Antonow An-8

Antonow An-8 (kod NATO Camp) - powstał w 1953r. Był pierwszym radzieckim dużym samolotem transportowym. Został zrealizowany w klasycznym później układzie grzbietopłata z rampą załadunkową w tyle kadłuba. Produkcję seryjną rozpoczęto w 1956r. Zbudowano około 100 egzemplarzy, które służyły w ZSRR i krajach afrykańskich. Część z nich lata do dzisiaj, głównie w barwach syberyjskich przedsiębiorstw górniczych.

Konstrukcja: całkowicie metalowy grzbietopłat, rampa załadunkowa w tyle kadłuba. Samolot mógł przewozić 80 żołnierzy lub ładunek o masie 19 000 kg. W wersji pasażerskiej zabierał 70 osób. Podwozie trójpodporowe, wciągane w locie. Załogę stanowiło 6 lotników. An-8 był napędzany przez 2 turbinowe silniki śmigłowe NK-4 o mocy 3680 kW (5000 KM) każdy, w części samolotów wymienione później na bardziej ekonomiczne i niezawodne silniki AI-20D o mocy 4190 KM. Śmigła czterołopatowe metalowe.

Uzbrojenie: w części samolotów montowano 2 ruchome działka kal. 23 mm
 
Dane techniczne:

 

Rozpiętość

37 m

Długość

30,74 m

Powierzchnia nośna

117,2 m2

Masa własna

21 000 kg

Masa całkowita

40 000 kg

Prędkość maksymalna

610 km/h

Pułap

10 000 m

Zasięg

2800 km

                                                                                                      Opracował: Paweł Szczepaniec