Zdjęcie dnia

  • Jacek Grześkowiak

    Jacek Grześkowiak

Newsletter

Cotygodniowa porcja informacji lotniczych

JOOMEXT_TERMS

Pogoda

 


Dołącz do nas !

FB TW google-plus-ikona-2012 YT 

 


Martin JRM-2 Caroline Mars Martin JRM-2 Caroline Mars

Martin JRM Mars, PB2M, M-170
- transportowa łódź latająca, skonstruowana do transportu wojska i sprzętu na dalekie odległości, między innymi do lotów nad Atlantykiem. Konstrukcja łodzi umożliwia wykonywanie dalekich lotów patrolowych nad oceanami. Standardowo załoga składa się z 7 - 11 osób. Samolot miał być następcą łodzi latającej M-162 Mariner. Prototyp został oblatany 3 lipca 1942 roku w wersji bombowej i patrolowej. Następnie oblatano nie uzbrojoną wersje transportową (oznaczenia marynarki) JRM. W chwili oblotu łódź latająca Mars była jednym z największych samolotów świata z rozpiętością 60,9 m (bombowiec Boeing B-17 rozpiętość 31,6 m, Boeing B-29 rozpiętość 43,5 m, Lancaster rozpiętość 31 m, Halifax rozpiętość 30 m) Samolot w wersji transportowej zabierał 132 wyekwipowanych żołnierzy lub 84 rannych na noszach i 25 sanitariuszy lub do 9300 kg ładunku. Wersja pasażerska dalekiego zasięgu miała mieścić 50 pasażerów w komfortowej kabinie. W grudniu 1943 roku jeden samolot przeleciał 7040 km na trasie z Patuxeut do River-Natal (Brazylia) z ładunkiem 6000 kg. Na początku 1944 roku wykonano przelot ponad 7500 km na ze Stanów Zjednoczonych na Hawaje i z powrotem w czasie 27 godzin 30 minut. Po tych lotach zamówiono serię 50 samolotów. W chwili zakończenia II wojny produkcje wstrzymano po zbudowaniu 5 samolotów i części na kolejnych 7 egzemplarzy. W US Navy używano samoloty do końca lat pięćdziesiątych. Podczas jednego z lotów samolot wystartował z 7 osobową załogą oraz 301 pasażerami(będąc prawdopodobnie pierwszym samolotem wykonującym lot z 300 pasażerami na pokładzie). Cztery ocalałe samoloty po wycofaniu z US Navy trafiły do cywila, dosyć szybko przebudowano samoloty na maszyny przeciwpożarowe. Każdy samolot otrzymał w kadłubie zbiornik na wodę oraz urządzenia do szybkiego nabierania i zrzutu wody. W zbiornikach mieściło się przeszło 26 ton wody, tankowanie podczas ślizgu na wodzie trwa 22 sekund. Podczas przebudowy na samoloty przeciwpożarowe wymieniono między innymi silniki na mocniejsze. Wypadki eliminowały samoloty, dwa ostatnie samoloty były jeszcze używane w 1996 roku.

KONSTRUKCJA - metalowa, na skrzydłach lotki i klapy, pod skrzydłami dwa pływaki pomocnicze

NAPĘD - cztery silniki dwugwiazdowe 18 cylindrowe Wright R-3350-18 Duplex Cyclone o mocy po 1620 kW każdy, śmigła trójłopatowe samonastawne. W latach pięćdziesiątych wymieniono silniki na Pratt & Whitney R-3359-8 Wasp Major o mocy po 2500 kM, w następnych latach wymieniano silniki na mocniejsze wersje ostatecznie stosowano silniki o mocy po 3000 kM, śmigła czterołopatowe samonastawne


DANE TECHNICZNE - wersja bombowa transportowa

rozpiętość m 60,96 / 60,96
długość m 35,75 / 36,6
wysokość m 11,71 / 11,71
powierzchnia nośna m² 341,9 / 341,9
masa własna kg 34 790 / 34 250
masa całkowita kg 65 300 / 74 840
prędkość maksymalna km/h 323 / 355
na wysokości m 1370 / ---
przelotowa km/h 240 / ---
wznoszenie m/sek 2,2 / ---
pułap m 4450 / ---
zasięg maksymalnie km 7960 / 7600


Oprac. Jacek Waszczuk