Iljuszyn Ił-8

Iljuszyn Ił-8 - W 1942r. Komisariat Obrony ZSRR zlecił Iljuszynowi podjęcie prac nad ciężkim szturmowcem, mogącym jednocześnie pełnić rolę bombowca bliskiego zasięgu. Przewidywano ładunek bomb 1000 kg i uzbrojenie strzeleckie podobne do zastosowanego w Ile-2. Konstruktor przedstawił dwa projekty oznaczone Ił-8 i Ił-10.

 

W samolocie Ił-8 postanowiono zastosować silnik AM-42 o mocy 2000 KM. Wiosną 1943r. zakończono budowę pierwszego prototypu, opracowując jednocześnie 2 wersje: szturmowo-bombową i rozpoznawczą. Zewnętrznie samolot przypominał Iła-2, miał jednak dłuższy kadłub i lepsze opancerzenie. Samolot został oblatany 10 V 1943r., próby fabryczne przedłużały się z powodu niedopracowanego silnika. Samolot okazał się zbyt ciężki i wolny, toteż Iljuszyn postanowił wprowadzić liczne zmiany w konstrukcji płatowca.

Drugi prototyp, w którym wykorzystano liczne elementy projektowanego równolegle Iła-10, został ukończony jesienią 1944r. zastosowano w nim czterołopatowe śmigło, chowane kółko ogonowe oraz przesunięto chwyt powietrza. Pierwszy lot odbył się 13 X 1944r. Pomimo dobrych opinii pilotów doświadczalnych samolot nie wszedł do produkcji seryjnej, gdyż przegrał konkurencję z wcześniej ukończonym Iłem-10.

Konstrukcja: metalowa, dwumiejscowy, jednosilnikowy dolnopłat, podwozie chowane w locie, 2 osoby załogi. Silnik AM-42, 12-cylindrowy, rzędowy, chłodzony cieczą o mocy 2000 KM.

Uzbrojenie:

  • I prototyp: 2 działka WJa i 2 k.m. SzKAS w skrzydłach i w.k.m. UBT strzelca, normalny ładunek bomb – 200 kg, maksymalny – 1000 kg

  • II prototyp: 2 działka 23 mm lub 37 mm i 2 k.m. SzKAS w skrzydłach, działko UB-20 kal. 20 mm strzelca, wyrzutnia granatów DAG-2 z 10 granatami AG-2, 1000 kg bomb.

Dane techniczne:

Rozpiętość

14,6 m

Długość

12,9 m

Powierzchnia nośna

39 m2

Masa własna

4900 kg

Masa całkowita

7660 kg

Prędkość maksymalna

472 km/h

Pułap

6400 m

Zasięg

980 km


                                                                                        Opracował: Paweł Szczepaniec