Praga E.51

Praga E.51 - na początku 1936r. inż. Jaroslav Šlechta rozpoczął prace nad nowoczesnym dwukadłubowym samolotem rozpoznawczym o oznaczeniu Praga E-51. Początkowo zakładano wyposażenie samolotu w obszerną gondolę kadłubową, na końcu której miało znajdować się kółko ogonowe. W trakcie prac koncepcję nieco zmieniono. Gondola została wydłużona, trzyosobowa załoga otrzymała oddzielne stanowiska, kółko ogonowe przesunięto pod statecznik poziomy. Zmiany te miały na celu poprawienie aerodynamiki samolotu.

Prototyp ukończono na przełomie 1937/38r. Oblatany został 26 V 1938r. Wkrótce po tym, dającą duży opór aerodynamiczny wieżyczkę tylnego strzelca zastąpiono wtopionym w obrys gondoli stanowiskiem strzeleckim. Latem 1938r. zmodyfikowano również konstrukcję skrzydła. Poprawiony samolot oblatano 11 II 1939r. Po upadku Czechosłowacji został on przejęty przez Niemców. W czerwcu 1940 roku testowano go w ośrodku badawczym Luftwaffe w Rechlinie, następnie został przekazany firmie Klemm. Jego dalsze losy nie są znane.

Konstrukcja: mieszana, metalowo-drewniana, kryta sklejką i płótnem. Dwusilnikowy trzymiejscowy średniopłat wolnonośny w układzie dwukadłubowym z centralną gondolą kadłubową. Kabiny załogi zakryte. Podwozie trójkołowe stałe, z kółkiem ogonowym, koła osłonięte owiewkami. Napęd stanowiły dwa 12-cylindrowe silniki rzędowe Walter "Sagitta" I-MR o mocy 412 kW (560 KM) każdy. Śmigła trzyłopatowe, metalowe.

Uzbrojenie: 2 ruchome k.m. wz. 30 kal. 7,92 mm

Dane techniczne:

Rozpiętość

15,60 m

Długość

11,70 m

Powierzchnia nośna

35,44 m2

Masa własna

3102 kg

Masa całkowita

4120 kg

Prędkość maksymalna

380 km/h

Pułap

7000 m

Zasięg

900 km


                                                                                        Opracował: Paweł Szczepaniec