Zdjęcie dnia

  • Jacek Grześkowiak

    Jacek Grześkowiak

Newsletter

Cotygodniowa porcja informacji lotniczych

JOOMEXT_TERMS

Pogoda

 


Dołącz do nas !

FB TW google-plus-ikona-2012 YT 

 


Douglas DC-2 Douglas DC-2

 

DC-2 (Douglas Commercial 2) – amerykański samolot pasażerski i transportowy. Na bazie DC-2 zbudowano w 1935 roku jego następcę DC-3, który został jednym z najsłynniejszych samolotów w historii lotnictwa.

 

Historia - We wczesnych latach 30. XX wieku pojawiły się w USA obawy o bezpieczeństwo użytkowania samolotów o drewnianej konstrukcji skrzydeł, spowodowane katastrofą samolotu Fokker F.VII. Doprowadziło to do konieczności wymiany przez linie lotnicze samolotów na bardziej nowoczesne, metalowe konstrukcje. Pierwszą odpowiedzią na te żądania był Boeing 247, zaprojektowany dla linii lotniczych United Airlines. Z powodu ścisłej współpracy Boeinga z United linie Transcontinental and Western Air (TWA) były zmuszone szukać innego dostawcy[1]. Douglas przedstawił spełniający wymagania TWA prototypowy model DC-1, na bazie którego powstała wersja produkcyjna DC-2. TWA złożyło początkowo zamówienie na 20 egzemplarzy.

Dalsze zamówienia złożyły inne linie lotnicze z USA i Europy. W Europie DC-2 latał, między innymi, w barwach linii KLM, LOT-u, Swissaira. Samoloty dla klientów europejskich montowano w zakładach Fokkera. Istniały też wersje wojskowe, używane przez siły powietrzne i marynarkę wojenną USA. Łącznie zbudowano 156 egzemplarzy.

Na bazie DC-2 w 1935 roku skonstruowano samolot bombowy Douglas B-18 Bolo.

 

Wersje:

Samoloty cywilne:

DC-2 – wersja podstawowa,
DC-2A – silniki Pratt & Whitney Hornet,
DC-2B – silniki Bristol Pegasus VI, 2 samoloty użytkowane przez LOT.

Samoloty wojskowe:

XC-32 – 16 miejscowa wersja pasażerska,
C-32A – samoloty cywilne, wcielone do Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych po wybuchu II wojny światowej,
C-33 – wersja transportowa,
YC-34 – pasażerski, do przewozu osobistości (salonka),
C-38 – C-33 ze zmienioną częścią ogonową, silniki Wright R-1820-45, o mocy 694 kW,
C-39 – Zbudowane z części DC-2 i DC-3, silniki Wright R-1820-55, o mocy 727 kW,
C-41 – pasażerski, do przewozu osobistości, silniki Pratt & Whitney R-1830-21, o mocy 895 kW,
C-42 – C-41 wyposażony w silniki Wright R-1820-53, o mocy 895 kW, a także podobnie przebudowane C-39,
R2D, R2D-1 – oznaczenia stosowane przez Marynarkę Wojenną Stanów Zjednoczonych.

 

Dane tecniczne:

Napęd: 2 gwiazdowe Wright Cyclone GR-F53 o mocy 540 kW każdy
Rozpiętość: 25,9 m
Długość: 19,1 m
Wysokość: 4,8 m
Powierzchnia nośna: 87,3 m²
Masa własna: 5 650 kg
Masa użyteczna: 8 420 kg
Prędkość maksymalna: 338 km/h
Prędkość przelotowa: 274 km/h
Prędkość wznoszenia: 310 m/min
Pułap: 6 930 m
Promień działania: 1 750 km
Liczba miejsc: 12