Zdjęcie dnia

  • Jacek Grześkowiak

    Jacek Grześkowiak

Newsletter

Cotygodniowa porcja informacji lotniczych

JOOMEXT_TERMS

Pogoda

 


Dołącz do nas !

FB TW google-plus-ikona-2012 YT 

 


 Iljuszyn Ił-62 - na Warszawskim Okęciu. foto. Jacek Grześkowiak
Ilyushin Il-62M

 Iljuszyn Ił-62 (kod NATO: Classic) - prace nad czterosilnikowym samolotem pasażerskim Ił-62 rozpoczęto w związku z zamówieniem złożonym przez Aerofłot w 1960r. Jego koncepcja wzorowana była na brytyjskim samolocie transportowym Vickers VC-10. Ciekawym rozwiązaniem, nie stosowanym dotąd w radzieckim lotnictwie cywilnym było umieszczenie wszystkich silników z tyłu kadłuba, co w założeniu miało zmniejszyć hałas panujący w kabinie pasażerskiej, a jak pokazała przyszłość, stało się jedną z głównych wad samolotu.

Prototyp wyposażony w silniki AL-7A został oblatany 3 I 1963r., drugi prototyp wyposażony w silniki NK-8 wzbił się w powietrze 24 IV 1964r., a trzeci, będący wzorem dla wersji seryjnej - 28 VII 1965r. Próby państwowe samolotu zakończono w połowie 1967r. Ił-62 po raz pierwszy za granicą pokazany został na Międzynarodowym Salonie Lotniczym w Paryżu w 1965r. Dwa lata później samoloty odbywały już regularne loty w barwach Aerofłotu. Pierwsze opinie radzieckich pilotów i pasażerów, przyzwyczajonych do starszych typów samolotów, były entuzjastyczne. Samolot mógł kontynuować lot na dwóch silnikach, a nawet powtórzyć przy uszkodzeniu dwóch silników podejście do lądowania, wydawał się zatem bardzo bezpieczny.

 

 W 1969r. biuro konstrukcyjne Ijiuszyna rozpoczęło projektowanie ulepszonej wersji samolotu, oznaczonej Ił-62M. Otrzymał on nowe, bardziej ekonomiczne silniki D-30KU, dzięki czemu mógł odbywać loty transatlantyckie z terenu ZSRR bez konieczności uzupełniania paliwa. Udoskonalono wyposażenie elektroniczne, system załadunku bagażu i ewakuacji pasażerów. oraz wzmocniono konstrukcję skrzydeł. Regularne loty Ił-62M rozpoczął w styczniu 1974r.


Samoloty Ił-62 wykorzystywane były w lotnictwie pasażerskim ZSRR, Polski, Czechosłowacji, NRD, Kuby i Węgier. Produkcję oficjalnie kontynuowano do 1993r., choć prawdopodobnie ostatni ze zmontowanych samolotów trafił do odbiorcy dopiero w 1999r. Po 1989r. zniknęły z lotnictwa większości krajów, obecnie eksploatowane są w państwach powstałych po rozpadzie Związku Radzieckiego oraz na Kubie i w Korei Północnej. Część samolotów była wykorzystywana przez lotnictwo wojskowe w celach transportowych.

Do Polski pierwszy Ił-62 trafił w marcu 1972r. Otrzymał on imię "Mikołaj Kopernik". Łącznie, do końca 1977r. LOT otrzymał 7 samolotów tego typu, co pozwoliło na uruchomienie połączeń z Ameryką Północną i Dalekim Wschodem. 14 III 1980r. doszło do pierwszej katastrofy polskiego Iła-62. "Mikołaj Kopernik" rozbił się przy podchodzeniu do lądowania na lotnisku Warszawa-Okęcie. Przyczyną było zniszczenie turbiny silnika na skutek wad materiałowych oraz jego fatalnego wykonania. Rozlatujące się elementy zniszczonego silnika uszkodziły dwa kolejne blisko położone silniki oraz przebiegający w pobliżu układ sterowania. Zginęło 87 osób- wszyscy obecni na pokładzie. W następnych latach wszystkie polskie Iły-62 zostały sprzedane do ZSRR, a LOT zakupił na ich miejsce nowocześniejsze Iły-62M.

Pierwszy z 7 zakupionych Iłów-62M trafił do Polski w kwietniu 1979r., ostatni 5 lat później. I znowu doszło do tragicznego wypadku. W Lesie Kabackim pod Warszawą przy próbie awaryjnego lądowania na Okęciu rozbił się samolot noszący imię Tadeusza Kościuszki. Przyczyną była znowu awaria silnika spowodowana wadliwie wykonanym łożyskiem tocznym. Elementy zniszczonego silnika znowu uszkodziły sąsiedni silnik oraz układ sterowania. Zginęły 183 osoby (wszyscy znajdujący się na pokładzie), była to najtragiczniejsza katastrofa w historii polskiego lotnictwa.

Po tych wypadkach wyszły na jaw wady samolotu. Zgrupowanie w niewielkiej odległości wszystkich silników oraz wrażliwych elementów układu sterowania i brak zdublowanego systemu sterowania powodowały, ze każda poważniejsza awaria silnika oznaczała śmiertelne niebezpieczeństwo dla wszystkich osób znajdujących się na pokładzie. Do tego doszło niechlujne wykonanie kluczowych elementów silnika, ich wady materiałowe i brak należytej kontroli technicznej w radzieckich fabrykach. Ił-62 zyskał zasłużoną opinię samolotu niebezpiecznego. Nic dziwnego, że jeszcze w 1988r. władze Polski podjęły decyzję o zastąpieniu Iłów sprzętem amerykańskim (nie bez znaczenia były próby ukrycia wad samolotu i uniknięcia odpowiedzialności za wypadki, dokonywane przez stronę radziecką). Ostatnie Iły-62 przestały latać w Polsce na przełomie lat 80 i 90.
 

Konstrukcja: całkowicie metalowy czterosilnikowy dolnopłat o skrzydłach skośnych. Silniki usytuowane parami w tyle kadłuba. Podwozie trójzespołowe wciągane w locie. Samolot przystosowany był do zabierania - alternatywnie - 85, 114, 168, 186 osób (Ił-62M- 198 osób). Napęd w pierwszej wersji seryjnej stanowiły 4 turbinowe silniki odrzutowe dwuprzepływowe Kuźniecow NK 8-4 o ciągu 10 408 daN (11 610 kG). W wersji Ił-62M zastosowano turbinowe silniki dwuprzepływowe Sołowiew D-30 KU o ciągu 11 282 daN (11 500 kG).

 

Dane techniczne (Ił-62):
 

Rozpiętość

43,2 m

Długość

53,12 m

Wysokość

12,35 m

Powierzchnia nośna

300 m2

Masa własna

69 410 kg

Masa całkowita

161 600 kg

Prędkość maksymalna

850 km/h

Pułap

13 000 m

Zasięg

8200 km.



Opracował: Paweł Szczepaniec