S-2E Tracker Grumman S-2 Tracker

 

Grumman S-2 Tracker - pierwszy samodzielny samolot do zwalczania okrętów podwodnych (ASW - anti-submarine warfare) wprowadzony do służby US Navy.

Jego poprzednik, Grumman AF-2 Guardian był pierwszym samolotem specjalnie zaprojektowanym do zwalczania okrętów podwodnych, ale działając w systemie ASW samoloty te operowały w parach: jeden służył do wykrywania okrętów, drugi przenosił uzbrojenie.

 

Historia - Projekt Grummana (model G-89) był to górnopłat z dwoma silnikami gwiazdowymi Wright Cyclone. Zarówno dwa prototypy (XS2F-1) i pierwsze 15 samolotów produkcyjnych zostało zamówione w tym samym czasie, w dniu 30 czerwca 1950 roku. Pierwszy lot odbył się 4 grudnia 1952. Samolot wszedł do służby w dywizjonie VS-26, w lutym 1954 roku.

Grumman w sumie wyprodukował 1185 samolotów S-2 Tracker. Kolejne 99 samolotów zostało wyprodukowanych w Kanadzie w ramach licencji przez De Havilland Canada. Samoloty wyprodukowane w USA były sprzedawane do różnych krajów, w tym Australii, Japonii, Turcji i Tajwanu.

S-2 Tracker został ostatecznie zastąpiony przez samolot Lockheed S-3 Viking. Ostatni dywizjon użytkujący S-2 Tracker (VS-37) został rozwiązany w 1976, a ostatni S-2 został wycofany ze służby w dniu 29 sierpnia 1976. Samoloty te nadal są używane jako samoloty gaśnicze.

 

Dane techniczne:
Napęd: 2 silniki  Wright R-1820-82A o mocy 1525 HP każdy
Rozpiętość: 22,12 m
Długość: 13,26 m
Wysokość: 5,33 m
Powierzchnia nośna: 45,06 m²
Masa własna: 8310 kg
Masa startowa: 11860 kg
Prędkość maksymalna: 450 km/h
Prędkość przelotowa: 240 km/h
Prędkość wznoszenia: 341 m/min
Pułap: 6700 m
Zasięg 1350 km

 

wikipedia.org