Zdjęcie dnia

  • Jacek Grześkowiak

    Jacek Grześkowiak

Newsletter

Cotygodniowa porcja informacji lotniczych

JOOMEXT_TERMS

HOBBY

Pogoda

 


Dołącz do nas !

FB TW google-plus-ikona-2012 YT 

 


 Consolidated A 11

 

Consolidated A-11 (Consolidated Model 27) – amerykański samolot szturmowy z lat 30., zaprojektowany dla United States Army Air Corp (USAAC) w wytwórni Consolidated Aircraft jako udoskonalona wersja samolotu Detroit-Lockheed Y1A-9. Wyprodukowano tylko pięć samolotów tego typu.

Po bankructwie krótko istniejącej firmy Detroit-Lockheed, prawa do budowy samolotów tej firmy oraz ich plany zostały przejęte przez wytwórnię Consolidated Aircraft która także zatrudniła jednego z głównych projektantów tej firmy Roberta J. Woodsa[1]. Woods kontynuował prace nad zaprojektowanymi w Detroit-Lockheed samolotami YP-24 i Y1A-9[1]. W porównaniu z ich poprzednikami samoloty Consolidated, odpowiednio Consolidated Y1P-25 i Y1A-11 (Consolidated Model 27[2]), miały konstrukcję całkowicie metalową (samoloty Detroit-Lockheed miały drewnianą konstrukcję skrzydeł) i były nieco poprawione aerodynamicznie[1]. Wersja szturmowa Y1A-11 różniła się od wersji myśliwskiej Y1P-25 silniejszym uzbrojeniem strzeleckim (dwa dodatkowe karabiny maszynowy 7,62 mm w skrzydłach), zewnętrznymi zaczepami na bomby i brakiem turbosprężarki jako, że samolot szturmowy miał operować tylko na stosunkowo niewielkich wysokościach.

 

Y1A-11

Pierwszy prototypowy samolot, Y1A-11 (numer seryjny 32-322[3]) został dostarczony do bazy Wright Field w styczniu 1933[1]. Był to pierwszy amerykański samolot szturmowy z wciąganym podwoziem, mechanizm podwozia był bardzo prosty - pilot podnosił i opuszczał koła ręcznie, przy pomocy korby w kokpicie[3]. Wraz z Y1A-11 w tym samym czasie dostarczono jego myśliwską wersję Y1P-25, obydwa samoloty zostały rozbite w wypadkach zaledwie o kilka dni od siebie - Y1P-25 został zniszczony 13 stycznia 1933, a Y1A-11 rozbił się tydzień później - 20 stycznia[3]. Dochodzenie USAAC wykazało, że żaden z samolotów nie został rozbity z powodu błędów konstrukcyjnych i zamówiono serie produkcyjne obydwu samolotów.

 

A-11

Pierwsza, i zarazem ostatnia, seria produkcyjna samolotu liczyła cztery maszyny (numery seryjne 33-208/211) i została zamówiona 1 marca 1933. W wersji produkcyjnej w samolocie dokonano szereg modyfikacji; trójpłatowe śmigło zostało zastąpione dwupłatowy, uproszczono mechanizm wciągania podwozia i usunięto klapy zakrywające koła. Podobnie jak wersja prototypowa, także A-11 były napędzane silnikiem bez turbosprężarki, wersja myśliwska samolotu, P-30, miała turbosprężarkę umieszczoną po lewej stronie nosa samolotu.

Osiągi A-11 stawiały je wśród najlepszych samolotów USAAC w połowie lat 30., ale po pierwszej serii nie zamówiono już więcej samolotów tego typu[4]. Zdecydowano wówczas, że samoloty szturmowe powinny być napędzane chłodzonymi powietrzem silnika gwiazdowymi jako mniej podatnymi na uszkodzenia bojowe.

 

Dane techniczne

Rozpiętość 13,38 m
Długość 8,91 m
Wysokość 2,99 m
Powierzchnia nośna 27,59m2
Masa własna 1725 kg
Masa całkowita 2517 kg
Prędkość maksymalna 365km/h

 

Źródła: wikipedia.org