E-2C Hawkeye E-2C Hawkeye

 

 

Grumman E-2C Hawkeye - pokładowy samolot wczesnego ostrzegania, opracowany na zlecenie US Navy. Samolot jest mniejszą i tańszą alternatywą dla systemu AWACS zastosowanego m.in. na samolotach Boeing E-3 Sentry.

 

Przystosowana do wszystkich warunków pogodowych, taktyczna latająca platforma wczesnego ostrzegania, dowodzenia i kontroli dla całej grupy bojowej lotniskowca. Bardziej szczegółowymi misjami samolotu są m.in. kontrola powietrzna obszaru działania grupy lotniskowca, nadzór nad przechwytywaniem obcych samolotów przez myśliwce, naprowadzanie lotnictwa szturmowego na cele, koordynacja operacji poszukiwawczo-ratunkowych i zwalczania okrętów podwodnych oraz retransmisja komunikacyjna.

 

Integralnym składnikiem skrzydła powietrznego bazującego na lotniskowcu są trzy główne czujniki E-2C: radar, system identyfikacji swój-obcy i system detekcji pasywnej. Te czujniki są zintegrowane poprzez komputer ogólnego zastosowania który pozwala E-2C prowadzić operacje wczesnego ostrzegania, analizy zagrożeń i kontroli operacji przeciwnika przeciwko celom powietrznym i pływającym. E-2C łączy w sobie najnowsze osiągnięcia elektroniki.

 

E-2C jako samolot wczesnego ostrzegania kierował myśliwce F-14 Tomcat i prowadził powietrzne patrole bojowe poprzez składającą się z dwóch lotniskowców uderzeniową grupę bojową przeciwko celom terrorystycznym w Libii w 1986. Samoloty E-2C i krążowniki z systemem AEGIS we współdziałaniu przeprowadzały całkowity nadzór powietrzny nad flotą amerykańską. W tym czasie samoloty amerykańskie wykonały 153 przechwycenia prób nalotu na flotę USA przez lotnictwo libijskie, przechwycenia myśliwców USA lub zbierały informacje wywiadowcze. Ani razu samolot libijski nie dostał się na pozycję umożliwiającą otwarcie ognia zostawszy uprzednio namierzony przez lotnictwo USA lub wyrzutnie rakiet AEGIS.

 

Obecnie w każdym skrzydle powietrznym lotniskowca (CVW) znajduje się jedna eskadra składająca się z 4-5 E-2C Hawkeye. E-2C skrajnie efektywnie współpracuje również z agencjami rządowymi USA w operacjach antynarkotykowych.

Model E-2C, najbardziej rozpowszechniona wersja samolotu, zastąpił wcześniejsze wersje E-2B i E-2A. Samoloty E-2C weszły do służby w US Navy w 123 Eskadrze Powietrznego Wczesnego Ostrzegania (VAW-123) w bazie Norfolk w stanie Wirginia, w listopadzie 1973.

 

Wersja rozwojowa E-2C+ zawierała ulepszenia radaru, nowsze oprogramowanie i wzmocnione silniki. Dalsze plany zakładały modernizację całej posiadanej floty E-2C do standardu Block I i II co oznaczało nowy radar (odpowiednio APS-139 i APS-145) i przede wszystkim ulepszenie możliwości przetwarzania danych.

 

Samolot jest nieustannie modyfikowany. Oprócz ostatnich modyfikacji: E-2C+, Hawkeye 2000 i NP ('New Propeller' - modyfikacja polegająca na zastąpieniu dotychczas używanych śmigieł czterołopatowych przez nowocześniejsze ośmiołopatowe), w 2007 roku wykonały też lot pierwszy prototyp całkowicie nowej wersji - E-2D Advanced Hawkeye, łączącej dotychczasowe cechy samolotu z zastosowaniem radaru typu AESA, ze skanowaniem fazowym.

 

421px-E-2C_Hawkeye_0014.svg

 

Dane techniczne:

 
Typ samolotu Grumman E-2C Hawkeye
Silnik, producent 2 x Allison T56-A-425 lub -427 turbośmigłowe
Maksymalna moc 2 x 5 100 KM
Płatowiec górnopłat z podwójnym usterzeniem pionowym
Wymiary
 
Rozpiętość skrzydeł
24,58 m
Długość 17,56 m
Wysokość

5,58 m

Powierzchnia nośna 65 m²
Masy
 
Masa własna
17 090 kg
Maksymalna masa startowa 23 391 kg
Masa użyteczna 6301 kg
Osiągi samolotu  
Prędkość maksymalna w locie poziomym 604 km/h
Pułap

9390 m

Zasięg 2583 km

 

 

Źródło: zarmiiswiata.pl

Fot. wikipedia.org