minięciu 10 tys. możemy przyspieszyć do około 310 kts, wyłączamy światła lądowania oraz znak ze pasażerowie mogą już rozpiąć pasy bezpieczeństwa. Otrzymujemy npo chwili kolejne polecenia wznoszenia die do pułapu. Musimy pamiętać, żeby nie ustawić Vert speed za wysokiej (1000-2500 - gdybyśmy ustawili więcej, samolot może tracić prędkość. Po osiągnięciu pułapu przelotowego czyli FL320 możemy się trochę zrelaksować gdyż system GPS sam będzie prowadził za nas nawigacje, ale jeśli chcemy dalej samodzielnie zmieniać kurs, pozostajemy w trybie HDG.

 

14

 

Gdy znajdziemy się około 51 mil od VOR ROE, dostaniemy polecenie zniżenia się do poziomu FL240. Ustawiamy więc wysokość 24 000 i od razu też pojawi się ujemna liczba w okienku Vert speed. Zbliżając się na odległość około 21 mil do VOR ROE otrzymamy polecenie, żeby się skontaktować z Malmo Center (otrzymamy polecenie, żeby zniżyć się do FL oraz polecenie skrętu na kurs kierujący nas na podejście ILS na pas w Malmo - ESMS). Jeżeli mieliśmy włączone automatyczne prowadzenie, musimy teraz to wyłączyć i przejść w tryb HDG oraz ustawić zgodnie z zaleceniami kurs.

 

W Panelu Map możemy zobaczyć widok na lotnisko ESMS robiąc zbliżenie kurs pasa. W tym momencie możemy sobie te wartości ustawić (kurs pasa ustawiamy w okienku course, a częstotliwość ILS ustawiamy w panelu radia w sekcji NAV1 i przełączamy na pozycję active).

 

Każdy lot może wyglądać inaczej. Musimy pamietać o systematycznym zmnieszaniu predkości i na wysokości poniżej 10000 tys. włączyć światła lądowania. Na środkowym wyświetlaczu klikamy włacznik APP (będziemy widzieć jakie jest położenie naszego samolotu względem pasa).

Otrzymane informacje z wieży powinny nas nakierować bezpośrednio na pas.

 

Cały czas dokonujemy redukcji prędkości wysuwając stopniowo klapy prędkość (nasza około 145 kts) oraz oczywiście wypuszczone podwozie (G).

 

16

 

17

 

Proszę się nie zrażać, gdy nie wyjdzie nam podejście do lądowania i samo lądowanie. Możemy przed lotem skorzystać z różnych misji treningowych. Wracając do naszego lądowania przed progiem poczatkiem (progiem) pasa wyłączamy autopilota, odłaczamy tryb A/T. Musimy pilnować żeby prędkość utrzymała się w okolicach 145 KTS. Gdy już szczęśliwie wylądujemy, zamykamy całkowicie przepustnicę i właczamy kalwiszem F2 tzw. ciąg wsteczny. Gdy odpowiednio zwolnimy, zjeżdżamy z pasa i łączymy się z wieżą, gdzie otrzymamy instrukcje jakimi drogami kołowania mamy pod terminal podjechać, właczamy dla ułatwienia procedurę Progressive Taxi w czasie kołowania włączamy swiatła kołowania i kiedy już znajdziemy się pod terminalem, wyłaczamy całą awionikę, wyłączamy silniki i światła (poza nawigacyjnymi). Następnie otwieramy drzwi do wyjścia dla pasażerów (shift + e), a sami udajemy się na zasłużoną kawę.

 18

 

Mam nadzieje, że ten poradnik pomoże początkującym pilotom i zapewni na przyszłość odpowiedni nalot, którym będziecie mogli się pochwalic wśród znajomych. Pozdrawiam serdecznie życząc tyle samo startów, co lądowań.

 

 

Oprac. Jakub Markowski

Screen: Jakub Markowski