Zdjęcie dnia

  • Jacek Grześkowiak

    Jacek Grześkowiak

Newsletter

Cotygodniowa porcja informacji lotniczych

JOOMEXT_TERMS

Pogoda

 


Dołącz do nas !

FB TW google-plus-ikona-2012 YT 

 


Wczesny wariant samolotu - Iljuszyn Ił-12 Wczesny wariant samolotu - Iljuszyn Ił-12

Iljuszyn Ił-12 (kod NATO: "Coach") - prace nad samolotem pasażerskim Ił-12 biuro konstrukcyjne S. Iljuszyna rozpoczęło jesienią 1943r. W styczniu 1944r. projekt był gotowy, jednak odrzucono go. Przyczyną była tocząca się wojna. Warunkiem uruchomienia produkcji nowego samolotu pasażerskiego była możliwość przystosowania go do wypełniania zadań na rzecz sił zbrojnych (transportu spadochroniarzy, holowania szybowców itp.). projektowany ciśnieniowy kadłub nowego samolotu uniemożliwiał instalację luków ładowniczych i wieżyczek strzeleckich. Iljuszyn przeprojektował swój samolot rezygnując z hermetyzacji kadłuba i silników z turbosprężarkami. Pierwszy prototyp Iła-12 został oblatany 15 VIII 1945r. Problemy z zastosowanymi silnikami ACz-31 wymusiły ich zmianę na sprawdzone w czasie wojny silniki ASz-82FN. Pierwszy lot prototypu z tym napędem doszedł do skutku 9 I 1946r. Decyzja o rozpoczęciu produkcji seryjnej zapadła w lipcu 1946r, jeszcze przed zakończeniem prób państwowych, co nastąpiło we wrześniu 1946r. Samolot zaprezentowano oficjalnie 1 V 1947r., kiedy to grupa Iłów-12 wzięła udział w defiladzie nad Moskwą. Samoloty pierwszych serii, oznaczane czasem Ił-12A trafiły do Aerofłotu w połowie 1947r.. gdzie zastąpiły samoloty Lisunow Li-2. 24 X 1958r. Ił-12 jako pierwszy samolot radziecki przeleciał nad biegunem południowym.

Wersje i odmiany:

  • Ił-12A - pierwsza wersja seryjna, zabierał 27 pasażerów

  • Ił-12B - wersja z 1949r. samolot wyróżniał się płetwą grzbietową przechodzącą w statecznik ogonowy. Napęd stanowiły 2 silniki ASz-82FN-212  o mocy 1630 KM. Późniejsze serie wyposażano w instalację przeciwoblodzeniową. W wersji podstawowej zabierał 27 pasażerów, inny wariant eksploatowany na krótszych trasach mógł przewozić 32 osoby. Budowana w niewielkiej liczbie wersja dalekiego zasięgu, przeznaczona dla 11 pasażerów mogła pokonywać trasy do 4000 km. Istniały również wersje: salonka i sanitarna.

  • Ił-12D - wersja wojskowa, budowana w latach 1948-49. samolot mógł przewozić 38 spadochroniarzy lub ładunek o masie 2700-3850 kg. Pod centropłatem znajdowały się 3 zaczepy do podwieszania ładunków desantowych, a w razie potrzeby także bomb. Ił-12D mógł też holować 2 szybowce desantowe lub przewozić do 27 chorych na noszach. Część egzemplarzy wyposażono w wieżyczkę grzbietową z w.k.m. UBT kal. 12.7 mm

  • Ił-12T - wersja z 1947r., przystosowana do przewozu 3000 kg ładunku. Samoloty charakteryzowały się wzmocnioną konstrukcją podłogi kabiny transportowej. były wyposażone w suwnicę pokładową o udźwigu 1500 kg. Produkowane do 1949r.

Ił-12 odznaczał się prostotą konstrukcji i  znaczną długotrwałością lotu. Wykazywał dobre właściwości pilotażowe i dobrą stateczność w powietrzu. Mógł korzystać z lotnisk trawiastych. Wadę stanowiła awaryjność silników i duże zużycie paliwa. Łącznie zbudowano około 3000 egzemplarzy.

W Polsce pierwsze Iły-12 pojawiły się w 1949r., kiedy to 5 egzemplarzy wersji Ił-12B rozpoczęło służbę w PLL LOT. Wykorzystywano je na liniach krajowych i międzynarodowych. W 1957r. latające jeszcze 3 samoloty tego typu przekazano lotnictwu wojskowemu. Iły-12D służyły w wojsku polskim do 1967r.

Konstrukcja: metalowa, dolnopłat wolnonośny, stery kryte płótnem. Podwozie trójgoleniowe, chowane hydraulicznie. Napęd stanowiły dwa 14-cylindrowe silniki gwiazdowe ASz-82FN o mocy 1200 kW (1630 KM). Śmigła czterołopatowe, metalowe AW-9E.

Dane techniczne (Ił-12A):

Rozpiętość

31,7 m

Długość

21,3 m

Wysokość

7,81 m

Powierzchnia nośna

103 m2

Masa własna

11 000 kg

Masa całkowita

17 250 kg

Prędkość maksymalna

407 km/h

Pułap

6500 m

Zasięg

3250 km

Opracował: Paweł Szczepaniec