Sowiecki Iljuszyn Ił-38 May Sowiecki Iljuszyn Ił-38 May

Iljuszyn Ił-38  (kod NATO: May) - powstał jako zmodyfikowana wersja samolotu pasażerskiego Ił-18D dostosowana do prowadzenia dalekiego rozpoznania oraz zwalczania okrętów podwodnych. Różni się od poprzednika wydłużonym stożkiem ogonowym, płatem przesuniętym do tyłu oraz bogatym wyposażeniem elektronicznym

Prototyp najprawdopodobniej został zbudowany w 1967r., a egzemplarze seryjne pojawiły się w jednostkach lotnictwa morskiego trzy lata później, zastępując patrolową wersję samolotu Tu-20. W służbie te stale modernizowane samoloty znajdują się do dziś. Od połowy lat 70 Iły-38 służą również w lotnictwie morskim Indii.

 

Konstrukcja: całkowicie metalowy czterosilnikowy wolnonośny dolnopłat. Kadłub półskorupowy o przekroju kołowym, w przedniej części umieszczone zostały kabina pilotów, mechanika i urządzenia radiolokacyjne, w środkowej znajduje się specjalistyczna aparatura elektroniczna i obsługujący ją personel. Załogę tworzy 6 osób. Podwozie trójpodporowe, wciągane w locie. Napęd stanowią 4 silniki turbośmigłowe AI-20M o mocy 3126 kW (4250 KM) każdy. Śmigła czterołopatowe.

 

Uzbrojenie: samolot może przenosić bomby głębinowe i torpedy przeciw okrętom podwodnym.


Dane techniczne:

Rozpiętość

37,4 m

Długość

39,6 m

Wysokość

10,2 m

Powierzchnia nośna

140 m2

Masa własna

36 000 kg

Masa całkowita

63 500 kg

Prędkość maksymalna

645 km/h

Pułap

8000 m

Zasięg

7000 km

Opracował: Paweł Szczepaniec