Zdjęcie dnia

  • Jacek Grześkowiak

    Jacek Grześkowiak

Newsletter

Cotygodniowa porcja informacji lotniczych

JOOMEXT_TERMS

Pogoda

 


Dołącz do nas !

FB TW google-plus-ikona-2012 YT 

 


DC6 Flyingbulls DC6 Flyingbulls

Douglas DC-6
- po II wojnie światowej w liniach lotniczych nastąpiła wymiana pokoleniowa w sprzęcie. Przedwojenne samoloty typu Ju-52 czy DC-3 choć przed laty świetnie się sprawujące, wymagały już wymiany. Zdecydowany postęp technologiczny w przemyśle lotniczym podczas wojny spowodował iż wytwórnie konstruowały znacznie nowocześniejsze i zarazem większe maszyny. Analogicznie do ogólnego trendu w zakładach Douglas, które przez kilka lat wyprodukowały tysiące maszyn DC-3 oraz DC-4 w 1946 roku powstał nowy czterosilnikowy samolot pasażerski DC-6. Opracowany w układzie dolnopłata o nowoczesnej półskorupowej konstrukcji i czystej aerodynamicznej linii. Pierwsze zamówienia napłynęły tradycyjnie od amerykańskich linii czyli American Airline, United Airlines oraz Pan American. Równocześnie z zamówieniami cywilnymi opracowano wojskową wersję transportową pod oznaczeniem C-118 Liftmaster. Na bazie samolot DC-6 powstał także samolot prezydencki VC-118 na potrzeby Harry Trumana. Lotnictwo marynarki używało samoloty pod oznaczeniem R6D

Prototyp został oblatany 15 lutego 1946 roku i jeszcze w tym samym roku ruszyła produkcja seryjna, do 1959 roku zbudowano przeszło 700 maszyn.

Wśród użytkowników cywilnych znalazły się linie z USA, Wielkiej Brytanii, Nowej Zelandii i Grecji oraz przeszło dwadzieścia państw używało samoloty w wersji wojskowej.

Podczas użytkowania w latach pięćdziesiątych miało miejsce sześć katastrof z udziałem różnych odmian DC-6 w których były ofiary śmiertelne, największy wypadek miał miejsce 24 sierpnia 1951 roku, w Californi rozbił się samolot, na pokładzie zginęło 44 pasażerów i sześć osób załogi

Na początku lat pięćdziesiątych opracowano następcę maszyny pasażerskiej czyli DC-7 ale był tu już okres gdy oczekiwano na pierwsze użytkowe odrzutowce pasażerskie i w ciągu jednej dekady odrzutowce zepchnęły samoloty pasażerskie z napędem tłokowym na margines. W efekcie trafiały do krajów dużo biedniejszych, między innymi do Afryki. I historia samolotu skończyła by się dość szybko i kolejne maszyny zniknęły by na złomowiskach, lecz dzięki szczęśliwemu związkowi okoliczności jeden z samolotów DC-6B odszukany w RPA został kupiony przez europejczyka. Po przelocie do Europy przeszedł remont generalny, dziś można go oglądać na pokazach lotniczych jako flagowa maszyna latającego muzeum Red Bulla

KONSTRUKCJA - metalowa półskorupowa, kryta blachą duralową, podwozie trójgoleniowe chowane hydraulicznie, na skrzydłach lotki i klapy. Załoga w wersji pasażerskiej to trzy osoby (pierwszy i drugi pilot oraz inżynier pokładowy) oraz dwie lub trzy stewardesy. Pojemność wersji pasażerskiej to 54 do 102 pasażerów, kadłub ciśnieniowy

NAPĘD - cztery silniki gwiazdowe Pratt & Whitney R-2800-17, silniki w układzie podwójnej gwiazdy, osiemnastocylindrowe każdy o mocy maksymalnej po 2000 kM, w późniejszych samolotach stosowano nowsze odmiany silników o mocy do 2500 kM śmigła trójłopatowe stałoobrotowe Hamilton Standard Hydromatic, z możliwością ustawiania w chorągiewkę i rewersem ciągu


DANE TECHNICZNE


Rozpiętość m 35,81
Długość m 32,18
Wysokość m 8,66
Powierzchnia nośna m2 135,9
Masa własna kg 25 110
Masa całkowita kg 48 500
Prędkość przelotowa maksymalnie km/h 507
Pułap praktyczny m 7600
Zasięg km 4850


Oprac. Jacek Waszczuk