DFW C.V w locie

 

DFW C. V – niemiecki samolot rozpoznawczo-bombowy, produkowany przez zakłady Deutsche Flugzeug-Werke w Lipsku w latach 1916-1918.

Lotnictwo Polskie miało 63 samoloty tego typu; część z nich to zdobycz wojenna, część pochodziła z zakupów dokonywanych w Niemczech (28 sztuk)[potrzebne źródło]. W samoloty DFW C.V wyposażono: 4, 5, 6, 8, 11, 12 (była 1 Eskadra Wielkopolska), 2 Eskadrę Wielkopolską, 14 (była 3 Eskadra Wielkopolska), 16 i Toruńską Eskadry Wywiadowcze. Jedyny zachowany kadłub tego samolotu z 1917 roku znajduje się w Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie.

 

Dane techniczne:

Moc: 136 kW
Rozpiętość: 13,27 m
Długość: 7,8 m
Wysokość: 3,25 m
Powierzchnia nośna: 42,5 m²
Masa własna: 970 kg
Prędkość maksymalna: 155 km/h
Pułap: 5000 m
Zasięg: 500 km

 

wikipedia.org