arado-ar240 2 Arado Ar 240 

 

Arado Ar 240 – niemiecki prototypowy dwusilnikowy ciężki myśliwiec i samolot rozpoznawczy.

 

Opis tecniczny - Samolot otrzymał silnik DB 846 kW. Cecha charakterystyczną stały się kołpaki tunelowe, otaczające wlot powietrza do silników. W tylnej części obu gondoli silników zainstalowano po jednej kamerze RB 50/30. Ar 240A-03 oblatany w październiku 1942 roku początkowo napędzany był silnikami DB 601 E które zostały wkrótce zmienione na BMW 801 TJ o mocy 1382 kW podczas startu. Był to silnik gwiazdowy, chłodzony powietrzem wyposażony w turbosprężarkę. Ar 240A-04 i -05 nie posiadały uzbrojenia defensywnego i napędzane były silnikami DB 603 A. W grudniu 1942 roku zakłady AGO w Oschersleben były gotowe do wyprodukowania serii czterdziestu samolotów Ar 240 A. Wtedy właśnie Erhard Milch rozkazał zastopować cały program rozwoju tego samolotu. Zbudowane samoloty dostarczono jednak do jednostek bojowych Luftwaffe. Ar 240A-01 i -02 otrzymała 13.JG5E operująca w rejonie Petsamo w północnej Finlandii. Samolotów tych używano do lotów rozpoznawczych wzdłuż linii kolei murmańskiej.

Ar 240A-03 operował wraz z Ju 88 w ramach 3.(F)/100 od lutego 1943 roku na froncie wschodnim wykonując zadania rozpoznawcze dla Lw.Kdo.Ostland, a od lipca 1943 roku w 1(F)/100 operowa Ar 240A-05. jednostka ta podporządkowana była operacyjnie Luftflotte 6. Latem 1943 roku Ar 240A-02 przeniesiony został z JG 5 do 2(F)/122 bazującej w Frosinone, na południowy wschód od Rzymu. Po odbyciu kilku lotów próbnych samolot odbył swój pierwszy lot bojowy, po którym został kompletnie rozbity podczas lądowania. Wkrótce po tym do tej samej jednostki trafił Ar 240A-04 jednakże ciągle kłopoty z silnikamizmusiły personel naziemny do odesłana go do Niemiec, przed wykonaniem jakiegokolwiek lotu bojowego.

Samolot ten później wraz z Ar 240A-05, -03 oraz Ar 240V7 i V8 służyły na froncie wschodnim. Pozostałe prototypy nigdy nie zostały ukończone. Ar 240V9 miał być wzorcem dla wersji C. Napęd stanowić miały dwa silniki DB 603A-3 o mocy maksymalnej 1360kW(1850KM) na wysokości 2000m. Wersja ta miała posiadać większą 0 3,27 rozpiętość oraz o 0,54 m długość. Uzbrojenie ofensywne stanowić miały cztery działka MG 151/20 strzelające do przodu. Uzbrojenie defensywne stanowić miało dwa stanowiska broni pokładowej FA-13, jednego na grzbiecie i drugiego pod kadłubem. Każde stanowisko tworzyły karabiny maszynowe MG 131 kalibru 13 mm. Prototyp V10 miał być maszyna wzorcową dla serii nocnych myśliwców i miał zostać wyposażony w radar pokładowy FuG 202 Lichtenstein oraz dodatkowe dwa działka pokładowe MG 151/20.

Dalsze prototypy miały być wzorcami wersji niszczycielskich. Samoloty te miały zostać wyposażone w urządzenie GM1 (wtrysk do sprężarki skroplonego azotu), co umożliwiało zwiększenie prędkości poziomej na wyższych wysokościach nawet o 50 km/h. Na deskach kreślarskich wytwórni Arado znajdowały się jeszcze inne planowane wersje tego samolotu, takie jak: nocny myśliwiec C-2, szybkie bombowce i samoloty rozpoznawcze C-3 i C-4, Ar 240D z silnikami Daimler-Benz DB 614 oraz wariant bombowy Ar 240E oraz myśliwski F- napędzany silnikami Daimler-Benz DB 603 G

 

trzeciarzesza.info