GulfstreamEMB120 Embraer EMB-120 Brasilia

 

 

Bazując na sukcesie EMB-110 brazylijski producent lotniczy Embraer postanowił we wrześniu 1979 roku o podjęciu prac nad nowym modelem pasażerskiego turbośmigłowca. Pierwszym widocznym efektem była makieta nowej maszyny, która została zaprezentowana 25 kwietnia 1980 roku. Projekt postępował dosyć szybko i już 27 lipca 1983 roku pierwszy z trzech prototypów wzniósł się w powietrze. Kolejnym krokiem na drodze do wprowadzenia do służby było zdobycie certyfikatu typu. Brazylijski dokument tego typu został przyznany w maju 1985 roku, natomiast w dwa miesiące później amerykański (co miało kluczowe znaczenie dla sprzedaży nowego samolotu). Certyfikaty innych większych państw np. Wielkiej Brytanii, Francji i RFN EMB-120 otrzymał dopiero w 1986 roku.

 

W przeciwieństwie do swojego poprzednika mocna większość powstałych wersji była przeznaczona na rynek cywilny. Poza podstawowym wariantem powstały odmiany ER, FC, QC i RT. Poza wersją podstawową wszystkie pozostałe mogły być dość swobodnie przebudowywane na inną. W 1991 roku Embraer ogłosił powstanie wersji o przedłużonym zasięgu. Tak powstał EMB-120ER o większym kadłubie, zwiększonej masie startowej i mocniejszym podwoziu. Samoloty te weszły do służby w 1994 roku. Odmiana FC różniła się od poprzedniczki tylko tym, że była samolotem typowo transportowym. Większą elastycznością wykazywał się EMB-120QC który mógł być szybko zmieniany z wersji transportowej na pasażerską. Jedyną wojskową odmianą samolotu jest VC-97. Maszyny tego typu wykorzystywane są do przewozu najważniejszych osób w Brazylii.

 

Pierwszym odbiorcą EMB-120 była amerykańska linia Atlantic Southeast Airlines. Niewielkie linie ze Stanów Zjednoczonych były głównymi odbiorcami małego samolotu pasażerskiego, który jako pierwszy idealnie wpisywał się w ich potrzeby. Największym użytkownikiem były linie SkyWest, które wykorzystywały aż 50 EMB-120. Brasilia cieszyła się także dużą popularnością w Afryce, sprawdzając się na niewielkich, słabo przygotowanych lotniskach. Powstało niemal 370 egzemplarzy EMB-120, które trafiły do 32 operatorów, również w Europie. W sierpniu 2010 roku w służbie znajdowało się 195 tego typu maszyn. Produkcja seryjna zakończyła się w 2001 roku jednak jeszcze w 2007 roku powstało kilka egzemplarzy dla Angoli, które były wytwarzane na linii montażowej ERJ-145.

 

EMB-120 jest wolnonośnym dolnopłatem z usterzeniem w układzie T. Kadłub o przekroju kołowym. Duralowe pokrycie. Struktura skrzydła składa się z trzech dźwigarów i spełnia standardy fail- safe. Trójpodporowe podwozie. Części nosa, płetwy grzbietowej, podwozia głównego i ogona z włókien szklanych wzmocnionych kevlarem. Kabina ładunkowa ma wymiary 9,38 x 2,1m i można w niej zamontować trzy rzędy siedzeń. W standardowej konfiguracji samolot zabiera załogę i 30 pasażerów. Napęd samolotu stanowią dwa silniki Pratt&Whitney PW118 lub PW118A o mocy przelotowej 1800KM. Zamontowane są w osłonach na skrzydle. Silniki napędzają śmigła Hamilton Sundstrand 14RF-9. Dwa zbiorniki paliwa mieszczą 3340 litry paliwa.

 

Dane techniczne:

 

Silniki: 2xPratt&Whitney PW118 o mocy 1342kW

Masa startowa: 11500kg

Rozpiętość: 19,78m

Długość: 20m

Wysokość: 6,35m

Powierzchnia nośna: 39,43m2

Prędkość maksymalna: 552km/h

Prędkość przelotowa: 482km/h

Pułap: 9085m

Zasięg: 1750m

 

 

Oprac.Kamil Stasiak

Fot. wikipedia.org